Eerste Trainingsrit Oss

De eerste keer Oss is er altijd één om te kijken hoe iedereen de winter is doorgekomen. Vanwege het feit dat er geen winter was/is en Zwift waren er geen excuses.
Voor FCA stond alleen Sander aan de start om zich te meten met de anderen. Beetje fris, verraderlijk glad en geen wind waren de ingrediënten om rustig te starten, maar rustig was het niet, meteen koers. Na 3 rondes was er een groep weg van 7, toen geprobeerd om de overstap te maken met één ander maar dit resulteerde in een echte chasse patatje.
Daarna de koers uitgereden in het peloton en met een 15e plek, als 2e amateur en een gemiddelde van 42.5 km/u was het een mooie start!

NK Veldrijden Rucphen

Dik stond aan de start bij de Masters 40+ in de strijd om het rood-wit-blauw. Deze vond plaats in Rucphen. Op een parcours ‘een beetje tussen Ruddervoorde en Gieten in, maar dan van allebei wat minder’, volgens Adrie van der Poel. Aangezien Dik beide parcoursen alleen vanaf de bank had bekeken – en dat er bedrieglijk simpel uit zag – op tijd in Rucphen zijn om het parcours uitgebreid te verkennen. In een voorbeschouwing stelde Lars van der Haar: ‘Het is verraderlijk zwaar. Je bent eigenlijk het hele rondje lang bezig. Draaien, keren, op, af, nog eens draaien, keren, nog op, af, de carrousel.’

Inderdaad, een rondje met weinig stukken rechtuit en door de droge nacht en wind, een snel en goed berijdbaar parcours. Door de weinige behaalde punten, moest Dik achteraan starten. Een goede start en eenmaal ‘in het veld’ gelukkig niet te veel oponthoud bij de eerste technische passage. De eerste twee rondes was een kwestie van in het ritme komen. Dat lukte goed, en hij kon een paar renners bijbenen en ook weer achterlaten. Bij het ingaan van de laatste ronde reed Dik alleen. Enkele renners op een tiental seconde achter hem, nog een renner zo’n 15 seconden voor hem. Vizier op die renner. Met een prangende sprint lukte het Dik die plek nog te winnen. Dat leverde een 35e plek op, maar vooral een goed gevoel over hoe de wedstrijd verliep.

Bron: Petra Huijsmans Photography

Nieuwjaarsrit

Iedereen een gelukkig en gezond 2020! Goede voornemens? voor de FCA renners in ieder geval: lekker veel fietsen. En daarom ook geen nieuwjaarsborrel bij FCA, maar een nieuwjaarsrit. Een kleine 100 kilometer gezamenlijk op de fiets. En zo bijpraten. Uiteraard wel afsluiten met lekkere soep, gebak en koffie. Dat hadden we wel verdiend. Ook de gelegenheid om onze nieuwe sponsor – Jumbo Foodmarkt Veghel – en de nieuwe outfit te presenteren. Ook verwelkomen we drie nieuwe leden: Tijn Wingens, Simon Bakker en Peter Jansen. Tot snel op de koers!

 

Voor een korte film van de rit, klik deze link

Wedstrijd Mtb Gassel

Op uitnodiging van TC De Tweewielers Gassel mochten wat renners van FCA meedoen met hun mtb najaarswedstrijd op zondag 29 december. Hier maakten Sander, Frank en kersvers nieuw lid Tijn gretig gebruik van om met een mooi resultaat het jaar af te sluiten. Een plaatselijk rondje in de bossen werd er uitgezet van 5 km. Al eerste een tijdrit van 2 rondjes die gewonnen werd door Sander, op de 2e plaats Tijn en als 3e Frank, dit was ook de uitslag van de massastart waarin ze 3 rondes mochten rijden. Een clean sweep aan het eind van het jaar geeft vertrouwen voor het nieuwe jaar!

Veldrit Boxtel

Echt crossweer in Boxtel. En doordat het ook de nacht voor de cross volop had geregend, een parcours met veel plassen. Ploeteren geblazen dus. Dik stond aan de start bij de amateurs/sportklasse. De eerste ronde was in het ritme komen en dat lukte vanaf de tweede ronde beter en beter. Dik haalde een paar renners in, totdat hij zich in een spoor vastreed en tegen een paaltje viel. Remgreep krom, stuur krom en zelf een beetje groggy. In de laatste ronde weer in de focus om de twee renners voor hem nog te grazen te nemen. Weer een valpartij, nu zonder erg, maakte dat dat onmogelijk was, resulterend in een 22e plek.

