Speedinterview met Joost Aelmans

Hoe ging het seizoen 2018?
Niet zoals gewenst. Door een aantal redenen had ik te weinig energie en motivatie om er heel veel voor te doen. Dat wordt hopelijk beter voor seizoen 2019.
Op welke prestatie ben je het meest trots?
Uit mijn ‘wielercarrière” ben ik het meest trots op mijn 2 overwinningen bij de WVAN. Andere podiumplekken bij o.a. de KNWU en BWF ben ik ook blij mee, maar winnen is altijd bijzonder!
Op welke leeftijd begon je met wielrennen?
Ik ben met mountainbiken begonnen, gewoon voor de fun. Geen idee hoe oud ik was. Wegens gebrek aan technisch talent meer op de weg gaan fietsen. Mijn eerste wedstrijdlicentie was voor seizoen 2005, het jaar waarin ik 27 werd.
Wat eet je het liefst na de wedstrijd?
BBQ! Moe maar voldaan in de tuin lekker relaxen, daar hoort de BBQ bij
Wat vind je het lekkerste weer om in te trainen?
Warm en zonnig. Ik kom niet vooruit in de kou.
Wat is je ultieme doel voor 2019?
Regelmatig weer in de kopgroep zitten.

Tweewielers Gassel MTB cup

Om 2018 goed af te sluiten zijn Andrew, Sander en Frank naar Gassel gegaan om daar de Tweewielers Gassel MTB cup te betwisten. De wedstrijd was alleen voor genodigden waar FCA er een van was. Er was een leuk afwisselend parcours uit gezet met wat verraderlijk gladde en zanderige bochtjes. Eerst werd er een tijdrit van twee rondjes van 5 km gereden en daarna een wedstrijd van 15 km met gezamenlijk start. De gereden tijd werd gewoon oldskool met de stopwatch geregistreerd.

 

De tijdrit is als een tijdrit, gewoon zo hard mogelijk. Sander en Andrew gingen als een speer en Andrew kwam Frank na een rondje al voorbij op zijn crosser net nadat Frank uitgegleden was in een bochtje. Sander heeft het rondje het snelst afgeraffeld en Andrew behaald een derde plaats. Frank bleef op een zesde plek steken met 3 en 10 seconden achter de nummers vijf en vier. Jammer van dat schuivertje.

 

De wedstrijd gaat over 15 km en de start is gezamenlijk. Sander rijd direct weg met iemand in zijn wiel. Andew hangt daar tussen en Frank rijd daar met twee andere daar weer achter. Andrew weet op een recht stuk nog aansluiting met de kop van de wedstrijd te vinden!

Na een goede ronde is Sander alleen en komt met een flinke voorsprong over de streep. Andrew verlies het sprintje om de tweede plek nipt. Frank dacht aan een vierde plek maar na het aantikken van een paaltje en daarna een gat dichtrijden wordt het sprintje om de vijfde plaats net verloren.

 

Naast de eerste plaats van Sander stond gezelligheid bovenaan! De ochtend werd onder het genot van een Heineken oud bruin na beschouwd.

Veldrit Boxtel

Na Beesel twee weken geleden, besloot Dik weer een veldrit te gaan rijden. In Boxtel dit keer. Met weer geen hoge verwachtingen. Lekker proberen te fietsen, plezier hebben, goed trainen en okee, als er dan toch een prestatie verwacht werd: niet als laatste eindigen en niet gedubbeld worden.

De start van Dik was vrij goed, maar als snel voelde hij dat de benen niet top waren. Geen macht in de benen en in de lange rechte stukken was het toch zaak een versnelling rond te trappen. Zoeken naar een eigen tempo dus, en proberen technisch zo goed mogelijk te rijden en geen fouten te maken. Dik hield een handvol renners achter zich, maar in de laatste ronde kwam het rood-wit-blauw hem voorbijgesneld. Met een 32e plek gaat Dik de archieven in.

