Op de baan in Venlo was de derde wedstrijd om de dekkerscup. Peter was ook nu weer present. Er werd vertrokken in twee groepen 30 en 40 plus eerst en even later de 50 en 60 plus. Peter probeerde een andere tactiek en ging meteen volle bak na de start om het gat met de eerste groep te dichten om zo enkele te verrassen. Na een ronde sloot Peter aan bij de eerste groep, echter bijna alle 50 plusser sloten daarna ook aan, tacktiek deels mislukt dus. Na 50 km. koers samen met de 30 en 40 plus kon de 50 plus afsprinten. Peter moest dezelfde drie als vorige keer voor laten gaan en werd weer vierde. Balen, dus weer net geen podium, Volgende keer maar een andere tacktiek toepassen.

Een dag met buitjes en plens-buien, maar eenmaal in Tungelroy voor het NWB criterium viel het weer eigenlijk wel mee.  Wel nat en regenachtig, maar het leek ‘te doen’. Het rondje was top. Gezellig, goed te rijden, mooi asfalt. Het aantal renners dat op een zaterdagmiddag wil koersen viel nogal tegen. Zonde. Antoine had er zin in en demarreerde halverwege de eerste ronde. Twee man kreeg hij mee en die 3 namen de eerste 4 ronden voor hun rekening. Toen sloot het peloton aan. Een halve ronde later weer demarreren en weer met 3 weg. Na zo’n 3 ronden sloten 4 man aan en leken we klaar om met 7 man de voorsprong uit te bouwen. De 7 draaiden echter niet goed (te veel gaten en te veel ‘gesnok’). Drie man waren t slachtoffer van zo’n snok, waaronder Antoine. Beginnersfout.  De vier vooruit waren Raats, Lots, Steuten en La Grande. Die laatste viel later ook terug. De drie liepen uit richting een minuut, toen de voorsprong begon te slinken. Met nog 16 ronden van 1200 meter op het bord tijd om toch nog eens aan de boom te schudden. Met z’n 2-en begon Antoine aan de achtervolging richting koplopers. Het gat ging van 40 seconden naar 15, toen er nog 3 man aansloten en met 5 sloten we aan bij de koplopers: 8 man vooruit met nog 4 ronden op de borden en een plens-bui die de finale inluidde. Met nog 2 km voor de boeg een keer ‘half-demareren’ om te kijken of er reactie was. Iedereen op het wiel. Dan alles in één demarrage in de laatste ronde. Op 600m viel t stil en Antoine demarreerde voor een ‘alles-of-niets’. Helaas, één man reageerde en bracht iedereen met zich mee. Als 4e door de laatste bocht en als 4e over de finish.

 « prev      1   2   3   4   5   6      next »  
(55 Photos)

Met gunstiger weer voorspeld voor zaterdag in Vlaanderen dan voor zondag in Eibergen, Henry & Andrew besloten om de bijna 2 uur durende rit naar Keerbergen te maken voor de VWV Kampioenschap van Vlaams Brabant. Henry is een oude rot wat betreft koersen bij de zuiderlijke buren maar voor Andrew was dit de eerste keer. Even de kat uit de boom kijken voor Andrew dus. Of toch niet….? Er stonden ongeveer 80 man aan de start voor 14 rondes van 5,2km en ondanks het best tactische koers verloop, de snelheid bleef hoog. Veel pogingen te ontsnappen kwamen tot niets tot in de 4e ronde een groep van 8, met beide FCA mannen erin, wegglipte. Zowel Henry als Andrew draaide goed mee en binnen anderhalf rondes waren ze uit zicht van het peloton. Helaas waren er een paar mannen in de groep die ondanks de al opgebouwde voorsprong, veel te hard doortrokken. Dit ging ten koste van de samenwerking en met 4 rondes te gaan begon de voorsprong te tuimelen. In de elfde ronde werden ze teruggegrepen maar de FCA mannen konden zich toch redelijk makkelijk handhaven in het peloton. Alles wees erop dat het massaspurt zou worden. Toch probeerde Andrew nog één keer in de laatste ronde maar de snelheid was te hoog. 200m voor de streep was er een enorme valpartij, en er lagen minstens 20 bij. Het gebeurde naast Andrew en hij werd geraakt op zijn arm en helm door een vliegende fiets maar bleef gelukkig overeind. Henry kon gelukkig ook op tijd remmen en beide mannen freewheelde tevreden (en opgelucht) over de streep.

