Zondag was het eindelijk zover, de allereerste Omloop der Zeven Heuvelen. Na maanden vooruit kijken, Toine, Sander, Joost, Frank en Andrew namen hun plek in een volgens sommigen overvolle deelnemersveld van meer dan 150 renners. Zes keer een pittige omloop van negen kilometer stond hun te wachten. Zes keer de Derde Baan omhoog en zes keer de Zeven Heuvelenweg met een oplopende finish in Berg en Dal. Andrew bleef goed voorin rijden, ook op de Derde Baan. Joost had een iets mindere start, kwam achteraan te zitten en moest steeds in de achtervolging na de klim. Frank werd in de 2e ronde gelost. Toine en Sander hielden liever hun kruid droog voor de laatste rondjes maar helaas konden de FCA mannen niet volgen toen de beslissing werd gemaakt in de vijfde ronde op de klim. Andrew zat er net achter op Derde Baan (7 man) maar kon niet versnellen. De snelheid bleef hoog in de achtervolging maar uiteindelijk kon het peleton zich klaarmaken voor een massasprint voor de 8e plek. Het werd steeds zenuwachtiger in de aanloop naar de sprint en ja hoor, ongeveer 100m voor de streep viel er een man of 20. Sander en Toine lagen er helaas bij maar gelukkig kwamen ze met alleen wat schaafwonden, kleerscheuren en de schrik vrij om uiteindelijk als 46e & 67e over de streep te komen. Door de valpartij kon Andrew wat opschuiven en werd 27e. Joost moest dor al het inhaalwerk lossen op de allerlaatste klim en kwam 68e. Frank werd niet geklassificeerd.

Op woensdag 12 juli stonden Sander, Pepijn en Nick aan de start van de WVAN koers in de Rips. De hele dag had het geregend maar in de middag werd het toch droog (zelfs in de Rips). Wel stond er een flinke wind dus besloten Sander en Nick om eens flink aan de boom te gaan schudden in de eerste rondes. Toen andere renners ook besloten aan de boom te gaan schudden kregen Sander en Nick het ook even lastig en konden zich net aansluiten in de eerste groep van 12. Pepijn was nog vermoeid van een lange training en moest helaas de strijd staken.

Sander en Nick probeerden beide een aantal weg te komen. Het werd een sprint en dus won Edwin Arts. De strijd om wie het verslag mocht schrijven won Nick want die plaatste zich als 6e. Sander werd 7e.

Op zaterdag 1 juli werd de eerste Ronde van Bredevoort gereden. Nick had zin in koers en besloot af te reizen naar de achterhoek. Om 18.30u startte het hoofdnummer van de dag. 30 renners stonden aan de start voor een race over 61 km. Met een zonnetje erbij gingen deze mannen de strijd aan op het korte, maar ook technisch parcours met veel klinkers. Het werd een zware koers waar een aantal korte ontsnappingspogingen strandden, maar waar het vele publiek een paar ronden voor het eind Bouke Gerritsma succesvol zag wegrijden. Daarachter finishte Nick in het flink uitgedunde peloton als 8e.

Nick stond als enige FCA renner aan de start van de WVAN wedstrijd in Asten – Diesdonk. Zoals altijd werd er snel gereden in de eerste rondes van de wedstrijd. Nick besloot rustig te starten na een verkoudheid om er een beetje in te komen. Halverwege de koers probeerde hij een aantal keer aan te vallen maar snel werd duidelijk dat er nog niet echt veel power aanwezig was. Na een rommelige eindfase waarin de amateurs in de 1 na laatste ronde achter de masters kwamen werd het uiteindelijk een massasprint waarin Nick een 7e plaats behaalde.

