Tijdrijden is niet leuk. Een ploegentijdrit al helemaal niet. Geen moment van verschuilen of even de benen stil houden, maakt de ploegentijdrit een ‘helletocht’ voor iedereen behalve de beste van de ploeg. Aangezien er in de club wel wat mensen zijn die dit toch leuk vinden om eens te doen, hebben we eerder in het jaar de ploegentijdrit van Gilze gereden. Dat beviel (sommige mensen) dusdanig, dat er al plannen gemaakt werden voor het Nederlands Club Kampioenschap: een ploegentijdrit over 45 km in de polders van Groningen (Hoogezand).

Continue reading →

Op zondag 27 september stond Henry samen met zijn neef Age Nauta aan de start van de koppeltijdrit van Arcen. Voor hem ook een eerste test voor het komende NCK.

Met een eindtijd van 36 minuten en 38 seconden (40,95 km/u) werden ze 6e in de leeftijdcategorie 40-.

Aan de andere kant van de wereld ligt Wernhout. Letterlijk op de Belgische grens ligt dit dorpje tegen Zundert aan. Hier wordt al jaren de Ronde van Wernhout gereden, voor velen de sluitingskoers van dit jaar. Een zware ronde, die door de weersomstandigheden vaak nog zwaarder wordt. Dit keer niet, aangezien ook deze wedstrijd in het heerlijke Indian Summer weertje van Nederland werd verreden. Continue reading →

Na een jaar afwezigheid van de Ronde van Goirle op de wielerkalender, togen Henry, Joost en Willy naar Goirle voor de 59e editie van deze koers. Een ‘nieuw’ parkoers. Waar vorig jaar de finishstraat met klinkers was bezaaid, was deze nu van mooi glad asfalt. Dat was ook de reden waarom deze koers vorig jaar niet door kon gaan, vanwege de asfalteringswerkzaamheden. Maar goed, op een mooi maar sfeerloze ronde stonden 35 man aan het vertrek om er toch iets leuks van te maken. En dat lukte. 35 ronden in totaal op het industrieterrein. Continue reading →

Voor enkele leden van onze vereniging is de Ronde van Uden een thuiswedstrijd. Toch wel weer spannend hoe het zal gaan op het vliegrondje in Uden. De eerste ronden ging ht hard, en eigenlijk viel het nooit echt stil. Aanvallen bleven beperkt tot kleine groepjes die een paar meter kregen van het jagende peloton. Uiteindelijk 3 FCA-renners in de top 20: Dik 7e, Maarten 13e en Henry 18e. Joost liet de spurt lopen en werd als 40e geklasseerd.

Na een zeer geslaagde FCA BBQ, stond de Ronde van Schijndel op de kalender voor Henry en Joost. Een zware ronde op het industrieterrein, klinkers, wind, en helaas nagenoeg geen publiek. Wel 4 vaste supporters van FCA, dus de heren moesten wel wat laten zien. En dat hebben ze gedaan. Continue reading →

Tweemaal koers in het noord-Limburgse land – de Ronde van Venlo (zaterdag 29 augustus) en de Ronde van Panningen een dag later: tweemaal rugnummer 20 en tweemaal een zevende plek. Ook het deelnemersveld kwam grotendeels overeen en beide wedstrijden kenden een levendig wedstrijdverloop. In Venlo zorgde een klimmetje, dat meer dan veertig keer bedwongen moest worden, wel voor. Hier stonden Dik en Willy aan de start. Een lang lint, veel afvallers, wat ook Willy overkwam. Later herstelde hij zich en handhaafde zich vooraan in het peloton. Dat lukte Dik ook aardig, al kon hij niet voorkomen dat twee tweetallen wegreden. Een zevende plek was het hoogst haalbare. Dat gold ook voor Panningen, waar Dik als enige de kleuren van FCA verdedigde. Veel ontsnappingspogingen leken op niets uit te lopen, maar halverwege de koers reden negen man toch weg en pakte in no time een halve minuut voorsprong. Van Grinsven en Kornafel vonden het niet hard genoeg gaan en reden op hun beurt weer weg uit de kopgroep. Bij het overgebleven zevental was de snit eruit, wat zeker gold voor Dik die na een vermoeiende werkreis (de jetlag net verwerkt) aangenaam verrast was door zijn vormpeil. Echter, een vinnige sprint zat nauwelijks meer in de benen, maar de zevende plek was opnieuw een keurig resultaat.

De koers eindigde in een grote spurt, met een paar koplopers die een paar seconden voorsprong hadden. Dat was zo’n beetje het verhaal van de koers in Oosterhout (Gld). 70 kilometer op een rondje van 1,2 kilometer: 58 rondjes op volle snelheid door de snelle straten van Oosterhout leverde een saaie race op. Alle ontsnappingspogingen werden, op de allerlaatste na, teniet gedaan. Het was een koers waarbij voor elke premesprint het hele peloton wakker geschud werd. Joost en Willy konden zich handhaven, emn daar was het mee gezegd. Willy zat vanaf het begin goed vooraan, maar op het einde van de koers was het genoeg geweest. Willy liep het einde lopen. Joost vertrok (wederom) slecht, en had grote moeite naar voren te komen. Eindelijk vooraan beland, gedemarreerd en in een groepje van3 2 ronden los gereden. Maar deze poging liep dus ook niets uit. Daarna mee rijden in het peloton. Willy bracht Joost in de laatste ronde nog naar voren, maar een zwieper van een andere renner verstoorde deze kleine koppelkoers. Na een tweede zwieper van wederom een andere renner besloot Joost maar niet mee te spurten, en uit te bollen in het peloton, terwijl Willy al lekker op weg was naar de douches.