voor de laatste veldrit van het seizoen trok Dik naar Woerden voor de slotcross van de Midden Nederland Competitie. Met een temperatuur rond het vriespunt en droog weer lag het parcours er snel bij, met veel korte bochtjes en heuveltjes, en een zandbak gevolgd door een lastig klimmetje. Dik had een goede start en reed de eerste ronde in derde positie. Hij kon opschuiven naar de tweede positie. Hij moest de ronden daarna een paar renners voorbij laten gaan en kon net niet aanhaken. Dik kwam in het gevecht voor de vierde plek, maar zou de tweede helft van de koers op de zesde plek rijden met continu de nummer 5 in het vizier. Het lukt echter niet naar die renner toe te rijden. Een 6e plek dus.

Een nieuwe veldrit op de kalender. Een week na het NK waren de weersomstandigheden compleet anders: geen koude temperaturen, maar een graad of 10 en volop zon. Ruim 40 renners stonden ingeschreven voor de veldrit bij de Masters 40+. Dik had nummer 27 – in dit veld zijn positie volgens het regelmatigheidsklassement.

Bij het Specialized kantoor op Arnhems Buiten wordt ook een klimcriterium georganiseerd. Voor het uittekenen van het parcours voor de cross had men goed gebruik gemaakt van het aanwezige hoogteverschil. Een mooi en zwaar parcours, niet in de laatste plaats door een modderstrook dat een loopstrook werd. Door de klimmen en bochtige afdalingen nauwelijks momenten om te recupereren.

Dik had een goede start. Op de lange klim meteen diep. Het veld viel meteen behoorlijk uit elkaar; bij de finish zouden de verschillen aanzienlijk zijn. Dik moest het drietal voor hem – dat streed voor het laatste prijsje – laten gaan. Hij bleef geconcentreerd rijden, maar het was afzien. Een 23^e plek was zijn deel.

De grote vraag was hoe het parcours er bij zou liggen na een nacht van vorst. Het parcours bleek bij de verkenning nog goed bereikbaar. Toch zwaar, met een paar pittige heuveltjes en vooral een steile looppassage.

Dik had voor de verkenning besloten meer profiel te steken en dat te behouden voor de wedstrijd. Achteraf was dat wellicht niet nodig. Dik kon op de lange startstrook niet veel opschuiven. In het bosgedeelte was het druk en daarna proberen in het ritme te komen.

Dik wisselde enkele plekjes, maar kwam niet echt in een groepje terecht. Vooral dus een gevecht met zichzelf. Wel reed hij zonder valpartijen van hindernis naar hindernis. Zo reed hij naar een 32e plaats toe.

Dik besloot nog naar Almelo af te reizen voor de avondcross. Bij kunstlicht het parcours verkennen was toch wel bijzonder. Hard en snel. Dik had niet de beste start – trapte tweemaal langs zijn pedaal – maar kwam goed in het ritme. Door de temperatuur rond het vriespunt werd het in sommige bochtjes wat glad. Dik gleed een keer weg en daarmee was het vertrouwen wat weg. Hij verloor de aansluiting voor het groepje dat streed om de 10e plek. Een mooie 12e plek kon hij wel verdedigen.

Dik aan de start bij de nationale veldrit in Enter. Een droog en snel parcours met toch een paar gladde en verraderlijke passages naast het water. Dik was goed weg en kwam redelijk in zijn ritme. Hij kwam in een groepje terecht, maar nadat een renner voor hem weggleed, raakte Dik de aansluiting kwijt. Hij streed voor het laatste prijsje, maar maakte in de op-een-na-laatste ronde een paas foutjes. Een 23e plek was zijn deel.

Foto’s: Nationale veldrit Gerrit Pluimers sr. Enter & Francois le Blanc (Facebook)

Met nog maar 5 punten in het Masters 40+ regelmatigheidsklassement moest Dik op de vierde rij opstellen in Nijverdal. Een mooi parcours met een technische bospassage en een bochtenrijk deel op een grasweide. Dik was goed weg en passeerde in de eerste ronde op de 19e plek. Hij moest nog twee renners voorbij laten gaan. Hij vocht voor zijn plekje en kon in de laatste ronde de 20e plek net niet bijhalen. Een goed gevoel in een mooie cross.

Foto’s: Francois le Blanc (Facebook)

Een mooi startveld van 75 renners en een onverharde vrij smalle strook met snel een singletrack; de start zou dus van groot belang zijn. Dik stond in de tweede helft van het pak, maar startte goed en kwam meteen goed in zijn ritme.

Het parcours lag er mooi droog bij met in de bosgedeelten verraderlijke wortels. De zandkuil als belangrijke scherprechter. Dik kon goed en foutloos rijden en bleef aanklampen bij een groepje. Hij reed eigenlijk een fijne koers met uiteindelijk de 28e plek als resultaat.

Dik stond aan de start van het Open Utrecht kampioenschap veldrijden. Een parcours op de Nedereindse Berg rondom het Clubparcours van WV Het Stadion. De eerste wedstrijd op het parcours. Het gras werd steeds meer kapot gereden en dus werd het modderiger en gladder. Dik had een goede start en draaide zelfs als eerste het veld in. Het tempo van de top van de wedstrijd bleek al snel te hoog gegrepen. Dik kwam met 2-3 andere renners in een gevecht voor plek 5.

Aan het eind van de koers werd het parcours heel glibberig. Door de volgelopen banden werden de klimmetjes lastiger, en zelfs voor Dik looppassages. Daardoor verloor hij de aansluiting met nummer 5 in de wedstrijd, maar finishte Dik op een 7e plek plek.

Bij de wedstrijden georganiseerd door de Gezamenlijke Oostelijke Wielerverenigingen vanaf dit jaar de wedstrijden ingedeeld in de nieuwe KNWU categorieën. Dik aan de start bij de Klasse 2, en dus niet – zoals gewoonlijk – bij de Masters 40+. Achteraan starten, maar Dik kwam redelijk goed weg. Hij kon een paar plaatsen opschuiven in de eerste ronden, en bleef in de tweede helft op zijn stekkie: een 12e plaats.

Het parcours van de veldrit in Rhenen is sowieso al zwaar door een lange klim aan het begin van de ronde. Op het relatief korte rondje bij de verkenning nog droog. Bij het opstellen voor de start harde regenval, wat het parcours veranderde in modder en grote plassen.

Dik was veilig weg, meteen nat en vies door de plassen, koud was het niet. Zeker niet omdat de klim meteen volgde, gevolgd door een verraderlijke afdaling, met de nodige voorzichtigheid genomen. Dik bleef de hele koers in een groepje rijden, met af en toe wisselingen in posities. Door het zware parcours zou hij sowieso op z’n plek finishen. Dat bleek een 23e plek bij de Masters 40+, 41e overall.

Foto’s: Margo de Wit