De Wageningse Muur deed zijn naam weer aan. Rob en Roel hadden flink wat moraal om een mooie uitslag te rijden. Vanaf het begin reden ze al attent voorin om zodoende goed te kunnen anticiperen. Nadat Rob en Roel al een keer waren weggesprongen viel het gedurende een aantal ronden even stil. De klim begon toch zijn tol te eisen bij veel renners. Toen op 7 ronden van het einde een groep van 8 renners wegreed, zat Rob in eerste instantie wat te slapen. Toen het gat te groot dreigde te worden, besloot hij in zijn eentje naar de kopgroep toe te rijden, die 300 meter voor lag. Bovenop de klim sloot hij aan en dat was ook meteen de slag. Net op het moment dat hij aansloot, reed er een renner uit de kopgroep weg. Die zouden ze niet meer terugzien. Helaas werd er door verschillende renners verzaakt in de kopgroep, waardoor Rob zich genoodzaakt zag om veel kopwerk te doen. Helaas waren het diezelfde renners die vervolgens op de laatste klim probeerden er vandoor te koersen. Rob kon er twee niet meer inhalen, waardoor hij vierde werd. Roel reed in de een na laatste ronde weg uit het peloton en werd op de meet geklopt door een andere renner voor de tiende stek. Kortom, een mooi resultaat in een mooie koers.
Author Archives: Andrew O'Hara
Ronde van Lekkerkerk
Op het racebaantje van Lekkerkerk was het voor Roel en Rob moeilijk om koers te maken. Weinig wind, veel hogesnelheidsbochten en een enorm groot (en sterk) deelnemersveld maakten ontsnappen moeilijk. Rob is nog enkele keren weggesprongen, maar steeds werden de groepjes weer teruggepakt. Vijf ronden voor tijd reden er twee renners weg, waarna er getwijfeld werd door het peloton. De favorieten keken elkaar aan en daarna werd elke ontsnapping weer teniet gedaan. Daardoor konden de twee wegblijven en reed er in de laatste ronde nog een groepje van 5 renners weg. Roel en Rob besloten geen gekke dingen meer te doen en zich gewoon te laten uitbollen in het peloton. Rob werd nog als 23e geklasseerd.
DK Tijdrijden Zuid-Oost
Op een mooi parcours van 8,2 km met een bochtige laatste kilometer reden Roel en Rob het districtskampioenschap tijdrijden. Slechts met een opzetstuurtje weliswaar, maar toch vol moraal. Op de rechte stukken is het moeilijk opboksen tegen de echte tijdritfietsen, maar zoals altijd geldt: de benen moeten het uiteindelijk toch doen. Rob wist constant te rijden door de eerste ronde een gemiddelde van 41,8 te noteren en in de tweede ronde 41,7. Hiermee wist hij uiteindelijk 6e te worden. Het verschil met de nummer 3 was echter maar een seconde of 15. Roel werd aan het einde van de eerste ronde even verkeerd gestuurd, waardoor hij rechtsomkeerd moest maken. Hierna was het moraal vanzelfsprekend ook wat weg. Toch wist hij in zijn eerste tijdrit ooit (en tevens zijn eerste rit met een opzetstuur) toch nog 11e te worden.
WVAN Liessel
Een lekker zonnetje aan de lucht, hier en daar wat wind, niet teveel renners aan de start, en een parcours dat er nog slechter bij ligt dan de kasseien stroken van Parijs-Roubaix. Grappig dat er dan nog altijd trimmers een illusie hebben, en juist deze ronde kiezen om hun krachten te peilen met die van een wedstrijdrenner. Fascinerend voor de toeschouwers.
De amateurs gingen deze avond gelijk volle bak van start. Al in de eerste ronde ontstond er een kopgroep met daarbij Ferry. Enkele ronde later sloot ook Joost met nog wat renners aan. Maar het peloton zat hun al op de hielen. Wéér een ronde later was er een nieuw kopgroepje met Joost erbij. Zij kwamen met 5 renners samen en reden een mooi gat. Maar toen de amateurs wilden passeren bij de masters ging er het een en ander mis. Amateurs die op de bel voor de masters gingen sprinten en een peloton gemengd van masters en amateurs. Uiteindelijk bleven er slechts 2 renners over van die kopgroep. De rest vulde weer netjes hun plaats in in het peloton. Ferry won de sprint van het peloton en eindigde als 6e. Joost, na zijn knappe kopwerk in de kopgroep, en ook Henry eindigden verderop in het peloton.
