Venlo Masters Cup

Jongstleden zaterdag was de laatste wedstrijd om de masters cup in Venlo. Peter stond ook in deze zesde wedstrijd aan de start. Dit keer mochten eerst de  “ouderen” starten. Ondanks dat er goed doorgereden werd kwamen de dertig en veertig plussers na 10 ronden bij de rest, zodat het weer aanhaken was en het tempo nog wat omhoog ging. Na de veertig rondjes konden de overgebleven vijftig plussers afsprinten en werd Peter wederom vijfde. Na afloop zou er geloot
worden tussen de renners die alle wedstrijden gereden hadden, Peter was hier ook bij, voor de Fiets of premie van € 700,-  Er werd besloten om de prijs te delen en de overgebleven vijf renners kregen dus ieder € 140,- . Met nog wat eerdere premies dit jaar toch weer een aardige opsteker.

Masters Cup Venlo

Afgelopen zaterdag was de vijfde wedstrijd in Venlo om de masters cup. Peter stond wederom aan de start op de baan aan de Herungerberg. Mede door het prachtige weer, was er een aardig deelnemersveld. Er werd gestart in twee catogrieen. Al vanaf het begin werd er goed doorgereden, verschillende pogingen werden teniet gedaan tot op vijf ronden voor het einde enkele 30 + voorbij kwamen en enkele vijftig plus renners in het wiel mee gingen. Peter die op dat moment net wat achterin zat om de sprint enigszins “fris” aan te gaan moest flink in de achtervolging. Het viel voorin niet meer stil en hij moest daardoor de sprint laten lopen, maar kwam toch nog als vijfde over de streep. Volgende week is de zesde en laatste wedstrijd om de masters cup, waarin Peter zijn derde plaats in het klassement probeert te verdedigen.

Nick 2e in De Rips na aanvallende koers

Bij de masters stonden Bart en Peter aan de start op het korte rondje in De Rips. Meteen vanaf de start ging Raats en zijn maat er vandoor en al vlug hadden ze twintig sec. voorsprong. In het peloton werkte men goed samen maar de afstand bleef hetzelfde, door de hoge snelheid misten enkele renners de aansluiting, waaronder Bart. De masters kwamen steeds dichter op het amateurpeloton, zodoende sloten de koplopers aan bij de amateurs. In het peloton viel daardoor de snelheid wat terug. Langzaam werd het gat weer groter. De twee gingen voor de overwinning, daarachter reden op anderhalve ronde nog twee man weg en het peloton kon dus gaan sprinten voor plek vijf. Peter werd tweede van het peloton dus zesde. Bart reed de wedstrijd wel uit en kwam als zeventiende over de streep.

Als er een prijs was voor meest aanvallende renner dan zou die deze keer voor Nick geweest zijn. Al in de eerste ronde sprong hij weg bij de amateurs. Eerst met Nico van Dijk. Toen ze enkele ronden later teruggehaald werden, ging hij weer. Maar dit keer met Marc van Grinsven, Ferdi van Katwijk en Kristian Michiels. Ook deze poging werd bijna teniet gedaan en van Katwijk en Michiels werden teruggehaald. Dit keer sprong Frank Janssen mee. Dit drietal vocht en vocht, maar hun voorsprong bleef rond de 20, 25 seconden hangen. Met nog 25 km te gaan brak het peloton. Zeven coureurs gingen in de achtervolging en de rest viel terug naar een elfde plaats en kwam op anderhalve minuut van de winnaar binnen. Op het laatst dreigden de drie leiders nog teruggepakt te worden, maar de strijdlust van de drie was enorm. Van Grinsven was het eerst binnen, voor Nick en Janssen. Daarachter was Dennis Vugts de snelste van de achtervolgers.