Speedinterview met Sander Dijkink

Weer een interview. Ditmaal met Sander Dijkink.

Hoe ging het seizoen 2018?
Ik ben wel weer tevreden over seizoen 18, iets minder mooie uitslagen dan het jaar daarvoor maar heerlijk gereden.

 

Op welke prestatie ben je het meest trots?
Ik heb één keer podium gereden vorig jaar dus dat is dan ook meteen de mooiste prestatie.

 

Op welke leeftijd begon je met wielrennen?
Ik ben begonnen met fietsen toen ik een jaar of 14 was denk ik, toen ik 17 jaar was heb ik één jaar en Mtb-licentie gehad en de laatste 7 jaar ook weer een licentie, voor de rest altijd toerde geweest.

 

Wat eet je het liefst na de wedstrijd?
Ik heb kort na de westrijd eigenijk nooit echt honger, wat er wel ”s avonds altijd in gaat is een heerlijk speciaal biertje.

 

Wat vind je het lekkerste weer om in te trainen?
Trainen doe ik uiteraard het liefst in mooi weer, maar regen maakt me ook niet veel uit en anders binnen, lang leve Zwift!

 

Wat is je ultieme doel voor 2019?
Mijn doel is om weer een overwinning te pakken bij de WVAN. En ik heb geleerd om ‘smooth’ doelen te stellen, dus ik wil ook wel wereldkampioen worden.

Speedinterview met nieuwkomer Frank van Eijk

Het is dinsdag en dus wederom een speedinterview met 1 van onze renners. Ditmaal spreken we met een renner die nieuw is bij het team: Frank van Eijk.

 

Hoe ging het seizoen 2018?
2018 was het eerste seizoen dat ik deelgenomen heb aan wedstrijden. Soms ging het goed, en soms wat minder. Genoeg verbeter punten!
Op welke prestatie ben je het meest trots?
Het rijden van een goede Velomediane Criquielion
Op welke leeftijd begon je met wielrennen?
25
Wat eet je het liefst na de wedstrijd?
Pasta
Wat vind je het lekkerste weer om in te trainen?
25 graden met een zonnetje
Wat is je ultieme doel voor 2019?
Makkelijker meekomen in het peloton en een top 10 bij een WVAN koers.

Veldrit Beesel

Nick en Dik besloten eens wat anders te doen. Ze namen deel aan de veldrit van Beesel. Voor Dik al ruim 25 jaar geleden dat ie nog eens aan een veldrit had meegedaan. Het moet bij de jeugd, categorie 6 of 7 geweest zijn. Met een veldritje of 3 op zijn conto kan ook Nick geen ervaren cyclo-crosser genoemd worden.

De verwachtingen waren dan ook niet al te hoog gespannen. Nick en Dik waren dat voor de start wel. Het voelde toch een beetje als in de nieuwelingentijd. Geen idee wat te verwachten.

Nick nam een voorzichtige start. Op het technische rondje was het lastig voor hem zijn kracht kwijt te kunnen. Draaien, keren, en een paar korte maar lastige klimmetjes. Voor hem lag uiteindelijk de 20e plaats te wachten.

Dik reed zijn eerste wedstrijd ook bij de masters. Hoewel hij pas volgend jaar de leeftijd van 40 bereikt. Tussen de oude heren vocht hij zich naar een 18e plek toe.

Het weer was de coureurs gunstig gezind, maar direct na de finish braken de hemelsluizen open. In de auto al peinzend wat de dag gebracht had: lekker gefietst, niet gedubbeld en ook niet als laatste gefinisht. Geen modderfiguur geslagen.

Speedinterview met Henry Schut

Seizoen 2018 is alweer achter de rug! In 2019 gaan we weer de strijd aan met 10 sterke renners. In deze serie van speedinterviews kom jij nét iets meer onze renners te weten. Vandaag spreken we Henry Schut:

Hoe ging het seizoen 2018?