Onder het motto ‘Een NK, daar moet je bij zijn’ was Antoine afgelopen zaterdag al vroeg uit de veren om richting Middelharnis te rijden. Middelharnis ligt op Goeree-Overflakkee in Zeeland. Op de weg ernaartoe veranderde een mooi weertje in een grijze vochtige massa. In dit geval nog niet zo slecht, want dan kon het met de wind wel eens meevallen.  Eenmaal aangekomen werd dit bevestigd. De 50+ mannen waren aan hun koers bezig en de groep was redelijk compleet. Wel allemaal besmeurde gezichten…….schijnbaar zat er een landbouwpaadje in het parcours. Bij de masters 40+ stonden zo’n 80 man aan het vertrek. De eerste ronde bracht Antoine voorin de groep door. Dat was voldoende om vast te stellen dat er inderdaad geen waaiers zouden komen en het sein om in de luwte achterin te gaan koersen. Met 40 km op de teller begon de voorband wel erg mee te veren bij het aanzetten en was het vermoeden dat hij lek was. Toch maar doorrijden. Het gevoel werd alleen erger en na 55 km was doorrijden geen optie meer. Een nieuw voorwiel uit de materiaalwagen en achter de auto proberen terug te komen. De achtervolging duurde precies 1 ronde (7.5 km) en met nog 20 km voor de boeg, was het beste er wel vanaf. Inmiddels reden er 11 man ongeveer 30 seconde vooruit. Zij sprintten voor de overwinning. De achtervolgende groep bestond nog uit een man of 45. In de uitslag werd Antoine uiteindelijk 29e. Snel naar de douches, alle modder afspoelen en dan op weg naar deel 2 van de dag….sightseeing in Zeeland.

 « prev      1   2   3   4   5      next »  
(44 Photos)

Het was koers zoals koers hoort te zijn in de Kempen. Een dorpsfeest met een sportief tintje. Voor de inwoners van Netersel is de Kermismaandag in juni al jaren een vaste combinatie met de Presto Pedale. Niet alleen om zelf als toeschouwer aan de zijlijn te staan trouwens. Voorafgaand aan de wedstrijd voor de ‘echte’ wielrenners klom jong en oud op het eigen stalen ros. De hoofdschotel vormde de wedstrijd bij de Amateurs en Recreanten. Hier stonden namens FCA Ferry en Nick aan de start.

Er stond geen wind en dus werd er een snelle wedstrijd van gemaakt. Het peloton reed met een gemiddelde van dik boven de 43 kilometer per uur in de rondte. De Presto Pedale is met een prachtige omloop door het buitengebied van het dorp, de laatste nog bestaande Kempische wilde kermiskoers zoals er in de jaren tachtig van de vorige eeuw velen van waren. Het betekent niet meer en minder dan dat eenieder die zichzelf coureur noemt aan de wedstrijd mag deelnemen. Daar de wind amper een duit in het zakje deed, konden ook de mindere goden dit jaar prima volgen. Vluchters werd amper ruimte geboden en bij die spaarzame pogingen die waren te noteren, kregen de durfals amper honderd meter ruimte.

De Belg Jeroen Noels sprong op 2 rondes voor het eind weg en won de koers. Ferry en Nick eindigde in het peloton.

Voor masters zijn er niet veel koersen bij de KNWU dus is er een aparte club die alleen wedstrijden organiseert voor masters 50 + en
60 +  Deze worden twee tot drie maal per week gehouden door heel Nederland met voornamelijk KNWU renners. Dus heren amateurs tot
je 70 bent kun je gewoon blijven koersen. Dit maal stond Nieuwkuijk op het programma. Redelijk in de buurt dacht Peter en ging hier van
start. Het was prachtig weer, weinig wind en een heerlijk temperatuurtje. Na de rustige start ging men vanaf ronde twee echt los en probeerde
vele renners weg te komen. Na een klein half uur lukte het drie man om weg te blijven. In het peloton kwam de achtervolging maar niet op
gang. Soms reden er nog enkele weg, waar Peter diverse keren bij was, maar telkens kwam de rest weer terug. In de laatste ronde trok John
v. Rullen de sprint aan voor een ploegmaat, slechts vier man konden nog aansluiten, waaronder Peter, en zo kwamen ze ook over de streep
waardoor Peter op een achtste plaats binnen kwam na 60 km. koers. Redelijk tevreden keek Peter terug op de wedstrijd met de landelijke
50+ kleppers.