Bij de masters leek het alsof er niet echt doorgereden werd, omdat de amateurs hun in moesten halen. Maar als ik de mannen achteraf hoor, lag ook daar het tempo hoog. Bart en Geert Jan waren actief mee aan het rijden en acties op touw aan het zetten. Geert Jan heeft nog een ronde of 3 alleen vooruit gereden maar niemand zag het zitten hierop te reageren. Er kon niemand weg rijden of er zaten alweer andere renners op het wiel. Hier en daar vielen ook wel wat vieze woorden richting elkaar. In de laatste ronde konden er toch nog 2 renners los komen van de rest. Willy eindigde bij de eerste 10. Geert Jan en Bart iets verderop in het peloton, maar zij hadden zich vandaag dan ook al volop laten zien. Hans had zware benen die hem niet konden helpen aan een lekker ritme. Hij besloot op zijn eigen tempo richting huis te fietsen.
[flickrset id=”72157626863135946″ thumbnail=”square” overlay=”true” size=”large”]
Ronde van Panningen
Ferry was vandaag vertrokken richting Panningen. Wat voorheen best een aardige ronde was, was nu omgetoverd tot een écht criterium met veel draaien en keren op slechts 1500m. De ronde was compleet aangepast en draaide de andere kant op als normaal. Maar goed, toch maar inschrijven en een rugnummer halen. Zelfs op een heus criterium van de NWB wordt met dubbele rugnummers gereden (het moet niet gekker worden!). Vol gas gingen ze van start voor de ruim 80 km’s. Al in de eerste ronde maakte een renner koers en ging er vandoor. Hij rukte het hele peloton uit elkaar en in de 2e ronde was er een achtervolgende groep van 8. Zij sloegen ook al heel snel een flink gat op het peloton, waar ze op dat moment keken, gaapten en vooral niet doorfietsten. Ferry voelde al in ronde 1 dat het niet goed zat en wilde niets liever dan zo lang mogelijk volgen. Maar ook in die groep van 8 liep het totaal niet soepel. De koploper heeft dan ook ruim 10 ronden alleen rondgereden voordat ze aansluiting vonden. Gelukkig reed er nog een groep weg van het peloton, waar Ferry deel van uitmaakte. Kort daarna werd de rest van het peloton uit koers gehaald omdat de kopgroep weer naderde. De kopgroep mocht na 80 km koers gaan sprinten voor de overwinning. In de laatste bocht was nog een valpartij waardoor er maar 7 van de 9 renners over de streep kwamen. Ferry eindigde alsnog in de prijzen op een 13e plaats en een heuse premie erbij.
[flickrset id=”72157626709878565″ thumbnail=”square” overlay=”true” size=”large”]
Milheeze – Hoeven
Afgelopen woensdagavond was het wvan-rondje van Milheeze Hoeven. Hoewel we er jaren bij hebben gehad dat we in de bus moesten wachten tot de buien over waren, konden we nu heerlijk genieten van een heldere hemel met een prachtig zonnetje erbij. Ideale fietstemperatuur hoorde ik iemand zeggen. Bij de Masters werd het tempo direct aangepast aan de temperatuur en stond de teller vaker tussen de 30-40 als boven de 50. Toch is er even een kopgroep geweest, met Raats en Geertjan van Geffen erbij, die probeerde een flink gat te slaan. Nooit kwamen ze echt ver weg. Uiteindelijk richting het eind van de koers reden er nog 3 renners weg. Ze gingen sprinten voor de overwinning. Daarachter reden nog 2 renners en Willy van Kessel won de spurt van het peloton. Hij eindigde als 6e. Ook Hans was aanwezig in de sprint maar kan er niet echt uitkomen. Toch eindigde hij binnen de prijzen op een 13e plek. De rest eindigde verderop in het peloton. Conclusie: Het was maar een rare koers.
Bij de Amateurs was het gelijk raak. Een kopgroep van 4 renners met Ferry erbij. Ze kregen een klein gaatje van zo’n 30 sec. Groter werd het nooit. Enkele ronden later sloten er nog 4 renners aan, maar al snel volgde het peloton ook. Alles weer bij elkaar dus. Ook met wat hulp van Joost in het peloton kon de kopgroep niet vooruit blijven.Op het moment dat er werd gedacht aan een massasprint, reden er 2 ronden voor het eind nog 4 weg. Helaas dus. In de sprint eindigde Ferry nog als 9e. Dat was mosterd na de maaltijd. Maar de conslusie was toch dat er een goeie koers was gereden, alleen de uitslag liet dat niet helemaal zien.
