Wedstrijd Mtb Gassel

Op uitnodiging van TC De Tweewielers Gassel mochten wat renners van FCA meedoen met hun mtb najaarswedstrijd op zondag 29 december. Hier maakten Sander, Frank en kersvers nieuw lid Tijn gretig gebruik van om met een mooi resultaat het jaar af te sluiten. Een plaatselijk rondje in de bossen werd er uitgezet van 5 km. Al eerste een tijdrit van 2 rondjes die gewonnen werd door Sander, op de 2e plaats Tijn en als 3e Frank, dit was ook de uitslag van de massastart waarin ze 3 rondes mochten rijden. Een clean sweep aan het eind van het jaar geeft vertrouwen voor het nieuwe jaar!

Veldrit Boxtel

Echt crossweer in Boxtel. En doordat het ook de nacht voor de cross volop had geregend, een parcours met veel plassen. Ploeteren geblazen dus. Dik stond aan de start bij de amateurs/sportklasse. De eerste ronde was in het ritme komen en dat lukte vanaf de tweede ronde beter en beter. Dik haalde een paar renners in, totdat hij zich in een spoor vastreed en tegen een paaltje viel. Remgreep krom, stuur krom en zelf een beetje groggy. In de laatste ronde weer in de focus om de twee renners voor hem nog te grazen te nemen. Weer een valpartij, nu zonder erg, maakte dat dat onmogelijk was, resulterend in een 22e plek.

Veldrit Dommelen/ Valkenswaard

Een prettig zonnetje en temperaturen van 6 à 7 graden. Geen ‘echt’ crossweer. Wel comfortabel en prettig. Op het Eurocircuit nabij Valkenswaard een snel en technisch parcours. Een zandbak, trappen, balken, bochten op een schuine kant. Droog, dus te doen, maar wel technisch.

Dik startte goed. Met meteen een aantal zigzag bochten wel wat oponthoud en dringen, maar Dik kwam goed in zijn ritme en bleef goed op zijn plek. Reed vol, maar kon ondanks vermoeidheid de technische passages goed af blijven werken. Goed geconcentreerd rijden ondanks het diepgaan. Zo lukte het Dik in de laatste ronde – eindelijk – door de zandbak heen te rijden. Ondanks die opkikker, lukte het Dik niet de twee renners vlak voor hem ‘te pakken’, maar wel de mannen achter hem daar te houden. Resultaat: een 35e plaats. Tevreden, een opwaartse lijn in de derde cross van het seizoen.

Veldrit Lieshout

Op zondag 17 november stond Dik aan de start van zijn tweede cross van dit seizoen: de veldrit van Lieshout. Een mooi parcours met een weiland, single-tracks door de bossen en een lastige passage door de ‘Duvelsberg’. Nog lagere temperaturen op de zondagochtend, maar wel droog, dus geen modderhappen. Dik nam een goede start en kwam redelijk in zijn ritme. Technisch ging het ook redelijk goed, maar in de slotfase, mede door de vermoeidheid, kwam Dik twee keer ten val. Door een scheefstaande stuur en afgelopen ketting liep Dik tijdsverlies op. Hij kon dan ook niet voorkomen dat kersvers Europees kampioen Erik Dekker hem net dubbelde voor zijn finish. Uiteindelijk op een 39e plek geklasseerd.

Veldrit Rhenen

Voor Dik in Rhenen de eerste veldrit op het programma van dit crossseizoen. Het is even kijken hoe het gaat. Dik had voor november drie crossjes gepland. Na afsluiten van wegseizoen begin oktober, even wat rust gepakt en nog niet al te veel getraind. De verwachtingen dus qua uitslag niet al te hoog. Focussen op geen fouten maken, technisch goed rijden. Op het zware parcours in Rhenen is de start niet van groot belang. Niet te veel drummen met de 80 man aan de start. Een brede aanloop en meteen een zware klim. Het hele parcours is zwaar. Door regenval veel plassen, het is ploegen, het zand zuigt enorm. Het is overal duwen op de pedalen. Dik heeft een degelijke start, komt in het ritme, op de klim is het meteen afzien. In de tweede ronde moet Dik even bekomen en zijn eigen tempo vinden. En geconcentreerd en foutloos blijven rijden. Het levert uiteindelijk een 56e plek op van de bijna 80 starters. Daar kan Dik mee leven. Het kan nog beter in de komende weken. Dit was een goede training, dat in ieder geval.

