Op Zondag 13 mei werd de Ronde van Uden verreden. Deze mooie wielerronde is een gecombineerde wedstrijd met Elite en Amateur renners. Er stonden “maar” 8 amateurs aan de start met daarbij Joost Sander en Nick. Het natte weer en de rode klinkers zorgde voor een technisch en glad parcours. Niet “Hoe gaat het?” maar “Hoeveel druk in je banden?” was het eerste wat men tegen elkaar zei en dat toonde aan dat de fca jongens geconcentreerd/nerveus waren.
Na de start werd er uiteraard direct ingevlogen. De deur achteraan stond direct open en kwamen Joost en Sander in de 2e groep terecht. Nick schoof langzaam maar zeker op naar voren en probeerde zich niet op te blazen (zoals vorig jaar). Half koers ging het steeds beter en kwam Nick zelfs vooraan in de koers maar de woorden van een wijze man uit Zeeland schoten door zijn hoofd “Niet aanvallen!”. Het laatste half uur werd zwaar. Misschien het gelletje eerder moeten nemen. Het was een kwestie van op hangen en wurgen in het peloton blijven. In de laatste ronde was het mooi geweest. Risico’s vermijden op het gladde rondje om als 18e over de streep te komen. Sander reed in de 2e groep naar een 24e plek. Joost had na half koers een spaakbreuk en moest helaas de strijd staken.

Door het lot moest Dik achteraan starten. Op zich geen man overboord, maar een combinatie van achter een valpartij zitten, zelf de bochten nemen als een krant en domweg slechte benen hebben, maakte dat het hoogst haalbare was het als een training te beschouwen. Uiteindelijk als 27^e geklasseerd. Een wedstrijd om snel te vergeten.

Afgelopen woensdag was Andrew de enige FCA renner die de trip maakte naar Asten voor de WVAN wedstrijden. Er waren maar 25 renenrs aan de start van de Masters wedstrijd. Ondanks de wind was het niet zo makkelijk het verschil te maken omdat Team Raats erbij was met 5 renners die alles steeds neutraliseerden. Met 9km te gaan lukte het Andrew toch te ontsnappen met 3 anderen. Ze pakte snel 20s voorsprong maar kregen een ronde later gezelschap van Raats en Bollen. Vanaf daar was het een kat en muis spel naar de streep waar Raats de eindsprint won van Bollen nipt voor Andrew.

Op zondag 29 april stonden Joost en Nick aan de start van de Ronde van Geldrop. Door de herinrichting van het Centrum is het parcours verhuist vnaar de wijk “Zesgehuchten” waar rond de jaren 60 deze ronde oorsprokelijk werd georganiseerd.

Na het startschot werd een enorm hoog tempo opgelegd. Op de rechte stukken gaf de teller de eerste rondes regelmatig snelheden boven de 50 per uur aan. Na een ronde of 10 reed er een kopgroep van 4 man weg. Joost en Nick konden zich goed in het peloton handhaven. Het tempo bleeft hoog en het peloton scheurde zo nu en dan in meerdere stukken.
In de laatste rondes kon Nick zich in kopgroepje nummer 4 handhaven en finishte 19e. Joost zat in het overgebleven peloton als 31e.

Andrew maakte op Koningsdag de trip naar Amsterdam voor de 64^e Oranjeronde van Amsterdam op het parcours van ASC Olympia op Sportpark Sloten. Een peloton van ongeveer 70 renners stonden aan de start voor de Masters 50+ wedstrijd. Het was Andrew’s eerste keer op Sportpark Sloten en het was hem snel duidelijk dat met weinig wind en geen bochten waarbij je moet remmen dat het moeilijk zou zijn om te ontsnappen. Maar je kunt het altijd proberen en Andrew zat in diverse ontsnappingspogingen die allemaal binnen een paar rondjes werden teruggepakt door een jagende peloton. Het zou een massaspurt worden of toch niet? Met een rondje of vier te gaan glipte een man of 5 weg direct na een premiesprint. Ze hadden gauw een seconde of 20 voorsprong. Andrew voelde zich goed een maakte de sprong in zijn eentje naar hun toe. Twee rondjes te gaan en een groep van 6 maakte de aansluiting. 12 man aan de leiding en toen de bel klonk voor de laatste ronde begon het spelletje. Gelukkig waren er een aantal mannen in de break die al lang blij waren met een top-12 en die bleven trekken op kop. De rest maakte zich klaar voor de spurt maar Andrew koos helaas de verkeerde wiel, werd ingesloten en kon pas in de laatste 100m echt sprinten naar de 9^e plaats. Dus mee in de ontsnapping, de 9^e plek en een paar premies onderweg. Niet slecht op een parcours “waar je toch niet wegkomt, alles op de sprint” 😉

Voor de start in Bakel ging de aandacht uit naar de in 2016 overleden Peter Bouwmans. Een indrukwekkende minuut stilte voor de start.

