Op deze mooie lekkere warme woensdag 9 mei stond het avondcriterium van Vlierden op het programma, met een mooi briesje achter op het parcours zou het weleens een zware koers kunnen worden. FCA was goed vertegenwoordigd met 5 man, Jeroen, Henry, Pepijn, Nick en Sander. Al vanaf de start was het koers en dat bleef het de hele tijd, aanval hier, aanval daar, Nick weg, Sander weg, Nick mee, Sander mee, en ga zo maar door, maar alles werd steeds terug gepakt. Totdat Sander het in de laatste ronde nog een keer probeerde met in het achterhoofd een wijze les van iemand (als ge kapot zit, zit de rest da ok), dus vol gas, kreeg 2 man mee en deze 3 mochten sprinten voor de overwinning want het peloton kwam niet meer terug. Uiteindelijk een 3e plek waar hij toch best tevreden mee is. Nick eindigde ook nog mooi in de top 10, op een 9e plek! Jeroen is ook weer op de weg terug want hij kon goed in het peloton meerijden en zelfs op het eind nog een paar keer meespringen. Pepijn heeft zijn premie gepakt en was hier zeer blij mee. Voor Henry ging het ietsjes te hard maar kon zich daarna weer goed herpakken. Op naar de volgende koers.

De eerste tijdrit voor Dik van het jaar was het districtskampioenschap in Zeewolde. Er was een mooi parcours uitgetekend van net geen 15 km. Warme omstandigheden – tegen de 30 graden – en weinig wind, al staat er in de Flevopolder altijd wel wind. Het eerste stuk was wind tegen. Er werd gestart om de 30 seconden. Dik startte en kwam meteen goed in het ritme. Een korte tijdrit, dus meteen volle bak. Hij kreeg al snel twee renners in het vizier die hij net voor het keerpunt voorbij snelde. De laatste 6 km was met wind in de rug. Tandje erbij en malen maar. Het lukte Dik om de laatste stuk boven de 45 km/u te blijven en zo een tijd van 20’10”neer te zetten met een algemeen gemiddelde van 43,6 km/u. Erg tevreden met de prestatie!

Door het lot moest Dik achteraan starten. Op zich geen man overboord, maar een combinatie van achter een valpartij zitten, zelf de bochten nemen als een krant en domweg slechte benen hebben, maakte dat het hoogst haalbare was het als een training te beschouwen. Uiteindelijk als 27^e geklasseerd. Een wedstrijd om snel te vergeten.

Afgelopen woensdag was Andrew de enige FCA renner die de trip maakte naar Asten voor de WVAN wedstrijden. Er waren maar 25 renenrs aan de start van de Masters wedstrijd. Ondanks de wind was het niet zo makkelijk het verschil te maken omdat Team Raats erbij was met 5 renners die alles steeds neutraliseerden. Met 9km te gaan lukte het Andrew toch te ontsnappen met 3 anderen. Ze pakte snel 20s voorsprong maar kregen een ronde later gezelschap van Raats en Bollen. Vanaf daar was het een kat en muis spel naar de streep waar Raats de eindsprint won van Bollen nipt voor Andrew.

Op zondag 29 april stonden Joost en Nick aan de start van de Ronde van Geldrop. Door de herinrichting van het Centrum is het parcours verhuist vnaar de wijk “Zesgehuchten” waar rond de jaren 60 deze ronde oorsprokelijk werd georganiseerd.

Na het startschot werd een enorm hoog tempo opgelegd. Op de rechte stukken gaf de teller de eerste rondes regelmatig snelheden boven de 50 per uur aan. Na een ronde of 10 reed er een kopgroep van 4 man weg. Joost en Nick konden zich goed in het peloton handhaven. Het tempo bleeft hoog en het peloton scheurde zo nu en dan in meerdere stukken.
In de laatste rondes kon Nick zich in kopgroepje nummer 4 handhaven en finishte 19e. Joost zat in het overgebleven peloton als 31e.

Andrew maakte op Koningsdag de trip naar Amsterdam voor de 64^e Oranjeronde van Amsterdam op het parcours van ASC Olympia op Sportpark Sloten. Een peloton van ongeveer 70 renners stonden aan de start voor de Masters 50+ wedstrijd. Het was Andrew’s eerste keer op Sportpark Sloten en het was hem snel duidelijk dat met weinig wind en geen bochten waarbij je moet remmen dat het moeilijk zou zijn om te ontsnappen. Maar je kunt het altijd proberen en Andrew zat in diverse ontsnappingspogingen die allemaal binnen een paar rondjes werden teruggepakt door een jagende peloton. Het zou een massaspurt worden of toch niet? Met een rondje of vier te gaan glipte een man of 5 weg direct na een premiesprint. Ze hadden gauw een seconde of 20 voorsprong. Andrew voelde zich goed een maakte de sprong in zijn eentje naar hun toe. Twee rondjes te gaan en een groep van 6 maakte de aansluiting. 12 man aan de leiding en toen de bel klonk voor de laatste ronde begon het spelletje. Gelukkig waren er een aantal mannen in de break die al lang blij waren met een top-12 en die bleven trekken op kop. De rest maakte zich klaar voor de spurt maar Andrew koos helaas de verkeerde wiel, werd ingesloten en kon pas in de laatste 100m echt sprinten naar de 9^e plaats. Dus mee in de ontsnapping, de 9^e plek en een paar premies onderweg. Niet slecht op een parcours “waar je toch niet wegkomt, alles op de sprint” 😉