Seizoen 2018 verliep goed. Ik reed dit jaar een (vrij) constant seizoen met een aantal leuke uitslagen.

Op welke prestatie ben je het meest trots?

Eigenlijk op iedere prestatie. Ik geniet van de goede momenten. Netersel waar ik 8ste werd was een mooie koers en een mooie spurt. Helaas waren er al zes man weg.

Op welke leeftijd begon je met wielrennen?

Toen ik 15/16 jaar was, kreeg ik de oude groene Mercier van mijn vader. Zo is het wielervirus langzaam gaan groeien.

Wat eet je het liefst na de wedstrijd?

Belgische friet met mayonaise en een brochette.

Wat vind je het lekkerste weer om in te trainen?

Droog weer, liefst tussen de 18 – 24 graden.

Wat is je ultieme doel voor 2019?

Op zijn tijd een leuke prijs pakken en daarbij minimaal een keer een podiumplaats.

Woord van de voorzitter

Op 25 oktober hadden we onze Algemene Leden Vergadering. In deze herfstmaand enkele weken na het seizoen einde, een leuk samenzijn van alle leden. Uiteraard ook zaken om te bespreken. Naast de vaste agendapunten en besluiten en de updates van de verschillende commissies, ook een terugblik op het seizoen en alweer vooruitkijken naar het volgende seizoen. Sommige renners hoopten in 2018 op meer sportieve prestaties, anderen kijken met voldoening terug op het seizoen, maar ik bespeurde alweer een honger naar het nieuwe seizoen. Een van de mooie dingen is dat alle hoofdsponsors hebben verlengd. De vertrouwde FCA kleuren zullen dus ook komend jaar weer – zoveel mogelijk voorin – het peloton te zien zijn.

NK Tijdrijden

Net als 2 jaar geleden organiseerde TWC ’t Verzetje het Nederlands Kampioenschap Tijdrijden voor Masters in Bemmel. Dik stond aan de start in de categorie 30+. Twee jaar geleden was het NK aanleiding voor Dik om zich meer toe te gaan leggen op het tijdrijden.

In 2016 klasseerde Dik zich als 26e, met een gemiddelde van 41,4 km/u over een afstand van 21 km en schoot de kramp op de finish in zijn benen. Dat moest beter kunnen.

Het parcours was gewijzigd, maar de afstand was weer bijna 21 kilometer.

Wat kun je in het verslag schrijven over een tijdrit? Je legt het parcours af zo hard als je kan. En probeert steeds nét niet helemaal kapot te gaan en het tempo vast te houden. Dat lukte Dik goed. Hij reed een vlakke race, en zijn longen uit zijn lijf. Goed voor een tijd van 29 minuten en 21 seconden, een gemiddelde van 42.913 km/u. Daarmee klasseerde hij zich op een 17e plek. Twee jaar geleden op bijna 3 minuten van de winnaar, nu op ruim 2 minuten. Dus al bij al tevreden.

Ronde van Bemmel

In Bemmel werden er 2 mooie evenementen georganiseerd op zondag 16 september: Nk Tijdrijden Masters en het criterium van Bemmel. Joost moest kiezen, en het werd deelname aan het criterium.
Met heerlijk koersweer en een mooi peloton begon de rommelige koers. Tempo lag hoog, maar niet hoog genoeg om alles steeds bij elkaar te houden. Groepjes reden weg, en werden weer teruggehaald. Ook Joost probeerde het, maar er sloot niemand aan dus dan maar weer wachten op het peloton.
Zijn hartslagmeter gaf aan dat er nog wat over was, dus opletten in de finale. Er reed een groep weg. Na 2 ronden kon Joost het gat dichten, wat wel wat energie kostte. Helaas voor hem begon de finale gelijk, en kreeg hij het niet voor elkaar om gelijk naar de kop te rijden. Volgen en de 10e plek binnenharken, maar er had meer ingezeten.