voor de laatste veldrit van het seizoen trok Dik naar Woerden voor de slotcross van de Midden Nederland Competitie. Met een temperatuur rond het vriespunt en droog weer lag het parcours er snel bij, met veel korte bochtjes en heuveltjes, en een zandbak gevolgd door een lastig klimmetje. Dik had een goede start en reed de eerste ronde in derde positie. Hij kon opschuiven naar de tweede positie. Hij moest de ronden daarna een paar renners voorbij laten gaan en kon net niet aanhaken. Dik kwam in het gevecht voor de vierde plek, maar zou de tweede helft van de koers op de zesde plek rijden met continu de nummer 5 in het vizier. Het lukt echter niet naar die renner toe te rijden. Een 6e plek dus.

Een nieuwe veldrit op de kalender. Een week na het NK waren de weersomstandigheden compleet anders: geen koude temperaturen, maar een graad of 10 en volop zon. Ruim 40 renners stonden ingeschreven voor de veldrit bij de Masters 40+. Dik had nummer 27 – in dit veld zijn positie volgens het regelmatigheidsklassement.

Bij het Specialized kantoor op Arnhems Buiten wordt ook een klimcriterium georganiseerd. Voor het uittekenen van het parcours voor de cross had men goed gebruik gemaakt van het aanwezige hoogteverschil. Een mooi en zwaar parcours, niet in de laatste plaats door een modderstrook dat een loopstrook werd. Door de klimmen en bochtige afdalingen nauwelijks momenten om te recupereren.

Dik had een goede start. Op de lange klim meteen diep. Het veld viel meteen behoorlijk uit elkaar; bij de finish zouden de verschillen aanzienlijk zijn. Dik moest het drietal voor hem – dat streed voor het laatste prijsje – laten gaan. Hij bleef geconcentreerd rijden, maar het was afzien. Een 23^e plek was zijn deel.

De grote vraag was hoe het parcours er bij zou liggen na een nacht van vorst. Het parcours bleek bij de verkenning nog goed bereikbaar. Toch zwaar, met een paar pittige heuveltjes en vooral een steile looppassage.

Dik had voor de verkenning besloten meer profiel te steken en dat te behouden voor de wedstrijd. Achteraf was dat wellicht niet nodig. Dik kon op de lange startstrook niet veel opschuiven. In het bosgedeelte was het druk en daarna proberen in het ritme te komen.

Dik wisselde enkele plekjes, maar kwam niet echt in een groepje terecht. Vooral dus een gevecht met zichzelf. Wel reed hij zonder valpartijen van hindernis naar hindernis. Zo reed hij naar een 32e plaats toe.