Het was een vroeg begin van de dag. Henry haalde Andrew al om 07:00 op voor de 2016 Ronde van Gelderland met startschot om 09:00 in Apeldoorn. Dit jaar stond de koers in het teken van de Giro d’Italia met de dezelfde start en finish locatie’s als de Proloog van de Ronde van Italie. En dit jaar ook 10km langer dan voorgaande jaren met twee plaatselijke rondes van 5km aan het einde. 135km voor de boeg dus, een echte klassieker. Nummertjes halen in Omnisport, fietsen klaarmaken, het gewoonlijke dubben over wel of geen beenstukken/lange handschoenen/overschoenen,net genoeg tijd voor een korte warming-up om het gebouw heen en dan het middenterrein van de wielerbaan oprijden voor het tekenen van de presentielijst. De start was ook vanaf het middenterrein, best spectaculair maar met weinig publiek helaas. Henry en Andrew hadden er zin maar een 190 man sterke peloton zorgde ervoor dat de geneutraliseerde start van 7km en de aanloop naar de heuvelzone in Arnhem best nerveus waren. Helaas had Henry vrij snel de pech dat hij opgehouden werd door een valpartij en ook van achter aangereden werd. Een slag in zijn achterwiel en een aanlopende rem maakte het niet makkelijk om terug te keren naar het peloton. Hij was er net in geslaagd om de staart van de grote groep te bereiken toen de zoveelste acceleratie van het peloton hem de das om deed en moest hij zich laten terugzakken naar een groep achterblijvers. Andrew reed attent voorin en verteerde de heuvelzone met relatief gemak. Eropgebrand om zich zo goed mogelijk te sparen voor de laaste 40km, vielen zijn plannen bijna in duigen toen ook hij opgehouden werd door een grote valpartij op de Ijsseldijk en een man of 25 hun kans grepen. De samensmelting kwam pas na een achtervolging van een kilometer of twintig maar een aantal sterke renners wilde de koers nog steeds hard maken met de stevige noordwestenwind en er was niet veel tijd om te herstellen. Toen de mannen, na 100km, van de dijk linksaf draaiden en de wind vrij spel kreeg, ontplofte de koers zo ongeveer. Andrew had dit verwacht en het lukte hem in de eerste waaier te komen. Deze kopgroep van 13 man werkte goed samen en ze bouwden hun voorsprong op in de aanloop naar Apeldoorn naar meer dan een minuut. Pas in de buitenwijken van Apeldoorn begon de samenwerking een beetje te haperen. Een aantal mannen wilde niet wachten op de sprint en op de finish circuit – met spectulaire finish straight op de in roze uitgedoste Loolaan – probeerde de een na de andere weg te rijden. Bij de bel voor de laatste ronde waren ze nog samen maar toen viel eentje van Cycloteam.nl aan. Toen hij teruggepakt werd op 3km voor de streep, viel zijn ploegmaat Cees Snoeks meteen aan en hij kreeg John Roos van Cyclingteam Flakkee als gezelschap. De beslissing was gemaakt en Snoeks won met overmacht de sprint van Roos. Andrew probeerde het zelf vanaf 1,5km maar hij kreeg niet veel ruimte. In de sprint op de Loolaan voor de laatste podiumplek kwam Andrew op een knappe 8^e plaats over de streep. Not a bad day’s work. En ruim op tijd thuis om de finale van de Amstel Gold te kijken op televisie.

Na het gezellige avondje met de ploeg, stond Peter de dag erna om 10.00 u. weer klaar voor een wedstrijd in Venlo. De eerste van zes wedstrijden om de Jewagascup. Er werd vertrokken in twee groepen. De jongeren eerst, 20 seconden later de oudere. Er stond een harde wind op de baan, waardoor de jongeren na een half uur bij de ouderen kwamen en zij gezamenlijk verder gingen. Vele pogingen werden teniet gedaan, het was moeilijk om weg te blijven met deze wind. Na ruim een uur koers konden de vijftigplussers gaan sprinten voor de overwinning en Peter die op de streep nog net gepasseerd werd voor plaats twee werd hierdoor derde. Toch nog een leuke premie en een bosje bloemen.

1e etappe Blessington – Gorey 103km In typische Iers weersomstandigheden – veel regen en wind – stond Andrew zaterdag met grote ambities aan de start van de Gorey 3-day in Blessington, Ierland. Met 180 starters, bleef het vechten voor positie voorin. En niet zonder reden want vroeg na de start was er een massale valpartij in de tweede helft van het peloton. Een blok tegenwind zorgde ervoor dat het vrijwel niemand lukte om te ontsnappen in de eerste 90km ook niet na de twee KOMs. Toen het peloton met de wind mee draaide richting Gorey, spatte de race uit elkaar met Andrew in de tweede groep, 20seconden achter de kopgroep met 8km te gaan. 3km voor de streep hadden ze de leiders te pakken, maar twee man waren net weggesprongen. In de sprint, kwam Andrew 9e over streep. 28seconden (inclusief tijdsbonificaties) achter Michael O’Leary van de Ierse National Junior Team. Geen slechte start van het weekend.