Veldrit Dommelen/ Valkenswaard

Een prettig zonnetje en temperaturen van 6 à 7 graden. Geen ‘echt’ crossweer. Wel comfortabel en prettig. Op het Eurocircuit nabij Valkenswaard een snel en technisch parcours. Een zandbak, trappen, balken, bochten op een schuine kant. Droog, dus te doen, maar wel technisch.

Dik startte goed. Met meteen een aantal zigzag bochten wel wat oponthoud en dringen, maar Dik kwam goed in zijn ritme en bleef goed op zijn plek. Reed vol, maar kon ondanks vermoeidheid de technische passages goed af blijven werken. Goed geconcentreerd rijden ondanks het diepgaan. Zo lukte het Dik in de laatste ronde – eindelijk – door de zandbak heen te rijden. Ondanks die opkikker, lukte het Dik niet de twee renners vlak voor hem ‘te pakken’, maar wel de mannen achter hem daar te houden. Resultaat: een 35e plaats. Tevreden, een opwaartse lijn in de derde cross van het seizoen.

Veldrit Lieshout

Op zondag 17 november stond Dik aan de start van zijn tweede cross van dit seizoen: de veldrit van Lieshout. Een mooi parcours met een weiland, single-tracks door de bossen en een lastige passage door de ‘Duvelsberg’. Nog lagere temperaturen op de zondagochtend, maar wel droog, dus geen modderhappen. Dik nam een goede start en kwam redelijk in zijn ritme. Technisch ging het ook redelijk goed, maar in de slotfase, mede door de vermoeidheid, kwam Dik twee keer ten val. Door een scheefstaande stuur en afgelopen ketting liep Dik tijdsverlies op. Hij kon dan ook niet voorkomen dat kersvers Europees kampioen Erik Dekker hem net dubbelde voor zijn finish. Uiteindelijk op een 39e plek geklasseerd.

Veldrit Rhenen

Voor Dik in Rhenen de eerste veldrit op het programma van dit crossseizoen. Het is even kijken hoe het gaat. Dik had voor november drie crossjes gepland. Na afsluiten van wegseizoen begin oktober, even wat rust gepakt en nog niet al te veel getraind. De verwachtingen dus qua uitslag niet al te hoog. Focussen op geen fouten maken, technisch goed rijden. Op het zware parcours in Rhenen is de start niet van groot belang. Niet te veel drummen met de 80 man aan de start. Een brede aanloop en meteen een zware klim. Het hele parcours is zwaar. Door regenval veel plassen, het is ploegen, het zand zuigt enorm. Het is overal duwen op de pedalen. Dik heeft een degelijke start, komt in het ritme, op de klim is het meteen afzien. In de tweede ronde moet Dik even bekomen en zijn eigen tempo vinden. En geconcentreerd en foutloos blijven rijden. Het levert uiteindelijk een 56e plek op van de bijna 80 starters. Daar kan Dik mee leven. Het kan nog beter in de komende weken. Dit was een goede training, dat in ieder geval.

Koppeltijdrit Bemmel

De Bemmelse WTC ”t Verzetje organiseerde een koppeltijdrit op 6 oktober. Het parcours volgde de dijk vanaf Lent om bijna 20 kilometer verder te finishen in Angeren. Met de zuidoostelijke wind betekende dat zijwind in de eerste kilometers om daarna een stuk wind tegen te hebben. De laatste kilometers beloofde wind mee te zijn. Joost en Dik deden een goede warming up en spraken de strategie door. Technisch goed rijden en aan de finish beide kapot zijn, dat was het doel. De start liep voorspoedig. Zelfs iets te snel gestart, leek op het stuk wind tegen. Zwaar en afzien. De bocht naar links kwam als een prettige onderbreking. De laatste kilometers met wind mee op de grote plaat naar de finish. Beide kapot, en technisch goed gereden. En een tijd van 27 minuten en 37 seconden die uiteindelijk goed blijkt voor de derde tijd. Een mooie afsluiting van het wegseizoen.

