De herfst is in aantocht. Dat betekent 2 dingen: het weer verandert, en we moeten weer wat vaker richting Bemmel. Het weer: wisselvallig, windkracht meemt toe. Bemmel: dit mag je wel de fietshoofdstad van de Betuwe noemen, met TWC ‘t Verzetje als drijvende kracht. Over 2 weken het lokale criterium, maar op zondag 30 augustus organisator van Tijdrit Dijk. Een tijdrit op een dijk met de herfstachtige omstandigheden belooft weer een episch gevecht tegen jezelf en de natuur. Joost had er wel weer zin in. Niet zozeer in de harde wind, wel in de harde inspanning. De voorbereiding begon met de materiaalkeuze. Chat Gpt gaf aan dat tot en met windkracht 4 een dicht achterwiel prima was, en een hoger voorwiel ook wel mogelijk was. De volgende stap is het parkoers beoordelen. Op en neer op de dijk, die is bekend van andere tijdritten. De laatste stap, het pacing plan. Ook hier AI maar even geraadpleegd voor advies. Na een wat onrustige nacht, vroeg op pad naar Bemmel. Rugnummer 32 ophalen, warm rijden, de wind aanvoelen en het pacing plan nog eens doornemen. Bij de start stond men vreemd te kijken, op de lijst stond nummer 32 als DNS. Maar nee, die was zeker aanwezig en klaar om pijn te lijden. Wind merendeels in de rug bij de start. Niet forceren, want terug heb je hem tegen. Tempo zoeken, bochten goed nemen, wattage in de gaten houden. Alles ging goed tot het eerste lastige stuk door de wind vol op de zij. Alle hens aan denk om de fiets onder controle te houden. Na deze overwinning volle focus naar het keerpunt. Bijna in te volle focus, net op tijd zag Joost een pionnetje op de weg en een zwaaiende man; het keerpunt! Snel remmen, geen tijd om terug te schakelen, en dus te zwaar de bocht uit. Orde op zaken stellen, houding aannemen, en gas erop. Tijdrijden is een spel van jezelf voor de gek houden en omgaan met teleurstellingen. Tot het keerpunt hield Joost zichelf voor om niet te forceren en zo over te houden voor het stuk wind tegen naar de finish. Direct na het keerpunt kwam het inzicht dat dit niet helemaal gelukt was. Vechten om de 40km/u te halen, wetende dat je nog 9 kilometer voor de wielen hebt. Deze teleurstelling verwerkend, weer jezelf voor de gek houden door te zeggen dat het wel weer goed komt. En dat kwam het, de laatste kilometers draaide het weer beter, en kwam nummer 31 steeds meer in zicht. Helemaal naar de vaantjes omkleden en snel naar huis, ook de slechte nacht begon zijn tol te eisen. Later volgde de uitslag per mail: geen uitslag. Dus de verwarring bij de start was niet gecorrigeerd, nummer 32 was er wel en toch blijkbaar niet. Toch wel tevreden gezien het gemiddeld gereden wattage, maar toch, een koers zonder uitslag geeft toch een andere voldoening. Kijkend naar de tijd van nummer 31, is de eigen inschatting net geen top-10 uitslag.
Later blijkt dat te kloppen: terugkijkend wordt Joost geklasseerd als 12e. Tijd was wel geregistreerd maar niet verwerkt
