Dik besloot nog naar Almelo af te reizen voor de avondcross. Bij kunstlicht het parcours verkennen was toch wel bijzonder. Hard en snel. Dik had niet de beste start – trapte tweemaal langs zijn pedaal – maar kwam goed in het ritme. Door de temperatuur rond het vriespunt werd het in sommige bochtjes wat glad. Dik gleed een keer weg en daarmee was het vertrouwen wat weg. Hij verloor de aansluiting voor het groepje dat streed om de 10e plek. Een mooie 12e plek kon hij wel verdedigen.

Dik aan de start bij de nationale veldrit in Enter. Een droog en snel parcours met toch een paar gladde en verraderlijke passages naast het water. Dik was goed weg en kwam redelijk in zijn ritme. Hij kwam in een groepje terecht, maar nadat een renner voor hem weggleed, raakte Dik de aansluiting kwijt. Hij streed voor het laatste prijsje, maar maakte in de op-een-na-laatste ronde een paas foutjes. Een 23e plek was zijn deel.

Foto’s: Nationale veldrit Gerrit Pluimers sr. Enter & Francois le Blanc (Facebook)

Met nog maar 5 punten in het Masters 40+ regelmatigheidsklassement moest Dik op de vierde rij opstellen in Nijverdal. Een mooi parcours met een technische bospassage en een bochtenrijk deel op een grasweide. Dik was goed weg en passeerde in de eerste ronde op de 19e plek. Hij moest nog twee renners voorbij laten gaan. Hij vocht voor zijn plekje en kon in de laatste ronde de 20e plek net niet bijhalen. Een goed gevoel in een mooie cross.

Foto’s: Francois le Blanc (Facebook)

Een mooi startveld van 75 renners en een onverharde vrij smalle strook met snel een singletrack; de start zou dus van groot belang zijn. Dik stond in de tweede helft van het pak, maar startte goed en kwam meteen goed in zijn ritme.

Het parcours lag er mooi droog bij met in de bosgedeelten verraderlijke wortels. De zandkuil als belangrijke scherprechter. Dik kon goed en foutloos rijden en bleef aanklampen bij een groepje. Hij reed eigenlijk een fijne koers met uiteindelijk de 28e plek als resultaat.

Dik stond aan de start van het Open Utrecht kampioenschap veldrijden. Een parcours op de Nedereindse Berg rondom het Clubparcours van WV Het Stadion. De eerste wedstrijd op het parcours. Het gras werd steeds meer kapot gereden en dus werd het modderiger en gladder. Dik had een goede start en draaide zelfs als eerste het veld in. Het tempo van de top van de wedstrijd bleek al snel te hoog gegrepen. Dik kwam met 2-3 andere renners in een gevecht voor plek 5.

Aan het eind van de koers werd het parcours heel glibberig. Door de volgelopen banden werden de klimmetjes lastiger, en zelfs voor Dik looppassages. Daardoor verloor hij de aansluiting met nummer 5 in de wedstrijd, maar finishte Dik op een 7e plek plek.

Bij de wedstrijden georganiseerd door de Gezamenlijke Oostelijke Wielerverenigingen vanaf dit jaar de wedstrijden ingedeeld in de nieuwe KNWU categorieën. Dik aan de start bij de Klasse 2, en dus niet – zoals gewoonlijk – bij de Masters 40+. Achteraan starten, maar Dik kwam redelijk goed weg. Hij kon een paar plaatsen opschuiven in de eerste ronden, en bleef in de tweede helft op zijn stekkie: een 12e plaats.

Het parcours van de veldrit in Rhenen is sowieso al zwaar door een lange klim aan het begin van de ronde. Op het relatief korte rondje bij de verkenning nog droog. Bij het opstellen voor de start harde regenval, wat het parcours veranderde in modder en grote plassen.

Dik was veilig weg, meteen nat en vies door de plassen, koud was het niet. Zeker niet omdat de klim meteen volgde, gevolgd door een verraderlijke afdaling, met de nodige voorzichtigheid genomen. Dik bleef de hele koers in een groepje rijden, met af en toe wisselingen in posities. Door het zware parcours zou hij sowieso op z’n plek finishen. Dat bleek een 23e plek bij de Masters 40+, 41e overall.

Foto’s: Margo de Wit

Na het mooie resultaat in de regionale veldrit afgelopen week, voor Dik ditmaal de strijd (en meetlat) met de nationale top. Dat in Heerde voor de cross op het Heerderstrand. Een combinatie van een bosgedeelte en zand op het strand. Een zwaar parcours met lange loopstroken.

Doordat Dik nog geen punten had, een startplek achter in het veld. Een goede en vooral veilige start. Dik kwam redelijk in het middenveld terecht. De loopstroken en de zwaarte van het parcours hakte erin. Na een valpartij verloor Dik een paar plekken om uiteindelijk op de 35e plek te finishen.

Dik besloot voor de opener van zijn veldritseizoen af te reizen naar Veenendaal voor een ‘opwarmertje’ in het kader van de Midden Nederland Veldritcompetitie. Regionale wedstrijden met een wat minder sterk startveld en wat laagdrempelige parcoursen. Na pas enkele specifieke veldrittraining hoopte Dik technisch foto’s en lekker te fietsen. Een parcours op droog gras, enkele single tracks en behoorlijk wat asfalt. Dik besloot op zijn gravelbanden te starten met wat meer druk erin.
Dik had een goede start en draaide meteen mee vooraan in het veld. Er ontstond een kopgroep van 5 man en Dik draaide mooi vooraan mee. In de laatste ronde begon Dik in tweede positie aan het single track gedeelte. Toen de derde renner probeerde te passeren, kon Dik binnendoor de koppositie pakken. Hij nam de korte bochten foutloos en kwam met een gaatje het laatste rechte stuk op. In de sprint was hij niet meer te pakken. Met ongeloof passeerde Dik als eerste de finishlijn. 

FCA was goed vertegenwoordigd in de Ronde van de Gansbeek, in het buitengebied van Belfeld. Jeroen reed in de 3e ronde weg in een kopgroep van vier man. Zij zouden strijden om de winst. In een heel nipte sprint trok Jeroen de overwinning naar zich toe. Daarachter finishte Dik als 11e, Andrew 14e, Hans, 16e en Joost 18e. Bij de Amateurs reed Tijn naar een verdienstelijke 9e plek.