NK MTB Marathon (Bart Brentjes Challenge)


Op Zondag 29 september was het zover. Joost Nick en Sander namen deel aan het NK MTB marathon. Een NK dat vereden word over een 110 km lang uitdagend parcours in zuid Limburg. Drie verschillende renners, 3 verschillende verhalen. Hieronder lees je de 3 verslagen van Joost Nick en Sander.

 

Voor mij (Sander) was het de 5e keer om aan dit mooie evenement te mogen deelnemen dus kon ik in de weken voorafgaand enigszins de vragen beantwoorden van de anderen, hoe werkt dit, hoe zit het daar mee, wat moet ik mee enz., maar uiteraard geen probleem om dat te doen want ik vond het al superleuk dat ze mee gingen.

Wat was het weer genieten, bij de start mooi droog dus met volle snelheid het veld in, na 5 km een gem. van 35.5 km/pu. Vanaf toen een mooi groepje opgezocht, af en toe kwamen er wat bij en af en toe vielen er wat af. Vanaf de helft waren we nog met z’n tweeën over en vervolgden we onze weg samen, altijd fijn een maatje erbij. Naar het eind toe merkte ik dat de benen wel wat zwaar werden maar kon nog goed tempo rijden dus goed ingedeeld. Uiteindelijk over de streep in een tijd van 5 uur en 15 minuten op een 13e plaats,van de 28 bij de 30+ en een 78e overall van de 180, dus ik kon tevreden naar huis.

 

Joost stond aan de start bij de Masters 40+. Een paar weken geleden vroeg hij zich bij het trainen in Limburg af of de BBC wel zo’n goed idee zou zijn. Qua techniek is er veel ruimte voor verbetering. Maar goed, toch de stoute atb schoenen aangetrokken. Na een razendsnelle gezamenlijke start kwam Joost in een klein groepje terecht. Alleen was dat niet van lange duur, gezien de vele renners die hem inhaalden in de afdalingen. De klimmen ging wel weer prima. Bij verzorgingspost 1 een verse bidon van Joan, op naar post 2 waar het hele gezin geposteerd stond. Maar de rit er na toe was lang en zwaar. Eerst een lekke band en een bui erover heen. Daarna half in de prikkerstruiken. En bibberend elke afdaling in. Na post 2 kwam langzaam de man met de (mentale) hamer. Toch ploeterend door de modder post 3 bereikt. Maar daarna was het snel over: na 79 km de ketting volledig in de knoop gedraaid bij terugschakelen. Einde oefening, en zonder voldaan gevoel naar huis.

 

Ik (Nick) had in een gekke bui mezelf ingeschreven voor dit NK maar wist niet wat me te wachten stond. De onzekerheid zat met name in de afstand in combinatie met de hoogtemeters (ronde de 2000hm). De afstand van 110km had ik wel getraind op de MTB in het vlakke Brabant. De fiets had ik goed voorbereid door de banden tubeless te maken. Extra binnenbanden met tape aan het frame bevestigd (hoe vaak ga ik lek rijden?)

De grote dag was aangebroken. Om 5.50 de wekker gezet. Snel een bordje muesli naar binnen en met de MTB rugzak en rolkoffer naar de afrit van de A50 waar ik werd opgepikt door Sander Joost en Joan (onze verzorger). Bij het opwarmen konden we de eerste kilometers vast verkennen. Bij de start konden Sander en Nick in de categorie Masters 30+ achter de profs opstellen. Na het startschot kon ik redelijk voorin blijven samen met Sander. De eerste kilometers konden we in de eerste waaier blijven. Eenmaal de eerste klim begon brak de hele groep. Ik probeerde bij Sander te blijven maar merkte dat ik dit tempo niet 11o km ging volhouden. Het parcours werd steeds lastiger. Klimmetjes waarbij ik geen versnellingen meer overhad. Een aantal keer vloog mijn ketting er af en moest ik steeds afstappen om de ketting er op te leggen. Na 30 km moest ik afstappen voor een klimmetje waar je niet omhoog kon fietsen en schoot de kramp in mijn hamstring. Het gaat nog een lange rit worden dacht ik. Na 60km word het minder lastig had Sander gezegd en dat klopte. Na 60 km ging het steeds beter en kon ik goed mijn tempo vasthouden al bleef het zwaar. Op het einde kwamen er nog wat mooie maar zware klimmetjes. Na 5u en 30 minuten kwam ik over de streep. Op de terugweg alle sterke verhalen verteld en aangehoord. Het was een super leuke dag die ik niet snel zal vergeten!