Omstreeks 13.00 uur vertrokken de Masters voor hun 80 km wedstrijd. Bart en Peter stonden beiden aan de start. Er werd in een gestaag tempo gereden in deze groep en een kopgroep van 5 man regeerde. Zij gingen dan ook uitmaken wie de wedstrijd ging winnen. Bart en Peter reden volop voorin mee, en reageren wanneer er gesprongen werd. Ondanks dat ze beiden geen hoge klassering hadden gereden waren ze tevreden, de benen waren goed en hadden ze een sterke wedstrijd gereden.

Om 15.15 uur was het de beurt aan de Amateurs. Daar stonden Joost, Henry, Dik, Willy, Willem en Ferry aan de start. Hier ontstonden al snel wat pogingen maar niks echt serieus. Telkens werden ontsnappers weer opgeslokt door het grote peloton. En ondanks dat er toch al snel slachtoffers vielen bleef het een grote groep. Dit had vooral te maken met het feit dat er té weinig wind stond. Al met al sprong er in de laatste ronde 1 renner weg maar ook hij redde het niet alleen tot de eindstreep en werd halverwege opgeslokt. Een massasprint moest uitmaken wie er ging winnen. In die laatste ronde viel het tempo helemaal stil waardoor er links en rechts mensen voorbij kwamen die men normaliter in een sprint nooit tegenkomt. Het was een grote brede groep die zich door die laatste haakse bocht moest wringen. Dik redde zich hier aardig uit en eindigde netjes bij de eerste 10. Een eindje daarachter zaten Ferry, Joost, Henry, Willy en Willem, waar sprinten al niet meer echt mogelijk was. Al met al hadden de meest prima benen en een goed en tevreden gevoel. FCA heeft zich in ieder geval volop voorin laten zien deze wedstrijd. Alleen Henry wilde vandaag niet graag op de foto, want die hield zich goed schuil voor de camera. Daar moeten we toch iets aan veranderen Henry!

We reden met mooi weer richting het westen. Het zonnetje scheen dus de gemoederen waren goed. Dik, Ferry, Maarten en Willem stonden aan de start van de eerste koers van het seizoen, Oud Vossemeer. Er werd al meteen vanaf ronde 1 volop gekoerst. Helaas na een goede start werd het snel donker en nat. Toen het eenmaal begon door te regenen stapte Willem af, het liep niet lekker. Een paar ronden later gooide ook Ferry de handdoek in de ring. Het natte parcours baarde hem té veel zorgen.

Dik en Maarten bleven goed in koers en reden beiden in de voorste gelederen. In de tweede helft van de koers ontstond er een kopgroep van 3 sterke renners. Zij kregen een mooie voorsprong en behielden deze ook. Toen de bel klonk voor de laatste ronde zaten Maarten en Dik allebei op de voorste rijen om volop mee te kunnen sprinten. Bij het nemen van de bocht gleed Maarten onderuit. Gelukkig alleen maar wat schaafwonden, maar we hadden hem liever mee zien doen aan de sprint en een mooie uitslag behalen. Helaas! Dik kon wel mee sprinten en reed netjes bij de eerste 15. Een uitslag om tevreden mee te zijn op een openingskoers. Een goed begin van het seizoen.

Vandaag ging Hans het maar weer eens proberen in Boxtel. Ondanks dat hij nog niet helemaal hersteld is van zijn val, kunnen we hem niet meer tegenhouden om wedstrijden te rijden. Eenmaal aangekomen bleek ook Willy van start te gaan op deze mooie grote ronde van Boxtel. Slechts 4 omlopen maar dan wel van 16 km per stuk.