Koppeltijdrit Bemmel

De Bemmelse WTC ”t Verzetje organiseerde een koppeltijdrit op 6 oktober. Het parcours volgde de dijk vanaf Lent om bijna 20 kilometer verder te finishen in Angeren. Met de zuidoostelijke wind betekende dat zijwind in de eerste kilometers om daarna een stuk wind tegen te hebben. De laatste kilometers beloofde wind mee te zijn. Joost en Dik deden een goede warming up en spraken de strategie door. Technisch goed rijden en aan de finish beide kapot zijn, dat was het doel. De start liep voorspoedig. Zelfs iets te snel gestart, leek op het stuk wind tegen. Zwaar en afzien. De bocht naar links kwam als een prettige onderbreking. De laatste kilometers met wind mee op de grote plaat naar de finish. Beide kapot, en technisch goed gereden. En een tijd van 27 minuten en 37 seconden die uiteindelijk goed blijkt voor de derde tijd. Een mooie afsluiting van het wegseizoen.

NK MTB Marathon (Bart Brentjes Challenge)


Op Zondag 29 september was het zover. Joost Nick en Sander namen deel aan het NK MTB marathon. Een NK dat vereden word over een 110 km lang uitdagend parcours in zuid Limburg. Drie verschillende renners, 3 verschillende verhalen. Hieronder lees je de 3 verslagen van Joost Nick en Sander.

 

Voor mij (Sander) was het de 5e keer om aan dit mooie evenement te mogen deelnemen dus kon ik in de weken voorafgaand enigszins de vragen beantwoorden van de anderen, hoe werkt dit, hoe zit het daar mee, wat moet ik mee enz., maar uiteraard geen probleem om dat te doen want ik vond het al superleuk dat ze mee gingen.

Wat was het weer genieten, bij de start mooi droog dus met volle snelheid het veld in, na 5 km een gem. van 35.5 km/pu. Vanaf toen een mooi groepje opgezocht, af en toe kwamen er wat bij en af en toe vielen er wat af. Vanaf de helft waren we nog met z’n tweeën over en vervolgden we onze weg samen, altijd fijn een maatje erbij. Naar het eind toe merkte ik dat de benen wel wat zwaar werden maar kon nog goed tempo rijden dus goed ingedeeld. Uiteindelijk over de streep in een tijd van 5 uur en 15 minuten op een 13e plaats,van de 28 bij de 30+ en een 78e overall van de 180, dus ik kon tevreden naar huis.

 

Joost stond aan de start bij de Masters 40+. Een paar weken geleden vroeg hij zich bij het trainen in Limburg af of de BBC wel zo’n goed idee zou zijn. Qua techniek is er veel ruimte voor verbetering. Maar goed, toch de stoute atb schoenen aangetrokken. Na een razendsnelle gezamenlijke start kwam Joost in een klein groepje terecht. Alleen was dat niet van lange duur, gezien de vele renners die hem inhaalden in de afdalingen. De klimmen ging wel weer prima. Bij verzorgingspost 1 een verse bidon van Joan, op naar post 2 waar het hele gezin geposteerd stond. Maar de rit er na toe was lang en zwaar. Eerst een lekke band en een bui erover heen. Daarna half in de prikkerstruiken. En bibberend elke afdaling in. Na post 2 kwam langzaam de man met de (mentale) hamer. Toch ploeterend door de modder post 3 bereikt. Maar daarna was het snel over: na 79 km de ketting volledig in de knoop gedraaid bij terugschakelen. Einde oefening, en zonder voldaan gevoel naar huis.

 

Ik (Nick) had in een gekke bui mezelf ingeschreven voor dit NK maar wist niet wat me te wachten stond. De onzekerheid zat met name in de afstand in combinatie met de hoogtemeters (ronde de 2000hm). De afstand van 110km had ik wel getraind op de MTB in het vlakke Brabant. De fiets had ik goed voorbereid door de banden tubeless te maken. Extra binnenbanden met tape aan het frame bevestigd (hoe vaak ga ik lek rijden?)

