Dik aan de start in Giessen. Op de vroege vrijdagavond, dus wat haasten en door de drukke avondspits wat later aangekomen. Wel altijd een leuke koers. Mooi bochtig rondje, kermis en braderie om de hoek, goede publieke belangstelling. De benen van Dik voelde niet al te goed. Kwam het door de wat korte warming-up? In de eerste koershelft kon Dik zich nauwelijks met de debatten voorin bemoeien. Naar de finale toe wel opschuiven, een keer mee springen, maar het peloton bleef bij elkaar. Met het ingaan van de laatste ronde zat Dik in een perfecte derde plaats. de kracht ontbrak om zelf de sprint aan te gaan. Dik spurtte naar een zevende plek.

Op zondag 4 september 2022 reden Sander, Jeroen, Willy en Tijn de 1^e Vestingronde van Grave. Een prachtig maar zwaar parcours door het historische centrum van Grave. Met een lengte van 1600 meter waarvan een groot gedeelte over kinderkopjes. Een echte kermiskoers.

Een lastig rondje waarin voorin rijden een must was. In het parcours zat een listige bocht waarna het direct omhoog liep waardoor je zowat stil stond als je als 10^e door de bocht moest.

Voor de start werd er in het peloton afgesproken om voorzichtig door de 1^e bocht te gaan om valpartijen te voorkomen. Toch was het direct koers om zo ver mogelijk vooraan door de 1^e bocht te kunnen. Daarna vol gas richting de eerste strook kinderkopjes.

Sander en Tijn hadden een goede start en koerste vanaf moment 1 vooraan in de wedstrijd. Meerdere aanvalspogingen van andere werden gepareerd en het peloton bleef lang bij elkaar. Inhalen op de kinderkoppen was nauwelijks te doen. Wel vielen er steeds meer renners af door het zware rondje.

Voor Willy bleek het al snel een te lastig parcours. Mede doordat hij in de ochtend al een wedstrijd had gereden in Breda bij de BWF. Toch kon hij het niet laten om zijn gezicht in Grave te laten zien. Ook Jeroen moest zijn meerdere erkennen en kwam in een groepje achter het peloton terecht.

Sander en Tijn vielen een aantal keer aan maar kregen niet de vrijheid om zich los te rijden van het peloton. Tijn ging ondertussen ook mee sprinten voor de premies waar hij 1 keer 1^e en 1 keer 2^e over de streep kwam. 3 rondes voor het einde probeerde Tijn het nog een keer en kreeg 2 sterke renners mee maar ook dit was niet genoeg om voor het podium te rijden.

Uiteindelijk reed Tijn naar een knappe 5^e plek. Sander eindigde als 9^e, Jeroen en Willy kwamen als 17^e en 19^e over de streep. Dit was misschien wel de zwaarste wedstrijd van het seizoen.

© Theo Peeters

De drie FCA-renners, Hans, Willy en Henry stonden met 23 andere renners aan de start. Het startschot werd om 10.30 gegeven.

In de eerste ronden waren er allerlei schermutselingen. De drie FCA-renners probeerden of mee te glippen, of als dat niet lukte het gat dicht te rijden.

Halverwege de koers reden er drie renners weg. Ondanks verschillende pogingen om het gat dicht te rijden, lukte dat het peloton niet. Eén van de drie renners moest zich laten terug zakken naar het peloton.

Het tempo van de andere twee renners is veel te hoog. Uiteindelijk mag het peloton sprinten voor de derde plaats. Henry werd uiteindelijk als negende geklasseerd.  Hans en Willy respectievelijk 17^e en 19^e.

Tevreden zijn de drie FCA-ers weer naar huis gekeerd. Hans en Henry zijn de rest van de dag “bankzaken” gaan doen. Willy was die middag ook nog te bewonderen in Grave.

Onder mooie weersomstandigheden – 25 graden en een licht briesje – werd de Hel van Boak in Baak verreden. Voor FCA bij de Amateurs Simon aan de start en bij de sportklasse/masters Dik. Een rondje van ruim 3 kilometer. Lange rechte stukken en een stuk met slechte klinkers.

