Verstandige mensen waren thuis gebleven om met bewondering te kijken naar de profs die met elkaar maar vooral met de weersomstandigheden vochten tijdens Gent-Wevelgem. Maar een kleine 150 amateurs & masters hadden het minstens zo zwaar tijdens de St. Jozef Klassieker in Someren-Heide. 49 masters waren eerst aan de slag in Someren-Heide en heel gauw waren ze in verschillende groepen verspreid over het parcours. FCA renners Antoine & Stephan zaten lange tijd in de grootste groep maar die telde niet meer dan 10 man. Desondanks de weersomstandigheden wisten beide mannen de koers uit te rijden met Antoine knap 13e & Stephan 21e.

Andrew was nu als enige FCA vertegenwoordiger aan de buurt bij de Amateurs. Hij had de pech (domme fout?) om achteraan te moeten starten. En het was hem bijna fataal want de eerste valpartij gebeurde al na de tweede bocht halverwege het uiteen geblazen peloton. Meteen in de achtervolging dus en na twee rondes dacht Andrew al aan opgeven. Maar toen bevond hij zich in een groep van ongeveer acht mannen die allemaal dezelfde gedachte hadden: voorin ze hebben het net zo zwaar. Acht was eigenlijk het perfecte aantal renners om in een waaier door die steeds sterker wordend zijwind en horizontale regen te fietsen.
En zo pakte ze steeds meer renners terug met de meeste teruggepakte renners net zo snel eruit ‘gekotst’ want er was niet zo veel ruimte in de waaier. Het harde werk werd beloond met het bericht met twee rondes te gaan dat ze voor de 9e plek aan het fietsen waren. Met anderhalf rondes te gaan namen twee van deze groep de benen. Die haalde één man van de kopgroep in. Andrew ging samen met Laurijssen (winnaar in Heeswijk) in de achtervolging maar hij kon zijn tempo door de zijwind net niet aan en werd zelfs een paar keer door de straffe wind van de weg afgeblazen (niet gevallen gelukkig). Toch had hij genoeg gedaan om weg te blijven van het ‘pelotonnetje’ en kwam kapot, maar voldaan, als 12e over de streep. Het merendeel van de 107 starters waren al door de jury een vroege douche (maar toch een klassering) gegund omdat ze verspreid over het parcours op grote afstand door de barre omstandigheden reden. Uiteindelijk hebben maar 20 man de streep gehaald.

En de thuisblijvers? Hadden ze gelijk? Wel, ze hebben een mooie koers in België kunnen kijken. Maar er zullen geen herhalingen zijn op de televisie van de 2015 St.Jozef Klassieker en dat is nou jammer want het was in alle opzichten een echte klassieker.

Peter had ook wel zin om te gaan koersen deze zondag, en toog naar Galder waar een wedstrijd van de BWF op het programma stond. Er stonden vijftig man aan de start op het 4.5 km. lange parcours. Er stond weer een stevige wind. Er werd toch goed doorgereden. Twee man reed halfweg koers vooruit en werden niet meer terug gezien. Er ontstond enkele malen een kopgroep achter de twee. Peter zat elke keer mee maar toch kwam de rest steeds terug. In de voorlaatste ronde reden vier man weg, Peter sprong na enig aarzelen naar de vier kwam er op hangen en wurgen bij. Op dat moment liet de man voorop zich terugvallen om achter aan te sluiten Peter liet een klein gaatje vallen, zodat hij kon aansluiten, echter wou hij dat iedereen meedraaide. Het gaatje werd een gat en weg waren de vier, want hij sprong er weer naar toe. Zo kwam Peter in een derde groep te zitten en sprintte van daaruit naar een twintigste plaats.

Antoine was zondag naar Diepenbeek in België afgezakt om op een mooie glooiende omloop te gaan koersen bij de Masters. Zover was het bijna al niet gekomen, want bij het warmrijden volgde hij een stuk of 5 Belgen met rugnummers (dat moest dus wel goed zitten…), die echter de weg terug naar het parcours niet bleken te kennen. Het kwam uiteindelijk nog net goed: op 200 meter van de start kwam het peloton ons tegemoet en konden we via een snelle draai-en-keer actie toch aansluiten. De koers verliep goed. De groep bleef lang bij elkaar. Met nog 2 ronden te gaan, reden echter wel 10 man weg. De gok dat die nog terug gepakt zouden worden, bleek niet te kloppen. Met nog 5 kilometer te gaan dan maar solo naar plek 11 rijden. Dat lukte.