Op de baan in Venlo was op zaterdagmorgen 21 meide tweede wedstrijd om de Dekkers Cup. Peter stond aan de start bij de masters 50 +. Onder een aardig deelnemersveld en een lekker temperatuurtje ging men van start voor vijftig km. koers. Ondanks het stevige briesje zou alles bij elkaar blijven en zou het op een sprint aankomen. De wind stond op kop in de finishstraat, dus even opletten om niet te vroeg op kop te komen. Echter de eerste twee lieten zich niet verschalken en de derde ging, wellicht met meer baanervaring, onderlangs om zo als derde te finishen, Peter werd vierde. op 25 juni is de derde wedstrijd.

Op woensdag 18 mei stonden Henry Nick en pepijn aan de start voor de wvan koers  in Milheeze hoeven. Na wat schermutselingen probeerde Nick weg te komen met 2 andere renners. Ze werden weer teruggepakt. Nu reed er een nieuwe kopgroep weg zonder fca mannen. Pepijn zorgde voor een hoog tempo in het peloton waardoor het gat overbrugbaar bleef. Na een paar ronde sprong Nick met Daan Bongers en Marc van Grinsven weg. Het duurde best wel een tijd voor het gat gedicht werd. In de laatste ronde plaatste Nick op het juiste moment een versnelling en hij hield het vol tot de streep om zo voor de 2e keer in 2 weken een overwinning binnen te halen voor fca!

Bij de Masters stonden Bart en Peter aan de start bij de masters. Al in de eerste ronde reden vier man weg en hun voorsprong zou langzaam groeien naar twee minuten. In het peloton werd goed door gereden en bleef het lange tijd bij elkaar. Peter reed halfweg koers lek achterop het parcours, mede door Hans werd de band snel gemaakt en kon Peter weer aansluiten. Door de veranderlijke wind kwam plotseling alles op de kant op het lange stuk naar voor, en viel alles uit elkaar. Voor Bart was het net te zwaar en moest laten lopen. Verschillende groepjes vormde zich. Peter zat in het derde groepje met vier, en met nog vier ronden te gaan werd er goed samengewerkt om de rest voor te blijven. De vier koplopers gingen voor de overwinning, het tweede groepje was met zeven, Peter sprintte vanuit het derde groepje naar de dertiende plaats.

Harde strijd werd er geleverd op het slingertracé in Vlierden. Al vanaf de eerste ronde werd bij de amateurs en bij de masters de knuppel in het hoenderhok gegooid.  Ralf Steegs, Ferry Castelijns en Lars Bremmers gooiden het eerst. De FCA heren hadden hun handen vol aan het verijdelen van meer uitlooppogingen, en zo kon de groep hun voorsprong behouden. Na een km of tien kregen ze gezelschap van Nico van Dijk en Frank Janssen. De voorsprong bleef zo rond de 20-25 seconden hangen. Ferdi van Katwijk kon hierdoor de sprong wagen en het lukte hem om aansluting te krijgen. De zes werkten goed samen, en brachten het gat tot op bijna een minuut. In de laatste 15 km begon het peloton te jagen en bleef er van de voorsrpong niet zoveel meer over. Ook de kopgroep moest een tandje bijzetten. Hierdoor viel de groep in de laatste ronde uiteen. Castelijns was de snelste van de overgebleven drie. Janssen werd twee, Steegs drie, van Katwijk vier, van Dijk vijf en Bremmers werd opgeslokt door het peloton waarvan Eric de Decker de snelste was. Dik, Joost en Pepijn kwamen in het peloton over de meet.

bij de masters twee man aan het vertrek Peter en Andrew, die weer hersteld was van zijn griepje. Al snel werd er gedemarreerd en drie man reden weg. Het peloton ging op jacht en er werd flink doorgetrokken. Alleen Edwin Raats lukte het om naar de kopgroep te rijden. In het peloton werd steeds weggesprongen maar steeds kwam alles weer bij elkaar. Zodoende zat de snelheid er goed in. Andrew, altijd in de aanval, lukte het om met twee man weg te blijven. Het peloton werd de aanvallen een beetje moe en niemand wou nog rijden voor de ander, voor Andrew kwam dat goed uit want zij reden steeds verder weg. Op drie ronden voor het einde ging Peter met Ton v. Korven ervan tussen en kregen iets later nog een derde vluchter mee.Raats won de wedstrijd. Andrew in het tweede kopgroepje sprintte naar de vijfde plek. Peter in het derde groepje kwam op de negende plek binnen, nog ruim voor het peloton.