Bij de amateurs bleef, ondanks enkele schermutselingen, het peloton bij elkaar. Simon handhaafde zich goed in het peloton en reed als 15^e over de streep.

Bij de sportklasse/masters was de vraag: hoe sterk is de eenzame fietser? In de derde ronde reed een eenling weg, die de rest van de wedstrijd weg zou blijven. Antwoord op de vraag dus: te sterk voor het peloton. Geen georganiseerde achtervolging, met horten en stoten. In de laatste ronde positioneerde Dik zich goed, ging de sprint vroeg en van kop aan. Niemand die er nog over kwam. Een tweede plaats dus!

Dik stond aan de start in Merum-Herten. Een kermiscriterium, een rondje van één kilometer met zes bochten, leuke sfeer en goede publieke belangstelling. Een peloton van amateurs en sportklasse samen, dat meteen vanuit de start een hoog tempo aanhield. Het zou ook nauwelijks stilvallen met uiteindelijk een gemiddelde van meer dan 45 km/u. Dik moest het eerste kwartier doorbijten, en kwam er toen wat doorheen. Toch werd hij halfkoers in de verdediging gedrukt toen het peloton in tweeën brak. Na een helse achtervolging – en diep gaan – sloot het tweede groepje weer aan. Gewaarschuwd probeerde Dik op te schuiven. Daar waar twee koplopers wegreden, bleef het peloton dichtbij. Maar de ontsnapten zouden ze niet meer grijpen. De laatste ronden proebeerde Dik zich goed te plaatsen, en eindigde in de sprint als 7^e.

Vandaag stond de laatste WVAN wedstrijd op het programma. Onder een lekker zonnetje en warme temperaturen vertrokken 4 FCA`ers (Hans, Dik, Andrew en Sander) samen met 31 anderen. Meteen vanuit de start wat schermutselingen en een halve ronde later waren Sander en Edwin Raats weg. Ze bleven 4 rondes weg met een maximale voorsprong van 25sec. In èèn ronde reed het peloton het dicht en was het meteen de beurt voor Dik en Andrew die om en om aanvielen, Sander moest even op adem komen. Dit ging even door tot 4 rondes voor het eind tot er een groepje van 3 wegreed, Dik en Sander zagen het gevaar en reden het gat dicht samen met andere renners, waardoor er een mooie kopgroep vormde van 9 man. Door het perfecte afstoppende werk van FCA hadden ze al heel snel een minuut, en werd er voorin gestreden om de overwinning. Met ingang van de laatste ronde probeerde Sander het en kreeg een mooie voorsprong, hierdoor kon Dik de benen stil houden. Sander kon het niet volhouden en werd ingehaald door de uiteindelijke winnaar die er hard overheen kwam. Dik sprintte naar een hele mooie 3e plek, Sander werd 9e, Andrew 13e en Hans 23e. Mooie koers met mooi ploegenspel.

Foto’s: fiets fotos tanja (Facebook)

Ondanks de starttijd van half acht ’s avonds, was het nog steeds 30 graden tijdens het woensdagavondcriterium van de WVAN in de Rips. Verschillende renners – waaronder enkele FCA’ers – hadden daar last mee. Zo moest Frank helaas al snel de koerst bij de amateurs verlaten. Daarmee was de FCA inbreng in die koers ten einde.

Ook Andrew zou een diepe inspanning niet meer te boven komen, de man met de hamer zien en dus een DNF achter zijn naam. Naast Andrew, ook Dik, Hans, Henry en Sander aan de start bij de masters. Sander was niet bevreesd voor de hitte, en zette al meteen aan vanuit de start. Een aanvalslust die uiteindelijk beloond werd door het vormen van een kopgroep van zeven man. Naast Sander ook Dik in de kopgroep. Enkele ronden draaiden ze redelijk goed rond, maar ze konden niet voorkomen dat alsnog een groep van weer zeven renners aansloot. Met deze groep van 14 man lag de koers in een beslissende plooi. Nog wat schermutselingen en aanvallen, maar niemand bleef weg. Het werd uiteindelijk een sprint voor de overwinning, waarin Dik 5^e werd en Sander 11^e. In het peloton finishte Henry als 16^e en Hans als 22^e.

