De herfst is in aantocht. Dat betekent 2 dingen: het weer verandert, en we moeten weer wat vaker richting Bemmel. Het weer: wisselvallig, windkracht meemt toe. Bemmel: dit mag je wel de fietshoofdstad van de Betuwe noemen, met TWC ‘t Verzetje als drijvende kracht. Over 2 weken het lokale criterium, maar op zondag 30 augustus organisator van Tijdrit Dijk. Een tijdrit op een dijk met de herfstachtige omstandigheden belooft weer een episch gevecht tegen jezelf en de natuur. Joost had er wel weer zin in. Niet zozeer in de harde wind, wel in de harde inspanning. De voorbereiding begon met de materiaalkeuze. Chat Gpt gaf aan dat tot en met windkracht 4 een dicht achterwiel prima was, en een hoger voorwiel ook wel mogelijk was. De volgende stap is het parkoers beoordelen. Op en neer op de dijk, die is bekend van andere tijdritten. De laatste stap, het pacing plan. Ook hier AI maar even geraadpleegd voor advies. Na een wat onrustige nacht, vroeg op pad naar Bemmel. Rugnummer 32 ophalen, warm rijden, de wind aanvoelen en het pacing plan nog eens doornemen. Bij de start stond men vreemd te kijken, op de lijst stond nummer 32 als DNS. Maar nee, die was zeker aanwezig en klaar om pijn te lijden. Wind merendeels in de rug bij de start. Niet forceren, want terug heb je hem tegen. Tempo zoeken, bochten goed nemen, wattage in de gaten houden. Alles ging goed tot het eerste lastige stuk door de wind vol op de zij. Alle hens aan denk om de fiets onder controle te houden. Na deze overwinning volle focus naar het keerpunt. Bijna in te volle focus, net op tijd zag Joost een pionnetje op de weg en een zwaaiende man; het keerpunt! Snel remmen, geen tijd om terug te schakelen, en dus te zwaar de bocht uit. Orde op zaken stellen, houding aannemen, en gas erop. Tijdrijden is een spel van jezelf voor de gek houden en omgaan met teleurstellingen. Tot het keerpunt hield Joost zichelf voor om niet te forceren en zo over te houden voor het stuk wind tegen naar de finish. Direct na het keerpunt kwam het inzicht dat dit niet helemaal gelukt was. Vechten om de 40km/u te halen, wetende dat je nog 9 kilometer voor de wielen hebt. Deze teleurstelling verwerkend, weer jezelf voor de gek houden door te zeggen dat het wel weer goed komt. En dat kwam het, de laatste kilometers draaide het weer beter, en kwam nummer 31 steeds meer in zicht. Helemaal naar de vaantjes omkleden en snel naar huis, ook de slechte nacht begon zijn tol te eisen. Later volgde de uitslag per mail: geen uitslag. Dus de verwarring bij de start was niet gecorrigeerd, nummer 32 was er wel en toch blijkbaar niet. Toch wel tevreden gezien het gemiddeld gereden wattage, maar toch, een koers zonder uitslag geeft toch een andere voldoening. Kijkend naar de tijd van nummer 31, is de eigen inschatting net geen top-10 uitslag.

Later blijkt dat te kloppen: terugkijkend wordt Joost geklasseerd als 12e. Tijd was wel geregistreerd maar niet verwerkt

Zaterdag 8 augustus staan er 41 renners aan het vertrek in de gecombineerde wedstrijd (50+ en jonger) met daarbij een stralende zon. Het leuke van deze wedstrijd is dat je eerst met z’n allen een half uur 40 km per uur rijdt. Twee aan twee en daarna wordt je “los” gelaten. Aangezien het toch om de bossen bloemen gaat die je per categorie krijgt, wordt er door de renners flink gereden tijdens het laatste half uur en 10 ronden. Diverse uitlooppogingen worden opgezet en weer teniet gedaan. Eenmaal toegekomen aan de laatste tien ronden, gaan er steeds meer renners voor de sprint, waarbij een aantal renners de lead out worden en zo vliegt het tempo omhoog. Uitloop pogingen zijn kansloos. In de laatste twee ronden zit Henry bij de eerste tien renners. Een renner voor Henry moet plotseling de rol lossen, waardoor hij een extra inspanning moet doen om weer bij de rest aan te sluiten (dat koste kracht). Eenmaal in de laatste bocht zet iedereen hard aan richting de finishlijn Henry wordt zevende overall en bij de 50+ derde. Met een bosje (mooie rode) bloemen ging Henry naar huis om iemand daar blij te maken. Op naar de volgende koers (en verslag).