De grote dag was aangebroken. Om 5.50 de wekker gezet. Snel een bordje muesli naar binnen en met de MTB rugzak en rolkoffer naar de afrit van de A50 waar ik werd opgepikt door Sander Joost en Joan (onze verzorger). Bij het opwarmen konden we de eerste kilometers vast verkennen. Bij de start konden Sander en Nick in de categorie Masters 30+ achter de profs opstellen. Na het startschot kon ik redelijk voorin blijven samen met Sander. De eerste kilometers konden we in de eerste waaier blijven. Eenmaal de eerste klim begon brak de hele groep. Ik probeerde bij Sander te blijven maar merkte dat ik dit tempo niet 11o km ging volhouden. Het parcours werd steeds lastiger. Klimmetjes waarbij ik geen versnellingen meer overhad. Een aantal keer vloog mijn ketting er af en moest ik steeds afstappen om de ketting er op te leggen. Na 30 km moest ik afstappen voor een klimmetje waar je niet omhoog kon fietsen en schoot de kramp in mijn hamstring. Het gaat nog een lange rit worden dacht ik. Na 60km word het minder lastig had Sander gezegd en dat klopte. Na 60 km ging het steeds beter en kon ik goed mijn tempo vasthouden al bleef het zwaar. Op het einde kwamen er nog wat mooie maar zware klimmetjes. Na 5u en 30 minuten kwam ik over de streep. Op de terugweg alle sterke verhalen verteld en aangehoord. Het was een super leuke dag die ik niet snel zal vergeten!

BWF Terheijden

Het leek eerder een voorjaarskoers ipv een seizoensafsluiter. Met heerlijke temperaturen stond in Terheijden de laatste BWF koers op de planning. Een prachtig zwaar parkoers, en de wind versterkte dit nog eens. In het begin rijdt een kopgroep weg. Joost reageert te laat, probeert wel de oversteek te maken, maar verzand in een chasse patate. Achter hem is het peloton ook al gebroken, en hij kan in het eerste peloton aansluiten. Daar draait het wisselend. De ene keer draait iedereen mee, de andere keer vallen er gaten, proberen renners te profiteren. Uiteindelijk schiet de gang er in en komt de groep steeds dichter bij de kopgroep. Ze zullen ze echter nooit bijhalen. In de laatste ronde rijden nog 2 renners weg uit de groep. De rest laat het uitdraaien op het laatste lange rechte stuk. Joost komt steeds niet lekker uit de laatste bocht. Nu weer niet, maar besluit er een voordeel van te maken door snelheid te maken en de groep daarmee te verrassen. Slechts 1 renner kan aanpikken en klopt hem nog op de meet: 11e dus.

Ronde van Giessen

Niet voor alle FCA’ers was het haalbaar om op vrijdagavond op tijd in Giessen te kunnen zijn voor de ronde aldaar in verband met werk. Dik had een vrije dag, dus hij haalde het wel. Een echt criterium. Ronde van iets meer dan één kilometer. Dik startte achteraan, maar kon in de eerste ronden gestaag naar voren opschuiven. Het tempo zat er meteen goed in. Een levendige, attractieve koers. Behoorlijk wat aanvallen, maar geen enkele aanval hield lang stand en kreeg veel ruimte. Dik kon zich goed voorin handhaven en sprong enkele keren mee, maar het zou toch op een eindsprint aankomen. Voor die sprint positioneerde Dik zich goed door als vierde door de laatste bocht te komen. In het laatste rechte eind schoot Dik echter uit zijn pedaal, waardoor hij als zesde eindigde.

Ronde van Bemmel

Willy, Dik en Henry zijn naar Bemmel getrokken om daar maar eens flink om het park rond te Bemmelen.

Met 48 ronden te doen schiet het peloton uit de start blokken. Willy trekt er gelijk tussen uit en probeert enkele renners voor zijn avontuur mee te krijgen.

De aanval wordt door het peloton teniet gedaan. De drie FCA-ers zitten goed voorin gepositioneerd.

Ze springen regelmatig mee, maar het duurt erg lang voordat de definitieve slag valt en die moet toch vallen?????

De derde poging van Henry blijkt de goede te zijn. Met een man of tien gaat hij op pad. De snelheid zit er goed in en al snel hebben ze dertig seconden bij elkaar gesprokkeld.

Zeven ronden voor het einde begint het gepoker.  Het peloton nadert in de laatste ronden steeds dichter bij de kopgroep, zelfs tot op 12 seconden.

Zijn eenmaal alle stofwolken verdwenen, dan blijkt Henry een vierder stek te hebben gepakt, Dik een dertiende, door tweede in de spurt te worden van het pelton en Willy een 27e stek.

Acht en veertig (48) ronden Bemmelen in Bemmel hakt er zeker in, toch is en blijft het een leuke ronde om te rijden.  Tot volgend jaar dan maar weer……