Ik had al mijn twijfels of ik fit genoeg zou zijn voor mijn eerste wedstrijd met de amateurs in pakweg twintig jaar. Het weer was koud & nat en de regen op de lichtkoepel boven de eettafel zorgde voor nog meer twijfel. Maar een “It giet oan” van Sander op de Training WhatsApp schudde me wakker: there was no backing out now. De rit naar Oss was een goede warming up, inschrijven, racenummer op mijn trui vastpinnen, (twee of drie lagen dragen?) en op de fiets springen om het parcours te verkennen. En daar stonden we dan, aan de start, drie FCA mannen (Peter was er ook bij), weliswaar eentje vermomd als NXP-Cycletimer. De wedstrijd zou een uur en dertig minuten plus vijf rondjes zijn maar werd met een kwartiertje ingekort met de vermelding dat de wedstrijd zou worden gestaakt als het glad zou worden door de sneeuw. Het zou wel regenen tijdens de rit maar de sneeuw bleef weg.

Ik moet zeggen dat het anderhalf uur voorbij vloog. Ondanks mijn besluit van voor de wedstrijd om niet te gek te doen en te proberen te overleven in de grote groep, ik deed – voor mijn gevoel in ieder geval – volop mee. We waren alle drie actief, vooral Sander die duidelijk veel motivatie had na zijn podium van vorige week. Maar helaas lukte het maar niet om voor meer dan een paar rondjes te ontsnappen en toen de ‘boot’ uiteindelijk vertrok met een man of vier, een rondje of acht voor de streep, zat er geen FCA-er bij. In de laatste vijf rondjes probeerden we de achtervolging te organiseren maar er was niet genoeg animo van anderen om de gap te reduceren. Net na de laatste bocht, probeerde ik weg te springen (heel vroeg te sprinten?) maar ik had niets meer in de benen en rolde achterin de groep met een tevreden gevoel over de streep op de 25e plek. Sander sprintte wel goed mee en pakte daarmee de 9e plaats, goed voor 2 punten voor het eindklassement. Peter had ook redelijke benen en pakte de 13e plaats.

Voor de twijfelaars (slecht weer en dat chip gedoe) en de mensen met een trainingsachterstand: 10 euro voor de huur van een chip is inderdaad een beetje overdreven voor een trainingsrit maar de organisatie is prima, het parcours ligt er perfect bij – ook ‘bei nasse’ – en laten we eerlijk zijn: wat een geweldige training. Roll on next weekend!

Op zaterdag 20 september trokken Henry en Nick naar Nieuwkuijk om daar de finale wedstrijd te rijden van de zac (zomer avond competitie). Met weinig renners aan de start voor 60 km beloofde het een lastige wedstrijd te worden. Henry en Nick reden een afwachtende wedstrijd en dat werd beloond op het einde. In het laatste half uur splitste de groep in 2 en Henry en Nick zaten mee met de eerste 8 renners. Voor het ingaan van de laatste ronde sprong Nick weg uit de groep samen met een andere renner. Nick won de sprint en daarmee de wedstrijd. Henry pakte de sprint van de achtervolgers en finishte in het wiel van de 2 koplopers. 2 man op het podium dus. Beide fca renners erg tevreden en veel moraal om zich volgende week nog eens te laten zien in Belgie.

Foto’s

Nick en Antoine stonden zaterdag-ochtend al in Dordrecht aan het vertrek voor 60 km laagvliegen. Een super lekker lopend rondje en 70 man aan het vertrek. Voor de koers even een snelle tactische bespreking: Nick zou zich de hele koers inhouden en in de, te verwachten, massasprint toeslaan. Antoine ging die spring ontlopen met een demarage ergens in de laatste rondes. Bij de start vertrok Antoine rond de 40e plek en had goed overzicht over wat er gebeurde. Er waren 2 man al vooruit in de eerste ronde ! En ja, hoor, daar zat onze Nick bij …. hoezo inhouden en 60km wachten !? Erinvliegen ! De ronden vlogen uiteindelijk voorbij met een gemiddelde van rond de 46 km/uur. Antoine demareerde inderdaad nog met 2 ronden te gaan en was weer terug in de groep bij het horen van de bel. De massasprint kwam er niet, want 2 man plaatsten nog een demarage, waarvan 1 man het tot het einde volhield. Nick deed mee aan het beter gooi-en-smijtwerk en werd als 15e. Antoine bolde uit op plek 45e.