WVAN Asten – Diesdonk

Bij de masters stonden wederom Willy en Peter aan de start Al in de eerste ronde een vijftal vluchters, en Peter was ook mee. Na twee ronden sloten er nog twee aan. Twee ronden later sloot ook de top vijf van het klassement aan die nog in de achtervolging zaten, zij hadden flink doorgetrokken om het gat te dichten, zodoende werd alles uit elkaar gereden. Willy zat hierdoor in het laatste groepje. Voorin wisten de vijf klassementsmannen toch weer weg te rijden, hun voorsprong werd langzaam groter. Daarachter kwamen ongeveer een twintig man weer samen. De vijf gingen uitmaken wie er ging winnen. Peter besloot in de laatste km. de sprong te wagen en hij bleef het peloton ruim voor en werd zesde. Willy reed de wedstrijd wederom uit en werd drieëntwintigste.

De amateurs reden weer zo hard dat ontsnappen onmogelijk was. Halfweg koers probeerde Ruud Kooijmans een gat te slaan. Hij vocht, maar moest zijn voorsprong van eerst 25 sec toch weer zien teruglopen. Het jagende peloton denderde over hem heen. In de massasprint die volgde was Marc van Grinsven net wat sneller. Mark Solberg werd tweede en Jeroen van de Weijer werd drie.Nick werd 7e, en Henry ging als 27e de boeken in.

4e plek voor Peter in Venlo

Op de baan in Venlo was de derde wedstrijd om de dekkerscup. Peter was ook nu weer present. Er werd vertrokken in twee groepen 30 en 40 plus eerst en even later de 50 en 60 plus. Peter probeerde een andere tactiek en ging meteen volle bak na de start om het gat met de eerste groep te dichten om zo enkele te verrassen. Na een ronde sloot Peter aan bij de eerste groep, echter bijna alle 50 plusser sloten daarna ook aan, tacktiek deels mislukt dus. Na 50 km. koers samen met de 30 en 40 plus kon de 50 plus afsprinten. Peter moest dezelfde drie als vorige keer voor laten gaan en werd weer vierde. Balen, dus weer net geen podium, Volgende keer maar een andere tacktiek toepassen.

Nieuwkuijk

Voor masters zijn er niet veel koersen bij de KNWU dus is er een aparte club die alleen wedstrijden organiseert voor masters 50 + en
60 +  Deze worden twee tot drie maal per week gehouden door heel Nederland met voornamelijk KNWU renners. Dus heren amateurs tot
je 70 bent kun je gewoon blijven koersen. Dit maal stond Nieuwkuijk op het programma. Redelijk in de buurt dacht Peter en ging hier van
start. Het was prachtig weer, weinig wind en een heerlijk temperatuurtje. Na de rustige start ging men vanaf ronde twee echt los en probeerde
vele renners weg te komen. Na een klein half uur lukte het drie man om weg te blijven. In het peloton kwam de achtervolging maar niet op
gang. Soms reden er nog enkele weg, waar Peter diverse keren bij was, maar telkens kwam de rest weer terug. In de laatste ronde trok John
v. Rullen de sprint aan voor een ploegmaat, slechts vier man konden nog aansluiten, waaronder Peter, en zo kwamen ze ook over de streep
waardoor Peter op een achtste plaats binnen kwam na 60 km. koers. Redelijk tevreden keek Peter terug op de wedstrijd met de landelijke
50+ kleppers.

Dekkers Cup Venlo

Op de baan in Venlo was op zaterdagmorgen 21 meide tweede wedstrijd om de Dekkers Cup. Peter stond aan de start bij de masters 50 +. Onder een aardig deelnemersveld en een lekker temperatuurtje ging men van start voor vijftig km. koers. Ondanks het stevige briesje zou alles bij elkaar blijven en zou het op een sprint aankomen. De wind stond op kop in de finishstraat, dus even opletten om niet te vroeg op kop te komen. Echter de eerste twee lieten zich niet verschalken en de derde ging, wellicht met meer baanervaring, onderlangs om zo als derde te finishen, Peter werd vierde. op 25 juni is de derde wedstrijd.

Mooie overwinning voor Ferry in Vlierden!