2e etappe Gorey – Gorey 125km (5 x 25km) De gewoonlijke zondagochtend tijdrit van 6km plus middag wegwedstrijd van 100km werd voor deze 50e editie van ‘The Gorey’ vervangen door een wegwedstrijd van 125km. Andrew reed alert voorin en toen de race richting Gorey draaide, bevond hij zich in een grote kopgroep van ongeveer 30man met de gele trui terug in het peloton. Deze groep had al na 50km een voorsprong van 3 minuten maar ineens hield de samenwerking op. Niemand wilde rijden omdat er drie ploegmaten bij waren van de gele trui en die was nu ‘onderweg’ naar voren. Het gat begon kleiner worden dus Andrew nam het heft in eigen handen en sprong weg. Hij kreeg één man mee maar die vond het te ver en haakte af. Toch zette Andrew door. 35km lang hield hij stand. Op een gegeven moment had hij een voorsprong van 1:05 op de tweede groep en was hij virtueel in geel. Maar net voor de laatste ronde – die ingeluid werd door de bel en een flinke hagelbui – werd hij teruggepakt door de grote kopgroep van 35man (nu met de gele trui). Met kramp in de benen lukte het Andrew om bij deze groep te blijven en mee te doen in de sprint. 14e in de etappe en geklommen naar 7e in het algemeen klassement, 28seconden achter de leider.

3e etappe Gorey – Blessington 91km Dat Andrew uiteindelijk 8e is geworden in het algemeen klassement geeft niet het hele verhaal weer. Het werd een zeer spannende slot etappe. Andrew ging vol voor de eindoverwinning en hij maakte het de gele truidrager zeer moeilijk maar hij kwam uiteindelijk 3km te kort. De ‘man of the match’ werd hij genoemd maar dat mag je zelf oordelen na het lezen van het verslag van StickyBottle.com van de boeiende slot etappe:  http://www.stickybottle.com/races-results/ohara-lights-up-gorey-but-oleary-and-mcloughlin-win-out/

Net boven het vriespunt, natte sneeuw, een kille wind vanuit het noorden, vijf kwartier en vijf ronden voor de boeg…. Makkie toch? De slechts 17 starters oftewel bikkels waren het er toch unaniem eens met het voorstel van de wedstrijdleiding om er één uur en vijf ronden van te maken. Met twee mannen aan de start – Sander en Andrew – was FCA relatief goed vertegenwoordigd. Vanaf het begin probeerden ze om de beurt weg te komen van het pelotonnetje. Tevergeefs totdat Andrew – na een half uur koers en een seintje van Sander – wegsprong en hij kreeg de klassementsleider Frank Schellekens en Roy van Heeswijk meteen mee. Na een ronde of vier echt hard rijden was de beslissing definitief gemaakt. De samenwerking was goed en het was maar een kwestie van ‘up and over’, niet te gek doen om het gat te houden. De laatste ronde in en Andrew maakte de fout om op kop te gaan na de één na laatste bocht. Maar op het  moment dat Andrew dacht dat de andere twee naar elkaar keken, zette hij zijn sprint vroeg in. Helaas waren de andere twee gewoon te sterk en kwamen ze een aantal lengtes voor hem over de streep, van Heeswijk als eerste, Schellekens tweede. Andrew dus een toch tevreden derde, zijn eerste podium van 2016. De tweede groep kwam meer dan 1:30 later bibberend over de streep, Sander op de zesde plek waardoor hij nu naar de tweede plek in het algemeen klassement klimt. Al met al een goede dag voor FCA in epische weersomstandigheden.

* http://www.velominati.com/the-rules/

Op zondagmorgen was de laatste BWF wedstrijd dit jaar in Ammerzoden. Peter stond ook hier aan het vertrek bij de 50 plus. Een kort rondje met maar
liefst zes bochten. Enkele renners wilden nog wat punten halen voor het klassement en vertrokken als een speer. Het ging snoeihard door de bochtjes
en Peter moest vaak een gaatje laten om het vervolgens weer dicht te rijden. Na enkele ronde werd het toch te veel en hij moest de acht man grote
kopgroep laten gaan. Met drie man reden zij verder maar het gat met de koplopers werd langzaam groter. Een van de drie besloot toen om het alleen te proberen
en reed weg, de ander zij enkele ronden later “succes” en liet zich terugvallen. Zo kwam Peter alleen te zitten met nog achttien ronden te gaan voor plek tien.
Dit hield hij vol tot het einde.