Net als vorig jaar reisde Andrew terug naar zijn geboorteland voor het Ierse Kaampioenschap voor Masters 40+. Ruim op tijd aangekomen in Wexford Town in het ‘Sunny South East’, Andrew maakte meteen een verkenningsrondje waarin hij ontdekte dat het was een pittige omloop was van 19 km en ongeveer 160 hoogtemeters per ronde. Met 6 ronden voor de boeg, het zou een slijtage slag worden. De snelheid was meteen hoog en het lukte niemand in de eerste 4 ronden meer dan 15seconden voorsprong te krijgen op het peloton. En met 116 man aan de start, het werd dringen geblazen voor een plek voorin voor iedere helling. Andrew kon zich goed voorin hanteren. Dat was maar goed ook want dat dringen leidde in de derde ronde tot een grote valpartij in het midden van het peloton waarin zeker 20 renners tegen de vlakte gingen. De hoogtemeters & kilometers begonnen helaas in de één na laatse ronde te tellen toen Andrew de eerste tekenen van kramp in zijn benen voelde. De uitdaging werd nu om de koers uit te rijden in het peloton. In de vijfde ronde ontsnapte 4 renners en die kregen een voorsprong van één minute. In de slotronde zette het peloton de achtervolging in, en helling na helling werden steeds meer renners eraf gereden. Steeds lukte het Andrew in het peloton te blijven…. tot de allerlaatste helling van de dag. De kramp schoot erin maar in de 5km run-in naar de finish werkte Andrew samen met een andere geloste renner. 3km te gaan en ze werden ingehaald door de jurywagon en de eerste neutrale service. Balen dus maar gelukkig hield het peloton zich even in, en springend van auto tot auto, Andrew bereikte de staart van wat er overgebleven was van het peloton met 2km te gaan. De break hield uiteindelijk 5 seconden van hun voorsprong over. Andrew rolde achterin het peloton over de streep, de 41e van 54 geklassificeerde finishers. Teleurgesteld, want dit was zijn grote doel voor dit seizoen en hij had er wel hard voor getraind . Maar eerlijk is eerlijk, vlakke nederlandse criteriums van 60km zijn geen ideale wedstrijd voorbereiding voor een koers als deze.

Op zondag 11 mei werd de snikhete ronde van de ‘’Blauwe Kei’’ in Breda verreden. Een rondje van 1 kilometer door de gezellige woonwijk vliegen……..en dat dat 60 keer in totaal! Joost had er al meteen zin in en koos al snel het hazenpad. Op die manier kon hij al de nodige punten sprokkelen voor de leidersprijs. Even later sloten er nog meer mannen aan waaronder Nick en zo was het peloton even in twee stukken gebroken. Een paar ronden later kwam alles weer bijeen en was het tempo er eventjes uit. Joost en Nick bleven goed van voren zitten en Joost zorgde dat hij in de finishstraat iedere keer de punten kon pakken zodat de leidersprijs hem uiteindelijk niet meer kon ontgaan! Ongeveer halverwege  de koers kozen 3 sterke jongens het hazenpad. Guus de Graauw sprong er als laatste naartoe en zo bestonden zij uit 4 man uiteindelijk.  Roel wachtte even af en besloot toen toch de sprong te wagen. Binnen 3 ronden sloot hij uiteindelijk aan bij de 4 leiders. Dit draaide vervolgens goed rond en ze zouden gaan rijden voor de overwinning. Helaas kreeg Roel te kampen met een lekke band op 16 ronden van het einde. Voordat hij bij de finish was en zijn wiel had gewisseld werd hij alweer gepasseerd door de kopgroep. Meer dan een 5e plek zou er dus al niet meer in zitten. Nu kwam hij tussen de kopgroep en het peloton in te rijden. Uiteindelijk zou er nog 1 renner ontsnappen uit het peloton en die kwam bij Roel te rijden. Uiteindelijk hielden zij het vol en eindigde Roel moegestreden als 6e. Joost die in de laatste ronden het tempo hoog hield zodat Nick er nog een mooie 9e plaats uit kon persen. Joost zelf eindigde nog als 16e. Onze sportieve plicht weer gedaan en gekookt/geroosterd keerden de mannen weer huiswaarts. Op naar de volgende koersen!

