Terwijl de regendruppels op de ramen tikten, tikte menig persoon zich op het voorhoofd: je gaat toch niet koersen in dit weer? Nou, de door alle renners standaard bezochte buienradar op internet beloofde een droge periode net in de tijd dat onze koers in Maren Kessel zou starten. Continue reading →

Al een paar weken geleden had ik besloten niet te gokken op een eventuele deelname aan het NK, en me weer eens te meten met de Elite. Dit keer in een klimcriterium in de Maastrichtse wijk Wolder. En prachtige ronde, waar geen meter vlak was, met als hoogtepunt een klim van 500 meter met een gemiddeld percentage van 5 %, en een maximum percentage van 10%. Ook veel continental teams aan de start. maar ook een Australisch team en jawel, Leon van Bon! Altijd leuk om in zo’n koers te starten, met massa’s publiek. Continue reading →

Verwacht: veel wind, regen en slechte benen. Zo ging ik alleen op pad naar Herwijnen. Henry moest helaas afzeggen, het ‘oude’ lichaam wilde niet. Herwijnen is een mooi rondje van 4 kilometer, vooral de dijk zorgt vaak voor schifting. En de weersvoorspellingen waren niet echt fantastisch. Niets bleek minder waar. Relatief weinig wind, en zeer warm en zonnig. Dat is prettig koersen, vooral na alle ‘regenkoersen’ van de laatste weken. Na een voorzichtig begin van mijn kant, bleek er al snel een groep van 11 renners weg gereden te zijn, met een maximale voorsprong van bijna een minuut. Het peloton herpakte zich, en begon aan een lange achtervolging, waar de snelheid hoog bleef: 70 kilometer koers binnen anderhalf uur. Halfweg kreeg ik het vermoeden dat de benen toch niet zo slecht waren als gedacht, en begon ik aan mijn ‘opmars’ naar de kop van het peloton. Dat heeft enkele ronden en meerdere pogingen gekost, met als resultaat als eerste in de een-na laatste ronde op de dijk, en dat gelijk maar proberen weg te rijden. Dit was weer iets te enthousiast, maar na snel terug gepakt te zijn kon ik me redelijk voorin handhaven voor de laatste ronde. Een massaspurt van een groot peloton is niet mijn ding, dus een goede uitslag kwam er uiteindelijk niet. Wel een positief gevoel na afloop!

Op zondag 21 juni stonden Dik, Ferry, Henry en Joost aan de start van de Ronde van Elden, een criterium rond het gezellige braderie terrein in Elden, onder de rook van het Vitesse stadion. Elden is een zeer snel rondje, waar het moeilijk weg rijden is. Dat ondervonden onze coureurs ook. Ferry had vandaag een actieve trui aan en sprong met iedere ontsnapping mee. Na een keer of 5 wist hij wel dat het hier niet ging lukken om weg te rijden en besloot zich een beetje uit te laten zakken. Dik zat volop voorin te rijden en hield alles goed in de gaten. Hoewel het tempo en het meerijden best goed vol te houden was, bleek het toch wel zwaar om telkens weer voorin te kunnen blijven. Maar ook Joost kwam steeds verder voorin te rijden naarmate de koers richting zijn eind liep. In de laatste ronde reed Maas van Beek weg en won de koers. Het peloton kwam in een laaiende sprint aan waar Dik net naast het podium greep en heel knap 4e werd. Ferry en Henry eindigden resp. als 10e en 15e en Joost besloot heel verstandig zich niet te mengen in deze gevaarlijke sprint en eindigde in het peloton.

Na de ervaringen in de Omloop der Peel van vorig jaar, was de animo onder de FCA renners niet echt groot om daar weer te starten. 3 renners hadden besloten om naar West-Brabant te rijden. De Ronde van Oud-Gastel stond op het programma.

Helaas moesten Henry en Maarten afzeggen voor deze wedstrijd: Maarten heeft nog te veel last van zijn hand, en Henry liep al dagen te snotteren, en nu zat zijn hoofd ook nog eens vol en kreeg hij er ook nog eens keelpijn bij. Dus ging Joost alleen op pad. Een lange reis, Oud-Gastel ligt niet echt naast de deur. Maar wel een gezellige, typisch West-Brabantse ronde: Start in de dorpsstraat die bezaaid lag met klinkers, drempels en wegversmallingen, passage langs de gezellige kermis, dorp uit over een tweebaans fietspad inclusief tunneltje (!), lange tweebaans weg, en weer het dorp in om uit te komen bij de start/finish. Er stond redelijk wat wind, en vooral op de tweebaans weg stond deze pal in de zij. Op het kantje dus, en wie niet voorin zat, zat op het rekkertje.

Joost was niet helemaal alert, en zat dus vaak te ver van achteren om mee te springen in een van de vele, uiteindelijk vruchteloze, demarrages. Half koers toch nog naar voren kunnen rijden, 2 ronden actief geweest op kop van het peloton, met als enige resultaat een hoop energie verspilt en weer een plekje halfweg de grote groep. De koers eindigde in een pelotonsspurt, en met de smalle laatste bochtjes zag Joost hier van af. Uitbollend over de meet was de enige conclusie van de dag dat de benen redelijk zijn, helaas niet goed genoeg om in een sterk deelnemersveld een leuke prijs mee te pakken.

De eerste ronde van Sleeuwijk op zaterdag 11 april was met recht een ouderwets rondje om de kerk. Het enige wat er op aan te merken was, was het onbreken van een kerk midden in het parcours… Alle andere ingrediënten waren er: een lengte van 1300 meter en een bocht of zeven. en met een startveld van 100 renners geen gemakkelijke opgave om voorin te komen. Willy foeterde op het rondje en dacht met slechte gevoelens aan Barneveld terug, wat dit parcours overtrof met een bocht of 8 op 800 meter. Geen rondjes waar Willy zijn kracht kwijt kan. Dik slaagde er behoorlijk in vooraan te koersen, maar kon niet mee met Van Erp en Alma die bijna de gehele wedstrijd met zijn tweeën op kop reden. In de laatste ronde reed nog een groepje van drie man weg toen het peloton aarzelde en zich opmaakte voor de sprint. Hierin snelde Dik naar een 10e plek.