Harde strijd werd er geleverd op het slingertracé in Vlierden. Al vanaf de eerste ronde werd bij de amateurs en bij de masters de knuppel in het hoenderhok gegooid.  Ralf Steegs, Ferry Castelijns en Lars Bremmers gooiden het eerst. De FCA heren hadden hun handen vol aan het verijdelen van meer uitlooppogingen, en zo kon de groep hun voorsprong behouden. Na een km of tien kregen ze gezelschap van Nico van Dijk en Frank Janssen. De voorsprong bleef zo rond de 20-25 seconden hangen. Ferdi van Katwijk kon hierdoor de sprong wagen en het lukte hem om aansluting te krijgen. De zes werkten goed samen, en brachten het gat tot op bijna een minuut. In de laatste 15 km begon het peloton te jagen en bleef er van de voorsrpong niet zoveel meer over. Ook de kopgroep moest een tandje bijzetten. Hierdoor viel de groep in de laatste ronde uiteen. Castelijns was de snelste van de overgebleven drie. Janssen werd twee, Steegs drie, van Katwijk vier, van Dijk vijf en Bremmers werd opgeslokt door het peloton waarvan Eric de Decker de snelste was. Dik, Joost en Pepijn kwamen in het peloton over de meet.

bij de masters twee man aan het vertrek Peter en Andrew, die weer hersteld was van zijn griepje. Al snel werd er gedemarreerd en drie man reden weg. Het peloton ging op jacht en er werd flink doorgetrokken. Alleen Edwin Raats lukte het om naar de kopgroep te rijden. In het peloton werd steeds weggesprongen maar steeds kwam alles weer bij elkaar. Zodoende zat de snelheid er goed in. Andrew, altijd in de aanval, lukte het om met twee man weg te blijven. Het peloton werd de aanvallen een beetje moe en niemand wou nog rijden voor de ander, voor Andrew kwam dat goed uit want zij reden steeds verder weg. Op drie ronden voor het einde ging Peter met Ton v. Korven ervan tussen en kregen iets later nog een derde vluchter mee.Raats won de wedstrijd. Andrew in het tweede kopgroepje sprintte naar de vijfde plek. Peter in het derde groepje kwam op de negende plek binnen, nog ruim voor het peloton.

Peter op het podium in Venlo

Na het gezellige avondje met de ploeg, stond Peter de dag erna om 10.00 u. weer klaar voor een wedstrijd in Venlo. De eerste van zes wedstrijden om de Jewagascup. Er werd vertrokken in twee groepen. De jongeren eerst, 20 seconden later de oudere. Er stond een harde wind op de baan, waardoor de jongeren na een half uur bij de ouderen kwamen en zij gezamenlijk verder gingen. Vele pogingen werden teniet gedaan, het was moeilijk om weg te blijven met deze wind. Na ruim een uur koers konden de vijftigplussers gaan sprinten voor de overwinning en Peter die op de streep nog net gepasseerd werd voor plaats twee werd hierdoor derde. Toch nog een leuke premie en een bosje bloemen.

BWF Ammerzoden

Op zondagmorgen was de laatste BWF wedstrijd dit jaar in Ammerzoden. Peter stond ook hier aan het vertrek bij de 50 plus. Een kort rondje met maar
liefst zes bochten. Enkele renners wilden nog wat punten halen voor het klassement en vertrokken als een speer. Het ging snoeihard door de bochtjes
en Peter moest vaak een gaatje laten om het vervolgens weer dicht te rijden. Na enkele ronde werd het toch te veel en hij moest de acht man grote
kopgroep laten gaan. Met drie man reden zij verder maar het gat met de koplopers werd langzaam groter. Een van de drie besloot toen om het alleen te proberen
en reed weg, de ander zij enkele ronden later “succes” en liet zich terugvallen. Zo kwam Peter alleen te zitten met nog achttien ronden te gaan voor plek tien.
Dit hield hij vol tot het einde.