Foto’s

Bij de BWF wedstrijd in Ammerzoden stond Peter aan de start bij de masters 50+ . Het rondje van 1300 meter telde maar liefst zes bochten. Een test voor de Rolf Prima wielen. Na zes rondjes van de 45 ging Ad Prinsen er van door. Het peloton waar Peter steeds voorin meedraaide kwam maar niet op gang. Ze wachtte telkens af tot ze konden demarreren, om uiteindelijk weer teruggepakt te worden. Uiteindelijk bleven toch twee man weg, zij werden twee en drie. Peter sprintten in het peloton naar een zesde plek. O’ h en de Rolf Prima wielen waren geweldig in de bochten.

Op dezelfde dag dat Het districtskampioenschap Zuid in Wernhout op het programma stond, was er in hetzelfde district in Stein ook een criterium voor amateurs. Kiezen dus… Antoine besloot naar Stein te gaan, omdat hij daar een mooie ronde verwachtte en men er een zachte G heeft.

Er stonden zo’n 35 vertrekkers aan t vertrek en de temperatuur liep tegen de 30 graden. De ronde was lastig. Twee maal per ronde moest er geklommen worden. Al snel bleken de benen niet al te goed. Wellicht nog naweeën van het zaterdagavond klimcriterium in Wageningen…. Helaas heeft een peloton met 35 man weinig span-kracht en reden 9 man al snel weg. Antoine zat van voren toen ze wegreden, maar kon simpelweg niet reageren. Halverwege koers werden de benen beter en ging Antoine op zoek naar een ere-prijs. Eerst met 3, toen met 2 en toen alleen. Uiteindelijk ruim 20 kilometer alleen gereden en dat allemaal voor een 10e plek. De benen zijn in ieder geval op spanning voor aankomende wedstrijden…..

[flickrset id=”72157645084265242″ thumbnail=”thumbnail” photos=”” overlay=”true” size=”original”]

In Neerkant leek het droog te blijven deze avond, dus Bart en Peter stonden aan het vertrek bij de masters. Wel een behoorlijke wind uit het zuiden. Na een rustige
start, kwam na de tweede bocht het stuk op de wind en gelijk ging Edwin Raats en zijn ploegmaat Stefan volle bak rijden. Velen werden verrast en er vielen meteen
flinke gaten. De anderen gingen in de achtervolging en er werd dan ook flink doorgereden. Na de eerste doorkomst bleek de wind gedraaid en de aanwezige buien trokken
richting Neerkant. Het goot er inmiddels uit en de een na de ander verloor de aansluiting, ook Bart moest de rol lossen. Peter bleef voorin mee draaien. Op vier ronden voor het einde
gingen er nog drie man van door, maar ook zij zouden niet meer bij de twee koplopers komen. Een sterk staaltje van Edwin en Stefan die dan ook een en twee werden. Peter
zat nog steeds in het sterk uitgedunde groepje achter de drie en werd derde in de sprint, dus achtste overall. Mede door het slechte weer zochten de meeste renners die moesten
lossen of op achterstand gereden waren de auto op.

Bij de amateurs stond dit maal alleen Willy aan de start. Er ontstond een kopgroep van zeven man, die niet meer bijgehaald werd. Willy zat in het peloton en sprintten naar een dertiende plek.

Eerste Paasdag om 07.15 u stonden ze dan bij de MacDonalds in Ewijk… dicht! Dan maar door naar Apeldoorn voor de Ronde van Gelderland, die al om 09.15 u zou starten. Antoine had nogal last van de luchtwegen, en pas om 02.30 uur in slaap gevallen de avond ervoor. Willy had geen excuses.

Met 160 man aan het vertrek was de start hectisch, maar na 1 km zaten Willy en Antoine bij de eerste 10 te rijden. Sterker nog, Willy zat direct in de kopgroep, die, ondanks de vaart in het peloton, 55 seconden pakte. Knap werk! De koers ging richting Arnhem waar gedurende 30 km veel op en af gereden moest worden inclusief Posbank en mooie vergezichten. Geen branden op de Veluwe nog te bekennen.

Vlak voor de Posbank was Willy terug in het peloton. Opgeblazen en veel tijd om te herstellen was er niet. helaas, Willy gelost. Antoine pufte en kuchte als een oude vent, maar kon in de groep meeglijden. Heuvelzone overleeft, maar toen begon de ellende pas… en dijk van wel een uur of zo! Windkracht 5 schuin tegen, dus dan weet je het wel. Twee keer in de 2e waaier en 2 keer terug gekomen. Aangesloten in het uitgedunde peloton en ongeveer 20 seconden nadat hij dacht “gaat lekker nu”, weer eraf. Met een klein groepje blijven draaien en uiteindelijk 41e in de uitslag. Gezien de omstandigheden nog niet zo slecht. Douchen en naar huis via Ewijk.