14 juni, de dag van de NK’s. De KNWU heeft haar NK in het verre Groningen. Jeroen en Joost togen gezamenlijk naar Schijf, waar door de BWF het NK van de wilde bonden georganiseerd werd. 
Een mooie onloop van circa 7 kilometer, in totaal 67 kilometer koers op mooie wegen. Door het bosrijke gebied had de harde wind relatief weinig impact, waardoor het peloton bij elkaar bleef. 
Elke ronde was het koers. Joost opende het bal direct in ronde 1 door te demarreren. Dit spel bleef doorgaan, waarbij Jeroen en Joost steeds om en om aansloten of het initiatief namen. Waarbij een ontsnapping met Jeroen kansrijk leek om weg te blijven, maar zoals het de hele tijd ging: het viel niet stil, en alles kwam weer bij elkaar.
In de laatste ronde besloot Joost, ondanks krampverschijnselen, nog maar eens te gaan. Richting de laatste bocht sloten er uiteindelijk nog 3 renners aan. Met nog 2 kilometer te gaan werd er teveel gepokerd op een sprint, waardoor 500 meter voor het eind het peloton alsnog er voorbij vloog. Met zere benen als beloning, een 13e plek voor Joost en een 18e plek voor Jeroen. Maar meer nog, een mooie koersmiddag in de pocket voor beide heren.

In Ugchelen was FCA goed vertegenwoordigd met in de klasse 2 Dennis,
Frank Hidde, Hugo Joost en Tijn aan de start. Dennis reed zichzelf naar een mooie derde plek toe en dus was de podiumceremonie en de bloemen voor hem. Daarachter werd Hidde 10e, Frank 11e, Hugo 12e, Tijn 22e en Joost 26e.

Tijdens de Ronde van Aalten liet FCA Cycling Team zich van voren zien met een sterke collectieve prestatie. Vanaf de start namen Dik en Hugo, die op de eerste startrij mochten plaatsnemen, direct het initiatief. Zij wisten hun uitstekende positie in de openingsfase goed vast te houden en bepaalden mede het tempo van de koers.

Het klimmetje in het parcours bleek ronde na ronde de scherprechter van de wedstrijd. Naarmate de koers vorderde en het tempo verder omhoog ging, begon het peloton uit elkaar te vallen. Uiteindelijk moesten ongeveer twaalf renners de wedstrijd vroegtijdig verlaten of werden zij op een ronde gezet.

De FCA-renners vonden elkaar goed in de wedstrijd en reden lange tijd als een sterk collectief aan de voorkant van het peloton. In de finale waagde Hidde met nog zo’n 2,5 ronde te gaan een knappe aanval. Direct na de klim sprong hij op een slim moment weg en wist een ronde lang een voorsprong vast te houden. Het peloton liet hem echter niet gaan en haalde hem weer terug.

Daarna draaide alles om positioneren voor de sprint op het oplopende laatste stuk richting de finish. Dat resulteerde in mooie klasseringen voor FCA Cycling Team:

• Hidde – 8e plaats
• Dik – 11e plaats
• Joost – 15e plaats
• Hugo – 21e plaats

Een sterke wedstrijd waarin de ploeg zich nadrukkelijk als team liet zien en met vertrouwen vooruit kan kijken naar de volgende koers.