Bij de amateurs gingen Pepijn Henry Nick en Sander van start. Sander en Nick wilde er vanaf de start direct een harde koers van maken. Een kanonsstart zorgde dat het tempo nooit meer stilviel en de koers met een gemiddelde van 42.8 km/u afgelegd werd. Sander reed attent van voren en Nick moest even bekomen van de snelle start. Nick en Pepijn konden op het juiste moment met een kopgroep wegspringen en op het moment dat Sander ook de oversteek wilde maken reed Sander helaas lek. Door het hoge tempo in de kopgroep moest Pepijn even later de rol lossen. Nick kon door elke ronde als eerste over de meet te komen de leidersprijs bemachtigen. In de eindsprint haalde hij een 6e plaats. In het peloton kon henry de sprint winnen (aangetrokken door Pepijn) voor de 11e plaats.

Bij De Masters was Andrew erg actief en kon wegkomen in een kopgroep van 6. Helaas werden ze halfweg koers weer ingerekend. Andrew haalde uiteindelijk een 10e plaats.

Als enige in de FCA-kleuren, stond Dik aan de start van de Omloop van het Munnikenland. Een peloton van ruim 100 renners, met relatief weinig wind, dus een nerveuze koers. Dik startte achteraan en moest in de eerste twee ronden van ruim 7 kilometer een paar keer aanklampen vanwege gaten die vielen in het peloton, onder andere door een valpartij.

Op papier weinig wind, maar in het open veld toch altijd genoeg om af en toe op het kantje te harken. Dik kwam er echter wat door en kon halverwege koers naar voren opschuiven. Geen makkelijke opdracht op het smalle parcours.

Met ingang van de laatste ronde reed een tweetal weg. Zij gingen strijden om de winst. Daarachter een pelotonsprint voor de derde plek. Dik positioneerde zich goed, maar dat kostte veel kracht waardoor de sprint was afgebot. Toch een verdienstelijke 17^e plek als resultaat.

In de Mortel werd er weer gekoerst op woensdag avond. Andrew haalde een 10e plaats bij de Masters. Bij de Amateurs sprintte Nick en Henry achter de kopgroep van 3 naar de 6e en 7e plaats.

Op Zondag 25 maart stond Andrew aan de start van de BWF koers voor 50+ in Breda in een mooi deelnemersveld. Andrew sprong mee in de beslissende ontsnapping in de derde ronde. 7 sterke renners vonden elkaar. Ondanks het tegenstribbelen van het peloton werd langzaam hun voorsprong uitgebreid. Na eenmaal een gat was geslagen van ruim 100 meter gaf het peloton zich eigenlijk al gewonnen. Zeer goed samenwerkend bouwden de 7 hun voorsprong uit. Zo ver zelfs dat ruim halfkoers het peloton al gedubbeld werd. In de eindsprint werd Andrew netjes 2e en haalde zo weer een mooie podiumplaats.

In de 50- categorie stonden Joost, Henry, Pepijn, Nick en Roel met nog 70 andere renners aan het vertrek. Van te voren hadden ze al gezien dat het een snelle koers ging worden. Het werd ook een snelle koers met uiteindelijk 44 gemiddeld op de teller. Even voor half wedstrijd viel de beslissing en weer 7 man vonden elkaar in de goede ontsnapping. Dit keer helaas zonder FCA renner. Ook prima samenwerkend bouwden zij hun voorsprong stelselmatig uit. Zo’n tien ronden bleven zij bij elkaar, echter was er 1 renner die het nog niet hard genoeg vond gaan. Deze sterke man won solo. In het peloton probeerden de FCA renners bij wijze van training nog wat mooie demarrages uit voor het nieuwe seizoen. Alle renners reden netjes de wedstrijd uit en finishten in het peloton.

Het had bijna niet beter kunnen uitpakken na een rit van 1,5u naar Hoogeveen in Drenthe. Maar afgelopen zaterdag was het meteen raak voor Andrew in de eerste officiele wegwedstrijd van het seizoen. De Ronde van Drenthe Col du VAM is een nieuwe wedstrijd op de KNWU kalender en dan voor Masters 40+ & 50+. Een super mooie wedstrijd, twee ronden van 32km met een beetje van alles waaronder smalle wegen, klinkerstroken, waaiers en twee keer de beklimming van de Col du VAM. Geen enkel onderdeel maakte het verschil en het werd meer een slijtageslag. Andrew kon zich goed hanteren voorin en in de sprint van een groep van de ongeveer 25 overgebleven renners kwam hij als derde in zijn categorie (50+) over de streep. Zijn eerste KNWU podium en hopelijk een goede teken voor FCA in het komend seizoen!