Op deze tropische dag reden we richting Luyksgestel. Aangekomen was ook Willy van de partij. Ondanks dat het zweet je al op de rug stond nog voordat je je fiets had aangeraakt, gingen we toch allebei van start voor de 60 km koers. Rond de 5e ronde viel er een kopgroep van 3 met daarbij, je raad het al, Edwin Raats. Zij reden een klein gaatje, maar het peloton bleef ze altijd in het vizier houden. Toch lukte het niet om de drie terug te pakken. Diverse pogingen werden op touw gezet, maar uiteindelijk bleven de drie 20 sec. vooruit en won Raats ook deze koers. Het peloton sprintte voor een 4e plaats, maar zoals de jury al aangaf, ging dat niet zonder harken en stoten. Die rechte lijn was bij iedereen een kronkel geworden door de hoge temperaturen. Gelukkig kwam iedereen heelhuids over de streep. Ferry werd nog 12e en Willy eindigde iets verderop in het peloton.

Op deze zonnige zaterdagmiddag reden we richting Warsnveld/Zutphen voor een knwu-criterium op een rondje van slechts 1250m. Ferry, Henry en Willy starten bij de Amateurs. Vanaf de eerste ronde werd er meteen volop gereden. Willy had last van zijn luchtwegen en besloot na een ronde of 4 ons te vergezellen vanaf de zijkant. Ferry en Henry reden goed mee voorin, maar hadden helaas beiden de slag van de kopgroep gemist. Achterin vielen er flink wat mannen af en uiteindelijk bleef er niet zo heel veel meer over van het 70 man tellende peloton. De kopgroep reed flink door, waardoor zij halfweg koers al achter het peloton zaten. Zij besloten wat in te houden en op 6 ronden voor het eind kreeg het peloton de bel voor de laatste ronde. De jury was niet echt duidelijk met deze mededeling want Henry had het hele stuk “vanaf ronde 6” gemist en sprintte daardoor 4 ronde te vroeg af. Willy spoorde Henry nog even aan om tijdens de werkelijke sprint nog een keer mee te doen, maar Henry vond het wel welletjes, de koek was op. Ferry sprintte wel mee maar zat te ver van achter en eindigde op een 13e plek totaal.

Met droog weer konden Peter (bij Masters 40+) en Hans (bij Masters 50+) starten voor hun Omloop van Helenaveen. Er werd meteen al vrij hard gereden en doordat er gaten vielen moest Hans helaas met een groepje lossen. De strenge maar rechtvaardige jury van vandaag haalden alle renners, die op meer dan 30 sec. van het peloton zaten, uit koers. Dus voor Hans eindigde de wedstrijd. Bij de Masters 40+ bleef het lang bij elkaar. Er werden wel wat pogingen op touw gezet maar deze werden telkens weer teniet gedaan. In de zeer lange sprint kwam Jan Kusters net voor het peloton uit en won voor het 2e opvolgende jaar de Omloop van Helenaveen. Peter sprintte naar een mooie 12e plaats en viel binnen de prijzen. Continue reading →

Het was een prachtige, zonnige, warme zomerdag toen we richting Westerbeek reden voor het District Kampioenschap Zuid Oost. In het centrum zaten we van te voren nog even gezellig te kletsen, maar wanneer je de kom uit liep voelde je direct de forse wind die er stond. Wat zouden er hier veel slachtoffers gaan vallen dachten we nog. En dat was ook zo. Continue reading →

Vandaag stond Buchten op het programma. Voor de lefgozers onder ons had men hier de mogelijkheid om het een keer op te gaan nemen tegen de categorie Eliten die samen met de Amateurs aan de start stonden. Een ideaal moment om te kijken hoe de zaken ervoor staan. Willy en Ferry waren twee van die lefgozers. Zij kozen ervoor om de strijd aan te gaan met 79 andere renners waaronder slechts een handjevol Amateurs en de rest allemaal Eliten. Wat zou het een zware koers gaan worden. Op een ronde van slechts 1750 meter met 9 bochten moesten ze 80 km af gaan leggen. Na een vliegende start ontstond er ontsnapping na ontsnapping. Uiteindelijk lukte het 4 renners om een kleine voorsprong te nemen. Willy reed al meteen goed voorin, waar Ferry nog even in het tempo moest komen. Stukje voor stukje schoof Ferry op naar voren. Willy kreeg het plotseling even zwaar nadat hij een klein gaatje moest laten vallen na de bocht, en dus de staart van de peloton steeds verder weg zag rijden. Gelukkig was hij niet de enige en kan hij met een zestal renners de koers voort gaan zetten. Ferry had inmiddels een steeds betere positie in kunnen nemen voorin het peloton. De koplopers hadden nooit meer dan 30 sec. maar het peloton slaagde er niet in om het gat te dichten. Na een slopende wedstrijd, waar over 80 km 46 km/h gemiddeld was gereden, haalde er slechts 37 renners de eindstreep van de 79 die er gestart waren. Op een ronde of 10 voor de finish moest Willy het strijdtoneel verlaten. Ferry sprintte nog mee voor wat ie waard was en eindigde op een 26e plaats. Beiden gingen ze tevreden naar huis.

Op een mooie Hemelvaartsdag reden we richting Volkel om Dik te gaan aanschouwen tijdens zijn deelname aan het District Kampioenschap Tijdrijden. Zo moeilijk als het was voor ons om het terrein van Vliegbasis Volkel te mogen betreden, zo zwaar was de tijdrit voor Dik geweest. Alleen genodigden mochten het terrein betreden. Geen publiek of iedere andere vorm van leven kwam door de poort, behalve wij dan. Met onze lieve en onschuldige blikken mochten we nog een kwartier wachten toch eindelijk door. Dik was al flink warm aan het trappen op de rollers bij de auto. Inrijden bleek ook al zo’n probleem te zijn op de basis. Voor de start werden nog even de fietsen gecheckt en daar vertrok Dik voor misschien wel de zwaarste 12 km van zijn wielercarriére. Met een gemiddelde van ruim 42 km/h kwam hij met totale verzuring in de benen over de streep. Hij vroeg zichzelf nog heel even af wat hem bezielde om zich hiervoor in te schrijven. Ondanks dat vonden wij dat Dik een knappe prestatie neer had gezet, op dat grote open terrein in Volkel waar de wind volop parten speelde. Hij eindigde op een 16e plaats.