Frank heeft in de Ronde van Heerde op 2e Pinksterdag bloemen verdiend door als derde te eindigen. Frank kwam als eerste door de laatste bocht, maar zag helaas nog twee renners passeren. Hij had net wat te veel kruid verschoten met het gat dichten naar 2 vluchters in de ronde ervoor. Zeker geen schande, want met zijn snelle – en nog steeds imposante bovenbenen – snelde Gerard van Velde naar de winst.
Een mooi resultaat voor Frank!

Eerste Pinksterdag, daags na Veenendaal, stond Joost aan de start van de tijdrit in Doornenburg: de Hel van Honderdmorgen. Vorig jaar was het een hel vanwege de harde wind, dit jaar meer qua tropische omstandigheden. In het kort het parkoers: 2 rondjes, en per rondje 3 krappe keerpunten welke het ritme breken. Vanaf de start dorp uit, dijk op, en ritme zoeken. Prima wattages op het schermpje, keerpunten doorkomen, en terug naar het dorp om op het plein te keren en alles opnieuw te beleven. Weer dorp uit, dijk op, en boem, benen liepen leeg. Het werd vechten om snelheid te behouden, wat deels lukte. Na het laatste keerpunt nog een keer opladen om alles eruit te gooien. De tijd was prima, wattages niet eens heel slecht, toch een wat ontevreden gevoel. 13e als “beloning”.

Voor Joost stond er tijdrit nummer 3 van het seizoen op de planning. In Dalen werd de Broekhuis tijdrit georganiseerd, een plaatsingswedstrijd voor het NK Tijdrijden voor de Elites, nieuwelingen en junioren, waarbij Joost startte in Klasse 2.
10 inschrijvingen in Klasse 2. Tijdrijden blijft een aparte discipline, met voor Joost allemaal onbekende namen aan de start. Het parkoers mocht niet meer verkend worden, dus op GPX inladen, Google Streetview raadplegen, windrichting inschatten, en gaan met die banaan. 
Het was een prachtige afwisselende ronde. Bochten afgewisselend met mooi lopende wegen waarbij de wind bepaalde of je vloog of flink moest trappen. In de laatste 2 kilometer stond de wind ongunstig. Daar liepen de benen wat leeg. Maar zeer tevreden kwam hij over de meet, met een 4e plek in zijn klasse.

Tussen Elst en Bemmel een mooi parcours voor de tijdrit van Lingezegen. Kort maar krachtig: 7,5 km en mooi in een vierkant, dus altijd een stuk wind-mee en wind-tegen. Dik en Joost startte direct na elkaar en hadden eerst het stuk wind-tegen, om te finishen op een lang recht stuk van drie kilometer met wind op de zij. Met een tijd van 10 minuten en 22 seconden werd Dik 9e. Joost was één seconde langzamer, en vervolledigde de top 10. Wel met het excuus last van verkeer te hebben gehad.

Joost’s ervaring:

Mijn strategie was hard te starten, proberen goed de bochten aan te snijden, en dan hopelijk nog wat over voor het laatste stuk langs de Linge.
Start was iets te fel, al snel liepen de benen vol. Proberen om een nieuw ritme te vinden. Dat lukte, echter dook er op een smalle weg langzaam rijdend verkeer op waar Joost omheen moest zien te komen. Weer opnieuw ritme zoeken, tot het moment dat er een fietser het parkoers op dook zonder te kijken. Kon nog net een valpartij voorkomen. Bekomen van de schrik weer opnieuw ritme zoeken, en balend over de meet.

Jeroen en Dik aan de start bij de wedstrijd in de Ooijpolder, net buiten Nijmegen. Een parcours van 6 kilometer waar de wind vrij spel had. Al vroeg in de koers reed een kopgroep van drie renners weg die een beslissende kloof sloegen. In de op-één-na laatste ronde deed Jeroen een lange beurt halve baan iets boven de 50 per uur. In de hoop een waaiertje te lanceren. Alleen Dik en Koen Wulterkens zaten nog in zijn wiel. Gelukkig sprongen er wind mee nog drie renners naar toe en toen waren ze weg. Dik finishte uiteindelijk als 5e. Jeroen bolde achter het peloton nadat hij zijn kas op het beslissende manier voor Dik had leeggereden. Mooi teamwerk!