Al snel in de wedstrijd kwam er een tweetal voorop te zitten. Halfweg zat er nog steeds een tweetal voorop, maar nu twee anderen. De amateurs waren vandaag niet de enige wedstrijdrenners die hier rondreden. Ook de Holland Ladies Tour had haar parcours vandaag rondom Boxtel liggen. Dat zorgde ervoor dat de amateurs ongeveer half koers moesten stoppen voor de dames die op dezelfde weg reden. Eenmaal even stilgestaan kregen die koplopers weer hun 30 sec voorsprong en even later mocht ook het peloton weer van start. Maar die pitstop was in ieder geval geen pretje voor de benen. In de laatste ronde werd er van alles geprobeerd en het voorste stuk van het peloton brak in stukken. De koplopers zaten nog steeds weg. Daarachter een paar groepjes van 4/5 mannen. Hans en Willy eindigden dicht bij elkaar, beiden voorin in het peloton zo tussen de 20 en de 25e plaats. Hans was dik tevreden dat het lekker liep en dat hij de wedstrijd uit had gereden. Willy vertelde achteraf dat het een aparte koers was samen met de B amateurs. Door hen wordt er veel passiever gereden wat veel mensen toch als minder ervaren. Al met al een mooie droge wedstrijd in Boxtel.

Vanavond was de ronde van Panningen het toneel van onze FCA renners. Ferry, Henry, Hans, Joost, Twan en Willy gingen allemaal van start in de gemengde Amateurs/Masters A wedstrijd. Een klein rondje waarvan ze er maar liefst 55 moesten rijden om zo de 75 km vol te maken. Hans zag het al niet zeer positief in omdat aanzetten nog steeds zorgt voor pijnscheuten in zijn middel. Ook Henry moest maar even afwachten want ook hij had vandaag last van zijn nek.

Meteen al reden er 2 renners weg uit het peloton en sloegen een gaatje van rond de 30 sec. Ferry zette een actie op poten om naar ze toe te rijden maar kreeg niemand mee. Enkele ronden reed hij tussen de kopgroep en het peloton. Hij pikte nog een premie mee en liet zich terugzakken omdat hij het niet ging redden. De koplopers hielden heel wat ronden stand, maar toen het peloton eenmaal aan het rijden ging werden ze snel teruggehaald. Ferry reed alert voorin wat resulteerde in een plekje in de nieuwe kopgroep van 4. Helaas hielden zij ook niet lang stand omdat het peloton inmiddels op volle toeren draaide. Opnieuw probeerden er renners weg te komen en hieruit onstond dan ook de definitieve kopgroep van 3. Joost kwam op het goede moment naar voren gereden en kon meteen aanpikken bij de volgende demmarage. En dat was een goede zet. Hij bemachtigde hiermee een plaatsje in de achtervolgende groep. Ook Henry en Willy waren vaak voorin te zien, maar helaas net niet op tijd voor de juiste slag. Bij de pelotonsprint zaten Henry en Ferry beiden heel mooi voorin. Willy vond het allemaal wel best en kwam verderop in het peloton over de streep. De sprint van de achtervolgende groep ging om de 4e plaats. Joost eindigde op een hele knappe verdiende 5e plaats. En hij was er tevreden mee. Hans heeft, zoals hij zelf al dacht, de wedstrijd voortijdig gestaakt. Het aanzetten en uit het zadel komen gaat nog niet super. De tijd moet de wonden nog even helen. Ook Twan had geen superdag en besloot de supporters bij te staan.

Afgelopen dinsdag waren we aanwezig (deze keer als toeschouwers) bij de Ronde van Merum Herten vlakbij Roermond. Een klein rondje van nagenoeg 1 km waar veel bochten in zitten en stukjes vals plat. Vaak een zware ronde waar heel hard gereden wordt. Na een lange herstelperiode was dit dan ook een heftige wedstrijd om weer mee te beginnen. Toch deed Henry dat. Na zijn blessure heeft hij lange tijd niet kunnen fietsen, maar afgelopen dinsdag stond hij voor het eerst weer aan de start in Herten samen met zijn ploegmaat Willy.

Er werd hard gereden en al snel ontstond er een kopgroep van 9 man. Uit het peloton werd veel geprobeerd maar het duurde lang voordat er nog een groepje van 6 loskwam. Na nog wat ronden te hebben gereden zette de kopgroep het peloton op 1 ronde en smelten weer samen. Het peloton reed samen met de kopgroep terug naar het 2e groepje. Een moeilijke opgave voor de jury om dit nog uit elkaar te houden (maar daar waren ze zelf ook schuldig aan). Henry en Willy konden beiden goed mee in het peloton. Helaas moest Henry op ca. 10-12 ronden voor het einde lossen uit het peloton, maar kon een ronde later gewoon weer aansluiten. Hij heeft een knappe prestatie neergezet om op deze zware ronde zolang mee te rijden, en dat na een hele lange herstelperiode. Petje af! Willy eindigde netjes in het peloton.