Afgelopen zaterdag was de finalewedstrijd op de baan in Venlo om de Dekkers masters cup. Bij de 40 + stond Henry aan de start en bij de 50+ Peter, die zijn eerste plaats in het klassement wilde verdedigen. Na de opwarmrondes ging het los en meteen werd er gedemarreerd. Twee man namen wat voorsprong, het was Henry die het gat met groot machtsvertoon dicht reed. Daarna sprong een man weg en zou lange tijd weg blijven. Mede door de stevige wind werd er afwachtend gekoerst.
Met nog tien rondes te gaan zette men de achtervolging in en werd hij op twee ronden voor het einde ingerekend. Inmiddels waren de 60+ afgesprint en was het de beurt aan de 50 plussers, op een ronde voor het einde reed een renner weg maar kreeg meteen twee man op zijn wiel, waaronder Peter. Met zijn drieën reden ze naar de streep en Peter kon er nog net overheen en won zo de wedstrijd bij de 50 plus en daarmee ook het eindklassement. Daarna was de 40 plus aan de beurt, maar Henry liet de sprint lopen en finishte als achtste.

Eigenlijk 2 koersen van Antoine die geen verslag verdienen. In Heerlerheide werd vlak voor de start van de koers besloten de elite (ongeveer 45) en de amateurs (ongeveer 65) samen te voegen (en niet met 2 minuten tussentijd te laten starten). Slim besluit, maar wel raar om dan ook niet echt samen te starten, maar de elite als eerste te laten opstellen. Met veel bochten en een glooiend parcours dus direct aan het elastiek voor de amateurs. Nummers eindigend op een “8” werden als allerlaatste opgeroepen. Antoine had nummer “88”….
. Ondanks dat, lag hij best goed in koers totdat hij meende lek te hebben en vergeten was dat er geen ronde vergoeding was…. einde koers dus. Wel wat doorgereden nog, maar een DNF achter de naam.

Dordrecht omdat het er vlak voor de start mega begon te regenen en Antoine er een training van maakte.

Foto’s Heerlerheide

 « prev      1   2   3   4   5      next »  
(47 Photos)

Foto’s Dordrecht

 « prev      1   2   3   4   5      next »  
(47 Photos)

Afgelopen zondag stond FCA Cycling Team met 4 man aan de start van de Ronde van Oosterhout: Henry, Nick, Sander & Andrew. Joost was ingeschreven maar hij moest zich afmelden met griep, wellicht een verstandige keuze gezien de bijna 30°C hitte. Nick & Andrew hadden de pech dat ze zich achterin mochten opstellen van de ongeveer 80 sterk deelnemersveld. Voor Nick werd het van kwaad tot erger toen er bij de startbel iemand vlak voor hem viel en hij zijn voeten op de grond moest zetten. Al meteen in de achtervolging dus en het duurde bijna een ronde voordat hij de staart had bereikt van het languitgerekte peloton. Het nivo was hoog met veel ex-elite renners in het deelnemersveld en een bergprijs op de Waaldijk, een leidersprijs en de premies zorgde voor een hoge gemiddelde snelheid.

De beslissing viel vrij vroeg in de wedstrijd toen een groep van een man of tien wegreed en niet meer gezien werd door de grote groep. Helaas zat er geen FCA man bij maar Sander, Henry en Nick hebben diverse pogingen gedaan om weg te komen. Door de inspanning en de hitte, zakten Henry en Nick rond halve koers terug in het peloton. Sander heeft netjes de hele wedstrijd in de top-20 of 30 van de groep gereden maar zijn pogingen tot wegrijden werden steeds teruggehaald door ploegmaten van de kopgroep renners. Het duurde drie kwartier voordat Andrew eindelijk voorin gesignaleerd werd. Er zat eigenlijk niet veel meer in behalve één poging met een ronde of drie te gaan samen met een andere renner maar presteren in zulke warmte zit niet in zijn keltische bloed en ze werden vrij snel teruggepakt. Uiteindelijk mocht het peloton 3 rondes ‘te vroeg’ sprinten voor de 16e plaats, vanwege de snel naderende kopgroep. Sander werd als 29e geklasseerd, een mooie prestatie in zijn eerste koers sinds een maand, Andrew 38e en Henry 43e. Nick heeft, voor het einde, het peloton laten lopen en werd niet geklasseerd. Al met al een zware wedstrijd, iets verzacht door de aanmoedigingen en cola(!) van Familie Dijkink. Maar moeder wat was het heet!

Bij de Dekkers masters cup in Venlo stonden ditmaal twee man van FCA aan de start Andrew en Peter. Deze keer had de organisatie besloten het rondje uit te breiden met de binnenbaan waardoor het totale rondje nu 1200 meter was. Het werd er pittiger door, omdat je twee maal een 180 graden bocht moest nemen en je daardoor telkens op gang moet trekken. Na het gezamenlijk inrijden ging de boel los en werd er meteen gedemarreerd. Zeven veertig plussers scheidde zich af van de rest, Andrew was ook mee. De vijftig plussers bleven bij elkaar in het peloton. Het was een pittige koers door de wind en de hitte, daardoor was het moeilijk om weg te komen. De vijftig plus ging sprinten voor de overwinning en Peter sprintte naar een derde plaats. Bij de veertig plus gingen twee man ervandoor en bleven weg. Andrew die nog probeerde weg te komen werd in de laatste ronde voorbij gereden
door de ploegmaat van Raats die natuurlijk niets hoefde te doen, en werd zo vierde. Goed gereden maar toch vierde, daar baalde hij wel van.