Tussen Elst en Bemmel een mooi parcours voor de tijdrit van Lingezegen. Kort maar krachtig: 7,5 km en mooi in een vierkant, dus altijd een stuk wind-mee en wind-tegen. Dik en Joost startte direct na elkaar en hadden eerst het stuk wind-tegen, om te finishen op een lang recht stuk van drie kilometer met wind op de zij. Met een tijd van 10 minuten en 22 seconden werd Dik 9e. Joost was één seconde langzamer, en vervolledigde de top 10. Wel met het excuus last van verkeer te hebben gehad.

Joost’s ervaring:

Mijn strategie was hard te starten, proberen goed de bochten aan te snijden, en dan hopelijk nog wat over voor het laatste stuk langs de Linge.
Start was iets te fel, al snel liepen de benen vol. Proberen om een nieuw ritme te vinden. Dat lukte, echter dook er op een smalle weg langzaam rijdend verkeer op waar Joost omheen moest zien te komen. Weer opnieuw ritme zoeken, tot het moment dat er een fietser het parkoers op dook zonder te kijken. Kon nog net een valpartij voorkomen. Bekomen van de schrik weer opnieuw ritme zoeken, en balend over de meet.

Jeroen en Dik aan de start bij de wedstrijd in de Ooijpolder, net buiten Nijmegen. Een parcours van 6 kilometer waar de wind vrij spel had. Al vroeg in de koers reed een kopgroep van drie renners weg die een beslissende kloof sloegen. In de op-één-na laatste ronde deed Jeroen een lange beurt halve baan iets boven de 50 per uur. In de hoop een waaiertje te lanceren. Alleen Dik en Koen Wulterkens zaten nog in zijn wiel. Gelukkig sprongen er wind mee nog drie renners naar toe en toen waren ze weg. Dik finishte uiteindelijk als 5e. Jeroen bolde achter het peloton nadat hij zijn kas op het beslissende manier voor Dik had leeggereden. Mooi teamwerk!

Zonnig weer en in de ochtend nog wat koud. Mooi koersweer in Elst voor de Omloop van Schoonderlogt. Voor FCA Dik, Joost en Tijn aan de start evenals de nieuwkomers bij de club: Dennis, Hidde en Hugo. De FCA hemden dus goed vertegenwoordigd in het peloton van zo’n 80 man. De wind zorgde voor waaiers, maar was niet krachtig genoeg om het peloton in waaiers te trekken. Af en toe wel op het kantje en het peloton werd uiteindelijk uitgedund. De renners van FCA konden zich goed handhaven. In de finale reden twee renners weg. daarachter de spurt van het peloton. Dennis sprintte naar een 10e plek, Dik daar net achter op de 12e plek. Hugo (26e), Hidde (30e), Tijn (34e) en Joost (38e) volgde kort daarachter in de eerste helft van het peloton.

Voor Joost stond op zaterdag een tijdrit in Rotterdam als de seizoensopener op het programma. Een winter goed trainen, en gelijk een examen, want, een tijdrit liegt niet.
Er ontstond op de heenreis al wat spanning. Files zorgden er voor dat Joost zijn ruime planning ingekort zag worden. Ter plekke snel het startnummer halen, en nog snel proberen wat warm te rijden. Helaas geen parkoersverkenning, dat werd niet toegestaan.
De wind stond vervelend: veel en vlagerig, en op de kant. De keuze om niet te starten met een dicht achterwiel was in de auto al gemaakt. De keuze om het hoge voorwiel ook in de auto te laten werd gemaakt bij het infietsen. Een te groot risico om meer bezig te zijn met niet van de weg af te waaien ipv hard vooruit fietsen.
Start iets na 14u. Twee lange stukken, met wat krappe bochtjes om het rondje sluitend te maken, en dat 6x om tot 31 kilometer te komen. In de eerste ronde was het even ontdekken hoe het parkoers loopt, het gevoel voor de bochtjes krijgen, en onder de indruk raken van die pokkewind.
Het werden 6 vlakke ronden, geen negatieve split, geen verval op het eind. Misschien toch wat extra aandacht naar recht blijven ipv pacen. Tevreden met de wattages sluit Joost de tijdrit af met een 6e van 10 starters in de 40-49 categorie. De aangepaste fietspositie, met dank aan het nieuwe stuurtje, lijkt een prima aanpassing te zijn. Nu weer het vermogen proberen op te voeren, om in de buurt te blijven van de echte specialisten.