Foto’s: fiets fotos tanja (Facebook)

Het Nederlands kampioenschap voor masters werd gehouden op de wielerbaan van Sloten. Bij de Masters 40+ Dik en Joost aan de start. Beide zaten meteen goed vooraan en dat inspireerde Joost! Hij trok meteen ten aanval om een paar ronden – van 2,5 km – alleen op kop te rijden. Toen er eindelijk steun kwam van 2 renners, kwam het peloton ook weer snel aansluiten.

In het vervolg nog wat schermutselingen. De koers brak pas echt open door – helaas – een valpartij. Het peloton brak in verschillende stukken en er werd vol gekoerst. Dik zat vooraan. Joost was één van de slachtoffers. Er bleek alom onduidelijkheid of er een ronde vergoeding was. Joost nam weer plaats in het peloton, draaide weer mee vooraan mee en toen we achter hem werd getwijfeld, reed hij weer alleen weg.

Joost reed vol voorop. Dik stopte af. Onduidelijk bleef of Joost een ronde vergoeding had gehad. In de laatste ronde werd hij alsnog teruggepakt. Met nog één renner alleen vooruit, richtte Dik zich op de sprint. Hij werd negende van het peloton, tiende in de einduitslag. Joost werd als 49^e geklasseerd, maar kan terugkijken op het kleuren van de wedstrijd.

Bij de Masters 50+ Peter en Willy aan de start. Het verslag:

Altijd een koers vol onverwachte ingrediënten, en erg zenuwachtig! Focus gevraagd van Peter en Willy tijdens hun Nationaal kampioenschap op de weg (of de baan) in Sloten (Amsterdam). Uit  overleg tijdens de
wedstrijd, tussen de twee ploeggenoten, blijkt dat ze allebei goede benen hebben. Het decreet: “zuinig maar toch attent mee koersen en mee sluipen als het nodig is”.
Beide renners hebben zich aan die afspraak gehouden. Laatste drie ronden zouden aangekondigd worden met rondenbord. Die ronden aanduiding heeft Willy geheel gemist aangezien de afstand 72 km. zou zijn, en hij
volledig op zijn teller vertrouwde. Hij vond dat het er wel erg ruw aan toe ging met duwen en trekken (voor zijn beleving nog drie ronden voor het eind). Niets is minder waar met nog 500 meter te gaan bedenkt hij
dat het wel eens de laatste ronde zou kunnen zijn en besluit hij toch maar mee te doen met nog 200 meter te gaan. En wat blijkt idd. wordt er gefinisht. Peter wordt 13de en Willy 9de (jammer, een gemiste kans voor
een podium).

Na de hitte van zaterdag, op zondagochtend een stuk minder warm én buien. Voor een deel van de ingeschreven renners – waaronder enkele FCA’ers – reden om niet te starten. Dik, Jeroen en Willy wel aan de start. Inderdaad nat en glibberig, zeker op de wit geschilderde wegdelen, en na enkele ronden kneep Willy in de remmen. Geen risico’s nemen. En gevallen werd er helaas enkele keren. Dik en Jeroen handhaafden zich goed voorin. Regelmatig ontsnappingspogingen, maar zelden hielden ze lang stand. In de finale was het erg opletten. Dik en Jeroen goed voorin. Alle ontsnappingspogingen werden teniet gedaan. In de laatste ronde zaten ze goed vooraan. Er werd gevallen. Commotie en Jeroen keek om, zag Dik in zijn wiel zitten en aarzelde geen moment: hij trok de sprint aan, vanaf de dijk tot aan het lange rechte stuk. Dik ging erover met nog ruim 250 meter te gaan. Helaas kwam Joost Legtenberg er nog over heen. Maar een mooie 2^e plek voor Dik, dankzij het beulswerk van Jeroen, die nog als 22^e finishte.