[flickrset id=”72157626819868592″ thumbnail=”square” overlay=”true” size=”large”]
Wielerronde Buchten
Op zaterdagavond stonden Willy, Henry en Ferry, samen met nog 67 overige beloften en eliten, aan de start bij het wielercriterium in Buchten. Van de 70 starters slechts een stuk of 8 amateurs, overige renners eliten en beloften. Een snelle ronde van 24oo meter, en een afstand 1,5 keer zo lang als ze gewend waren. Voordeel: De verwachtingen waren nihil en dus ook geen wedstrijdspanning. Na het startschot gingen ze er vol in en het tempo lag zeer hoog. Er waren rondes bij waar een gemiddelde werd gehaald van 52,8 p/u. Het wedstrijdgemiddelde aan het eind van de koers was 45,9 p/u. Onze mannen moesten even op gang komen maar konden zich prima handhaven in de voorste gelederen van het peloton. Even was er een kopgroep weg maar het gat was nooit groot. Zij werden dan ook weer gegrepen door de grote massa en konden zich allemaal gaan klaarmaken voor een spurt. Ferry dacht alleen maar “ik moet voorin zitten met de spurt” en kwam daardoor 3 bochten voor de finish al op kop te zitten. Geen gek die daar nog uit het wiel kwam! Hij ging dan ook alles wat hij nog halen kon aan de spurt beginnen, maar op het laatste rechte stuk kwamen ze hem aan alle kanten voorbij. Helaas….maar goed geprobeerd. Ook Willy en Henry waren uitgeblust om er nog een supersprint uit te persen, maar iedereen ging moe en voldaan naar huis.
[flickrset id=”72157626773313934″ thumbnail=”square” overlay=”true” size=”large”]
Ronde van Vlierden
Afgelopen woensdag werd er een avondcriterium gereden in Vlierden. Helaas was er door de meivakantie weinig animo van fca en stonden alleen Ferry, Peter en Hans aan de start. Voor deze keer wordt het de mannen vergeven, tenslotte zijn de kinderen nog altijd belangrijker dan de fiets (tenminste dat hoort zo te zijn toch 😉 ) Bij de Amateurs gingen ze direct snel van start en waren er na 1 ronde al 3 renners weg, maar dat was voor korte duur. Het peloton haalde ze terug en ze bleven lang bij elkaar. Uiteindelijk richting de finale reden er toch nog 5 renners weg, en ze bouwden snel een groot gat op. Ze moesten zelfs het master peloton voorbij, wat trouwens vrij aardig verliep allemaal. In deze toch altijd lastige spurt viel Ferry nog net binnen de prijzen en werd 14e. Bij de Masters werd eveneens aardig doorgereden, maar zoals bijna ieder week, werd het ook deze week weer een massaspurt. Helaas voor Hans ging er het een en ander aan de spurt vooraf en hij zag al bijna 19 april 2008 weer in zijn hoofd spoken. Na een bijna-valpartij besloot Hans de spurt maar te laten voor wat het was. Peter en Hans eindigde allebei in het peloton.
[flickrset id=”72157626543821363″ thumbnail=”square” overlay=”true” size=”large”]
WVAN criterium Gemert
Verslag volgt…
[flickrset id=”72157626468839107″ thumbnail=”square” overlay=”true” size=”large”]
Dubbelslag in Bakel
Afgelopen woensdagavond stonden onze fca mannen aan de start bij de WVAN in Bakel. Het was prachtig weer, zonovergoten en geen zuchtje wind. Perfect weer om te koersen. Maar als het zwaar genoeg is blijven er teveel renners in de strijd wat resulteert in massaspurten.
Bij de masters ontstond al na 1 ronde een kopgroep van een man of 9. Geert Jan zat er ook bij. Ze kregen nooit meer voorsprong dan 35 sec. maar hielden het lang vol. Even werd er goed samengewerkt, maar toen het zwaarder werd was de samenwerking ook niet meer optimaal. Enkele ronden voor het eind maakte Raats nog de overstap van het peloton naar de kopgroep, waarna het peloton na een ronde ook aansloot. Het werd een massaspurt waar de snelle mannen streden om de prijzen. Willy eindigde op een knappe 2e plaats in de spurt, en ook Bart reed binnen de prijzen en werd 14e. Hans was de pechvogel van de dag en reed lek. Peter hield het 2 ronden voor het eind voor gezien. Geert Jan eindigde als 30e, maar de uitslag doet er niet zo toe. Hij heeft een perfecte koers gereden en ronden lang meegedraaid in een snelle kopgroep. Petje af voor de fca masters.
Bij de Amateurs was ook direct al een kopgroep van 4. Zij reden een behoorlijk gat, maar ook daar hield het niet stand tot het einde. In de tweede helft van de koers vond het peloton het wel welletjes en begon te rijden. Het gaat werd zienderoog kleiner tot ze aansloten. Er werd volop gesprongen maar ze lieten niemand meer wegrijden. Joost was veel voorin te zien en vanaf de kant was te zien dat het beter ging dan de voorgaande weken. Ook bij de amateurs eindigde de koers in een massasprint. Ferry kwam nét iets te kort en eindigde (net als Willy) op een mooie 2e stek. Henry zat daar kort achter en eindigde als 5e. Knap hoor als je net flink ziek bent geweest. Joost eindigde in de buik van peloton, maar had een mooie actieve koers achter de rug. Ook de amateurs hebben het zeer goed gedaan met 2 van de 3 renners in de top 5.
[flickrset id=”72157626423281849″ thumbnail=”square” overlay=”true” size=”large”]