voor de laatste veldrit van het seizoen trok Dik naar Woerden voor de slotcross van de Midden Nederland Competitie. Met een temperatuur rond het vriespunt en droog weer lag het parcours er snel bij, met veel korte bochtjes en heuveltjes, en een zandbak gevolgd door een lastig klimmetje. Dik had een goede start en reed de eerste ronde in derde positie. Hij kon opschuiven naar de tweede positie. Hij moest de ronden daarna een paar renners voorbij laten gaan en kon net niet aanhaken. Dik kwam in het gevecht voor de vierde plek, maar zou de tweede helft van de koers op de zesde plek rijden met continu de nummer 5 in het vizier. Het lukt echter niet naar die renner toe te rijden. Een 6e plek dus.

Een nieuwe veldrit op de kalender. Een week na het NK waren de weersomstandigheden compleet anders: geen koude temperaturen, maar een graad of 10 en volop zon. Ruim 40 renners stonden ingeschreven voor de veldrit bij de Masters 40+. Dik had nummer 27 – in dit veld zijn positie volgens het regelmatigheidsklassement.

Bij het Specialized kantoor op Arnhems Buiten wordt ook een klimcriterium georganiseerd. Voor het uittekenen van het parcours voor de cross had men goed gebruik gemaakt van het aanwezige hoogteverschil. Een mooi en zwaar parcours, niet in de laatste plaats door een modderstrook dat een loopstrook werd. Door de klimmen en bochtige afdalingen nauwelijks momenten om te recupereren.

Dik had een goede start. Op de lange klim meteen diep. Het veld viel meteen behoorlijk uit elkaar; bij de finish zouden de verschillen aanzienlijk zijn. Dik moest het drietal voor hem – dat streed voor het laatste prijsje – laten gaan. Hij bleef geconcentreerd rijden, maar het was afzien. Een 23^e plek was zijn deel.

De grote vraag was hoe het parcours er bij zou liggen na een nacht van vorst. Het parcours bleek bij de verkenning nog goed bereikbaar. Toch zwaar, met een paar pittige heuveltjes en vooral een steile looppassage.

Dik had voor de verkenning besloten meer profiel te steken en dat te behouden voor de wedstrijd. Achteraf was dat wellicht niet nodig. Dik kon op de lange startstrook niet veel opschuiven. In het bosgedeelte was het druk en daarna proberen in het ritme te komen.

Dik wisselde enkele plekjes, maar kwam niet echt in een groepje terecht. Vooral dus een gevecht met zichzelf. Wel reed hij zonder valpartijen van hindernis naar hindernis. Zo reed hij naar een 32e plaats toe.

Dik besloot nog naar Almelo af te reizen voor de avondcross. Bij kunstlicht het parcours verkennen was toch wel bijzonder. Hard en snel. Dik had niet de beste start – trapte tweemaal langs zijn pedaal – maar kwam goed in het ritme. Door de temperatuur rond het vriespunt werd het in sommige bochtjes wat glad. Dik gleed een keer weg en daarmee was het vertrouwen wat weg. Hij verloor de aansluiting voor het groepje dat streed om de 10e plek. Een mooie 12e plek kon hij wel verdedigen.

Dik aan de start bij de nationale veldrit in Enter. Een droog en snel parcours met toch een paar gladde en verraderlijke passages naast het water. Dik was goed weg en kwam redelijk in zijn ritme. Hij kwam in een groepje terecht, maar nadat een renner voor hem weggleed, raakte Dik de aansluiting kwijt. Hij streed voor het laatste prijsje, maar maakte in de op-een-na-laatste ronde een paas foutjes. Een 23e plek was zijn deel.

Foto’s: Nationale veldrit Gerrit Pluimers sr. Enter & Francois le Blanc (Facebook)

Met nog maar 5 punten in het Masters 40+ regelmatigheidsklassement moest Dik op de vierde rij opstellen in Nijverdal. Een mooi parcours met een technische bospassage en een bochtenrijk deel op een grasweide. Dik was goed weg en passeerde in de eerste ronde op de 19e plek. Hij moest nog twee renners voorbij laten gaan. Hij vocht voor zijn plekje en kon in de laatste ronde de 20e plek net niet bijhalen. Een goed gevoel in een mooie cross.

Foto’s: Francois le Blanc (Facebook)