Gister stond de Wielerronde van Uden op het programma. En ondanks dat het een van de laatste wedstrijden van het seizoen is, waren onze fca mannen nog dermate gemotiveerd dat ze met 7 mannen aan de start stonden. Maarten besloot een leidersprijs weg te geven. Helaas ging hij niet met FCA mee naar huis, maar toch heeft hij daarmee zijn Schildersbedrijf in ieder geval goed gepromoot.

Het was een zware ronde in Uden waar heel, maar dan ook heel hard werd gereden. Een ronde van ca. 1800 meter met veel te veel bochten. Er waren maar slechts enkele momenten dat het even stil viel, maar dat was nooit voor lang. En ondanks de motivatie van de fca mannen, leek het té hard te gaan of was de koek gewoon op, nu het einde van het seizoen naderde. Hoe dan ook, we hebben ons wél laten zien. En dat telt ook.

Al heel snel ontstonden er ontsnappingen, maar die werden telkens weer snel teniet gedaan. Joost zat ook even in een groepje van 6 mee, maar ook zij werden weer snel teruggepakt. Ongeveer halfweg koers onststond er een kopgroep van 3, die we niet meer terug gingen zien. Maarten probeerde ook nog het een en ander, maar ook hij werd weer teruggepakt door het peloton. Een paar ronden voor het eind ontsnapte er nog 4 mannen. Joost probeerde nog weg te komen, maar helaas wilde de benen niet zo graag als Joost zelf. Ook Ferry had het zwaar te verduren met benen die andere dingen wilde dan het koppie. Hans hield het ook voor gezien na een paar ronden. Maar als hij heel eerlijk is, is hij ook nog niet voldoende hersteld van zijn valpartij, om zulke zware rondjes te gaan rijden. Pierre had maar weer eens de pech om lek te rijden in de 3e ronde al. Dus ook hij moest het voor gezien houden. Willy reed mee voorin het peloton maar kwam er in de sprint ook niet echt meer uit. Henry reed de wedstrijd netjes uit en was tevreden over zijn sprint.

De jury was vandaag net zo toe aan de seizoensafsluiting als onze mannen, gezien de uitslag die zij neerzette. Pierre is ondanks zijn lekke band en afstap toch nog als 28e geklasseerd. En Ferry heeft met pijn en moeite de wedstrijd netjes tot een eind gebracht, eindigde vlak achter Maarten, en staat niet geklasseerd. Maar ach, het seizoen loopt toch op zijn eind……tijd om te rusten voor iedereen. Speciaal natuurlijk voor onze pechvogels van dit jaar; Henry en Hans. Zij zullen hun rust goed gebruiken en volgend jaar terugkomen om alle verloren tijd dubbel en dik in te halen.

Dinsdagavond was het de Ronde van Gemert, en natuurlijk konden we als ploeg niet achterblijven om daar met een mooi groepje aan de start te verschijnen. Willy, Maarten, Pierre, Twan en Ferry gingen samen de strijd aan met ruim 50 andere Amateurs A. Het kleine rondje (net 1 km groot) bestond alleen maar uit klinkers, en die lagen er niet overal even mooi bij.

Vanaf de eerste meters werd en knoerend hard gereden. Edwin Raats bleef maar springen en de ene na de andere ontsnapping ontstond. Telkens weer kwam de groep bij elkaar maar Raats liet er geen gras over groeien en sprong direct weer. Zelfs de sterkere mannen van het peloton konden hier niet tegenop. Het was dan ook snel duidelijk dat hij de wedstrijd zou gaan winnen. In de laatste paar ronden reden er nog enkele kleine groepjes weg, maar door alle ontsnappingen waar onze mannen al op mee hadden gesprongen lukte het niet meer om nogmaals mee te springen. Willy moest helaas vroegtijdig de staart van het peloton laten gaan en ook Maarten kreeg dermate kramp dat hij niet verder kon. Pierre sprintte naar een mooie 12e plaats en Ferry en Twan werden resp. 19e en 22e.