Op Koningsdag 27 april reed Roel het criterium van ‘s-Gravendeel bij de Sportklasse. Een zwaar parcours van 1,6 km lang met 2 dijkjes erin en eigenlijk alleen maar klinkers wat dwars door het centrum heen ging. Vanaf het startschot zat de gang er al meteen in en ontsnappen was eigenlijk onmogelijk. Je was constant in het zicht van het peloton en dus een goed mikpunt. Tussendoor won Roel het 3-rondenklassement en ook nog een aantal premies. Dus niet voor niets helemaal die kant op gereden 😉
Op 3 ronden voor het einde kwam alles voor de zoveelste keer samen en viel het even stil. Voor Roel het sein om een alles of niets poging te wagen aangezien sprinten niet zijn specialiteit is. Even leek het hopeloos maar na een keer omkijken zag hij dat het gat aan het groeien was. Bij de meet aangekomen nog 2 ronden op het bord wat goed was voor 3,2 km. De benen liepen al aardig vol maar toch maar blijven geven en de voorsprong bleef gelijk. De bel van de laatste ronde klonk en de verzuring bleef ook maar stijgen. Via de speaker hoorde hij dat de voorsprong wat aan het teruglopen was, niet gek natuurlijk als je een op hol geslagen peloton achter je aan hebt rijden. De hoop op de zege bleef nog steeds, zelfs bij het indraaien van de laatste bocht. Nog 400 meter te gaan op ouderwetse klinkers en de nodige schuine putten. De benen op ontploffen en de teller die niet meer boven de 45 km/h uit kon komen. Helaas gebeurde toch het onvermijdelijke. De bonkige sprinters werden door enkele knechten in stelling gebracht en de snelheid werd opgevoerd tot bijna 60 km/h! Op 25 meter van de streep werd Roel nog voorbij gesprint en werd hij 7e op 1 seconde van de winnaar. Gegokt en verloren helaas! Gelukkig is het seizoen nog lang en gaan er nog wel een aantal van deze pogingen volgen met hopelijk wel een zege aan het einde!

Wvan nummero 4, dat is Gemert! Daar stonden voor Fca cyclingteam, Nick, Henry en Sander aan de start. Met een mooi briesje beloofde het een mooie koers te worden. Na een paar tevergeefse pogingen van Nick en Sander en mooie anticipatie bewegingen van Henry reden er toch 2 andere jongens weg zonder onze jongens, met maar een paar man werd het toch nog gedicht en daarna was het weer aanvallen, eerst Nick, maar die was maar met z’n tweetjes, dit lukte jammer genoeg niet, daarna Sander, die was met vier, dit leek beter en dat was het ook, ze kregen het niet cadeau, maar door goed afstoppend werk van Nick en Henry bleven ze toch weg. Sander was zeker niet de sterkste, maar deed wat hij kon maar hij kwam niet verder dan een 4e plek.

Joost Henry Nick Andrew en Roel stonden met 49 renners aan de start van een mooie en zonnige omloop van 4,6 kilometer, pal tegen de grens met België. De zon was nu overduidelijk voelbaar aanwezig en het werd een echte zomerse dag. De amateurs maakten er een mooie wedstrijd van, met diverse ontsnappingspogingen en een hele hoge snelheid. In het begin was vooral Nick Riddy actief met de leidersprijs bezig. Maar na vier ronden brak het peloton in diverse stukken waarna er vier à vijf groepen renners op het parcours reden.

In de eerste groep was het Roel die goed de forcing voerde. Nick kon in het 2e groepje mee springen. Deze groep reed goed samen en konden wat een onoverbrugbaar gat leek toch dichtrijden. Joost Henry en Andrew zaten in de 3e groep.

Roel en Nick waren door het harde werken een beetje “gekookt” en konden daardoor niet echt meer strijden voor de eerste plaatsen.De grote kopgroep verbrokkelde op het eind en Nick kwam als 15e over de meet. Roel rond de 20e plaats, Henry Joost en Andrew finishte in de 3e groep.

Afgelopen zondag stonden voor Henry, Joost, Nick en Roel een echt criterium op het programma: Oud-Gastel. Waar dit vroeger een echte kermiskoers was, is het rondje nu aangepast naar een rondje van 2 kilometer op smalle wegen met klinkers, verkeersdrempels, putten en veel obstakels langs de weg. Kortom: met bijna 100 deelnemers was het ouderwets vechten voor je plekje en zorgen om zo goed mogelijk voorin te rijden.

Vanaf de start lag het tempo hoog. Constant remmen en weer optrekken. Nick kon steeds goed voorin blijven. De andere 3 FCA heren zaten wat naar achter. Door het intervallen ging Henry halfkoers te diep in het rood en moest helaas eraf. Joost kwam juist wat op stoom en kon in een paar keer een stuk naar voren opschuiven. Maar meer dan volgen werd het nooit. Nick had wel nog een demarrage geplaatst, maar dit had weinig kans van slagen.