Waar sommigen voor de zaterdagkoers in Soumagne kozen, of naar Rijsbergen gingen, koos Antoine voor het Belgische Diepenbeek op zondag. Een mooi, maar zwaar rondje van 8 km, dat 10 keer gereden moest worden. Antoine pakte de kopstart, maar dit was eigenlijk alleen om zich even te laten zien en even het gevoel te hebben om op kop te rijden. Dit was de laatste keer in de koers dat dat zou gebeuren….

Met name de eerste 3 ronden werd hard gekoerst. Vals plat omhoog tegen de 40 km/u aan en naar beneden richting de 55 km/u. Dit is koersen zoals het bedoeld is! Antoine had standje ‘overleven en niet te vaak in het rood komen’ ingeschakeld en dat lukte vrij aardig. met nog 30 km te gaan reden 4 Belgen weg en daarachter viel het eigenlijk gelijk stil. Het maximaal haalbare was een 5e plek dus.

Plan was om in de laatste ronde een geschikt moment te kiezen en met een korte solo iets te gaan proberen. Dit plan werd bijgesteld toen met nog ruim 10 km te gaan het peloton breed uitwaaide en er plek was om erlangsop te demarreren. Direct rond de 200 mtr voor het peloton uit, dus ook geen weg meer terug. Gas erop en op de beter lopende stukken enigszins proberen te herstellen. Dit lukte tot op de streep, en met een mooie 5e plek op zak, weer gas erop en richting Cuijk. Zware benen wel.

[flickrset id=”72157643174564503″ thumbnail=”thumbnail” photos=”” overlay=”true” size=”original”]

In de cross van Meijel stond Peter aan de start bij de Masters. Het was een drukte van belang, en een gezellige boel op het open veld midden in het bos, door de diverse categorieën die nog moesten starten of die al gefinisht waren. Ook hier, bij de Masters Cyclocross, is Edwin Raats ongenaakbaar.

Als laatste komen de MTB-ers aan de beurt. Eerst vertrekken de Amateurs, en twee minuten later de Masters. Na de altijd snelle start, was het dringen op de smalle paadjes, die al snel overgingen in korte steile klimmetjes. Peter was niet zo goed weg en moest enkele renners voor laten gaan, die voor zijn gevoel langzamer waren. Op het rechte stuk kon hij ze voorbij, en kwam uiteindelijk op plaats elf door. Deze plaats kon hij vasthouden tot de finish.

In de wintercompetitie van de NWB stond Liessel op het programma. Op het motorcrossterrein De Galgenberg was een rondje uitgezet. Van winter was geen sprake; met temperaturen van zestien graden was het zelfs te warm om door het mulle zand te ploeteren.

Peter stond aan de start bij de Masters. Bij het inschrijven zat de voor ons bekende Leo weer achter de laptop. Geweldig dat deze man zich zomer en winter in wil zetten voor de wielersport.

Bij de start was Peter redelijk weg, maar al in de eerste ronde maakte hij een stuurfoutje en moest in de achtervolging. De kop van het veld was sowieso gevlogen. De wedstrijd bij de Masters gaat over 50 minuten en dus had hij nog even de tijd. uiteindelijk kon hij nog verschillende renners voorbij en werd veertiende in de eindstand. Wie zelf een wedstrijd wil rijden, kijk voor info op www.limburgcross.nl

Ergens iets voor Dordrecht ligt het pittoreske Ottoland. De laatste zaterdag van september trekken de mensen er traditioneel hun huizen uit, want er is actie in het dorp. Een heuse gemotoriseerde optocht met zelf geknutselde voertuigen. Als opmaat was er ook een koers bij de amateurs, waar Antoine zijn laatste koers ging rijden. De ervaring van een jaar eerder had geleerd dat het in Ottoland lastig rijden is. Een open, winderige ronde van ruim 4 km.

Een nerveuze start van de wedstrijd, omdat iedereen in de eerste waaier wilde zitten, die echter nooit ontstond. Daarvoor waaide het niet hard genoeg, maar op plek 60 op het kantje was het toch behoorlijk afzien geblazen. Halverwege de koers reden 4 man weg die overduidelijk het sterks waren. Alhoewel het even verleidelijk was om gewoon in de groep te eindigen, besloot Antoine toch in de laatste ronde nog een uitslag proberen te rijden in de sprint. En dat lukt nog heel aardig: een 10e plek in de uitslag en een goedgevulde enveloppe waar 2 koppen koffie en 2 hamburgers van betaald konden worden, om vervolgens de hoofdact van de dag te gaan bekijken.

Na 3 keer afgelasten dit seizoen hadden we nu beter weer dan we ooit hadden durven hopen. Het was zowaar 28 graden en prachtig zonnig weer. Als we dat nu meteen de eerste keer hadden gehad… En zelfs na 3 keer afmelden hebben we toch kunnen rekenen op enkele heren die ervoor gezorgd hebben dat het parcours veilig te betreden was. Met grote dank aan onze vlaggers: Jack Vermeulen, Cor van Wetten en Jan Bosmans. Ook dank een Henny Rooijackers die wederom mee de tijden heeft geklokt en gezorgd heeft dat alles op rolletjes verliep.

8 FCA mannen stonden aan de start voor de puntenkoers en een proloog van 3 km. De puntenkoers ging van start over 25 ronden. De punten werden divers uitgedeeld maar Ferry zorgde ervoor dat hij iedere ronden toch weer een paar puntjes pakte. Antoine besloot 8 ronden voor het einde weg te rijden van de rest en sloeg een prachtig gat. Natuurlijk een risico, want de renners wisten van tevoren niet in welke ronden er punten gescoord konden worden. Een goede gok van Antoine want in de laatste 10 ronden kregen ze 4 keer de bel voor punten. De winner van deze puntenkoers was Ferry, Antoine werd 2e, Henry 3e, Nick 4e en een gedeelde 5e plek voor Geertjan en Peter. Zij kregen respectievelijk 10, 7, 5, 3 en 1 seconde bonificatie voor de proloog.

Een loting zorgde voor de startvolgorde van de proloog. Nick mocht het spits afbijten, maar dit blijkt zwaarder dan gedacht. De benen hadden al flink geleden in de puntenkoers. Toch zette hij een mooie tijd van 4.43 neer. Ferry startte daarna en scherpte de tijd nog wat aan naar 4.31. Maar er was niemand opgewassen tegen de sterke benen van Antoine; hij zette een tijd neer van 4.22 min. De uitslag van de proloog:

1. Antoine, 4.22

2. Ferry, 4.31

3. Geertjan, 4.34

4. Nick, 4.43

5. Henry, 4.52

6. Jeroen, 4.53

7. Peter, 4.55

8. Bart, 4.56

De einduitslag is nagenoeg hetzelfde, alleen eindigt hier Peter als 6e en Jeroen als 7e

[flickrset id=”72157635567532144″ thumbnail=”thumbnail” photos=”” overlay=”true” size=”large”]