Toine, Willy & Andrew stonden afgelopen woensdag aan de start van de Masters wedstrijd in Handel. Toine had er zin in en vertrok al na de eerste bocht op avontuur met Johan de Beer. Ze hadden vrij snel een voorsprong van 30sec mede door wat afstoppende werk door Andrew & Willy. 10 ronden lang bleven ze op kop maar ze werden 5 ronden voor het einde kregen ze gezelschap van een vijftal renners met Raats, Hendriks, Andrew, Stephan van Hoof en Erwin Bollen. In de één na laatste ronde sprong Bollen weg maar Andrew was alert en hij sprong meteen na Bollen toe. Ze werkten goed samen maar Bollen was te sterk voor Andrew in de sprint. Andrew was tevreden met zijn eerste podium van het seizoen maar teleurgesteld dat hij het niet af kon maken. Toine werd derde in de sprint voor de derde plek en Willy won de sprint van wat er overgebleven was van het peloton

Met een lekker zonnetje begonnen de amateurs aan de koers in Handel. Nick, Sander en Frank stonden voor FCA aan de start. Op een kort parcours en met weinig wind werd er vanaf het begin hard gereden. Nick en Sander probeerden een paar keer weg te komen, maar door het hoge tempo bleef het peloton lang bij elkaar. Frank maakte er een goede intervaltraining van, om vooral aan het aanzetten na bochten te wennen. Hij kreeg al snel wat gezelschap van andere renners. Na ongeveer 30km ontstond er een kopgroep waar helaas geen FCA renner bij aan kon sluiten. Nick kwam erachter dat een saunabezoek een dag voor een koers niet zo’n goed plan was maar probeerde toch nog iemand af te zetten voor een sprint. Vanuit het inmiddels weer complete peloton kwam 2 ronden voor het einde weer een demarrage van 1 renner die deze voorsprong niet meer weggaf. Sander eindigde uiteindelijk na een sprintje op de 7e plek en Nick op de 27e plek. Frank sloot een paar ronden voor het einde aan bij de Masters en was tevreden over de training met toch wel wat leerzame momenten.

Afgelopen vrijdagmiddag, nam Andrew deel aan de Masters 40+ wedstrijd van de Nacht van Hengelo, een opwarmertje voor de Elite dames die avond. 50 rondjes van een snel en apart parcours: de eerste bocht ging dwars over het beklinkerde terrasgebied van de binnenstad en de terrasbezoekers zaten letterlijk achter de dranghekken waar ze konde genieten van een drankje, een zonnetje en de wielerwedstrijden. Een snelle start en een sterke Duitse renner, die zijn zinnen had gezet op de leidersprijs, zorgde ervoor dat de boel steeds bij elkaar bleef, met Andrew steeds attent voorin. Na een rit van 1,5u naar het Overijsselse Hengelo, Andrew was niet van plan met lege handen naar huis te rijden: toen de bel luidde voor de eerste van 2×5 premies, Andrew sprong in zijn eentje weg en pakte makkelijk de eerst premie. Na een rondje of 20 reed een man of 5 weg, waaronder de Ruijter, de Nederlandse kampioen. Andrew zag het gebeuren maar werd ingesloten en kon niet reageren. Die 5 werkten goed samen en had op een gegeven moment een voorsprong van 25sec. Maar ze waren nooit echt uit zicht en het peloton rook bloed, een beetje opgejaagd door de omroeper. Met een ronde of 4 te gaan was alles weer bij elkaar. De tempo was hoog, het zou een pelotonspurt worden. En met een vrij korte finish, het was zaak om als één van de eerste door de laatste bocht te gaan. Dringen dus en dat lukte Andrew redelijk goed want hij kwam als 8e over de streep.

Onder tropische temperaturen stonden Henry, Andrew en Antoine aan het vertrek in Westerhoven.

Een rondje van 1500 meter door de dorpskern met veel klinkertjes en bochten.  Ongeveer 50 man aan het vertrek. Junioren en amateurs gemixed. De bijschrijvers werden als laatste opgeroepen. Antoine en Andrew hoorden hier ook bij. Direct een hoog tempo en achterin stond de deur open. Overleven dus en hopen op een moment van rust. Andrew en Henry moesten er helaas voor half koers vanaf, maar blijven dapper in een groep erachter rijden. Antoine overleefde en vond na een rondje of 20 ook zijn ritme. In de laatste 5 ronden reden er wat renners weg en het peloton reageerde niet echt. Goed plan om dus om dit ook te proberen. Bij het ingaan van de laatste ronde reed Antoine weg en bleef het peloton voor om zo 7e te eindigen. Andrew en Henry vielen buiten de prijzen, maar maakten wel hun kilometers.