Eerste trainingsrit Oss

Andrew, Dik, Frank, Sander en Willy trotseerden de kou – enkele graden onder nul – en stonden aan de start van de eerste trainingsrit van het jaar in Oss. Koud, maar wel zonovergoten. Ook nauwelijks wind, en dus ook weinig koers. Af en toe wat schermutselingen, maar niemand kwam echt weg. In de laatste ronde reed een groep van 3 alsnog weg. Daarna volgde het peloton waar Andrew, Dik en Sander zich handhaafde. Willy kon driekwart wedstrijd mee, maar moest toen de rol lossen. Frank kampte nog met naweeën van een griep en moest het peloton ook laten gaan. In de einduitslag Dik 9e, Sander 12e, Andrew 23e en Willy 32e. Dik en Sander 1e en 2e amateur. En oh ja, het was koud. Erg koud.

Veldrit Boxtel

Na Beesel twee weken geleden, besloot Dik weer een veldrit te gaan rijden. In Boxtel dit keer. Met weer geen hoge verwachtingen. Lekker proberen te fietsen, plezier hebben, goed trainen en okee, als er dan toch een prestatie verwacht werd: niet als laatste eindigen en niet gedubbeld worden.

De start van Dik was vrij goed, maar als snel voelde hij dat de benen niet top waren. Geen macht in de benen en in de lange rechte stukken was het toch zaak een versnelling rond te trappen. Zoeken naar een eigen tempo dus, en proberen technisch zo goed mogelijk te rijden en geen fouten te maken. Dik hield een handvol renners achter zich, maar in de laatste ronde kwam het rood-wit-blauw hem voorbijgesneld. Met een 32e plek gaat Dik de archieven in.

Speedinterview met Henry Schut

Seizoen 2018 is alweer achter de rug! In 2019 gaan we weer de strijd aan met 10 sterke renners. In deze serie van speedinterviews kom jij nét iets meer onze renners te weten. Vandaag spreken we Henry Schut:

Hoe ging het seizoen 2018?

Seizoen 2018 verliep goed. Ik reed dit jaar een (vrij) constant seizoen met een aantal leuke uitslagen.

Op welke prestatie ben je het meest trots?

Eigenlijk op iedere prestatie. Ik geniet van de goede momenten. Netersel waar ik 8ste werd was een mooie koers en een mooie spurt. Helaas waren er al zes man weg.

Op welke leeftijd begon je met wielrennen?

Toen ik 15/16 jaar was, kreeg ik de oude groene Mercier van mijn vader. Zo is het wielervirus langzaam gaan groeien.

Wat eet je het liefst na de wedstrijd?

Belgische friet met mayonaise en een brochette.

Wat vind je het lekkerste weer om in te trainen?

Droog weer, liefst tussen de 18 – 24 graden.

Wat is je ultieme doel voor 2019?

Op zijn tijd een leuke prijs pakken en daarbij minimaal een keer een podiumplaats.

Woord van de voorzitter

Op 25 oktober hadden we onze Algemene Leden Vergadering. In deze herfstmaand enkele weken na het seizoen einde, een leuk samenzijn van alle leden. Uiteraard ook zaken om te bespreken. Naast de vaste agendapunten en besluiten en de updates van de verschillende commissies, ook een terugblik op het seizoen en alweer vooruitkijken naar het volgende seizoen. Sommige renners hoopten in 2018 op meer sportieve prestaties, anderen kijken met voldoening terug op het seizoen, maar ik bespeurde alweer een honger naar het nieuwe seizoen. Een van de mooie dingen is dat alle hoofdsponsors hebben verlengd. De vertrouwde FCA kleuren zullen dus ook komend jaar weer – zoveel mogelijk voorin – het peloton te zien zijn.

Deurne Diest vwv

De mooiste koersen zijn in België. En dus togen Henry en Joost afgelopen zondag naar Deurne Diest om bij de V.W.V. te koersen. 10 ronden van 6,6 kilometer. Een rondje met onder andere een stuk vals plat wat aan het einde nog wat extra opliep.

Circa 60 man aan de start. Al snel rijdt er een kleine kopgroep weg, die gestaag bouwde aan een grote voorsprong. Voldoende groot om pas na de finish weer teruggezien te worden.

In het peloton was en hollen en heel af en toe stilstaan. Voldoende hollen om de deur achterin open te zetten. Henry was hier na 20 kilometer op het stuk vals plat de dupe van, en moest er helaas af.

Joos moest na een moeizame start even op stoom komen. Dit lukte vanaf half koers, en actief vooraan koersend kwam hij er achter dat Belgen niet houden van samenwerken, maar vooral een voor 1 proberen weg te rijden. Dus dat probeerde Joost dan ook een enkele keer, maar de snelheid lag aardig hoog en wegblijven lukte uiteindelijk niemand meer in het peloton. De spurt liet Joost lopen, maar hij was wel tevreden met de vorm voor het najaar.

Grootlo

Andrew en Henry stonden aan de start in het Belgische Grootlo.

Een ronde van bijna 5 km met daarbij een kermis met een paar kroegen en dan heb je een echte Belgische kermiskoers.

Vanaf de start was het gelijk een Belgische kermis bij de renners. Een man of acht reden weg en bleven ronden lang voorop.

De Belgisch en Vlaams kampioen waren nog in het peloton te vinden.

Er waren regelmatig uitval pogingen, ook van Andrew, maar die slaagden niet. Plotseling rijden de renners van een tweetal ploegen op kop. Het gat op de koplopers wordt kleiner en kleiner.

Uiteindelijk worden ze bijgehaald. Inmiddels zitten we in de finale. De Vlaams kampioen en een aantal kompanen weten toch te ontsnappen. Geen enkele renner van het peloton, die het gat dicht wil rijden. De twee FCArenners stevenen in het peloton op de laatste kilometers af. Andrew zet zich op kop en  rijdt zolang mogelijk de longen uit zijn lijf ter voorbereiding van de sprint voor Henry. Eenmaal zijn longen uit het lijf gereden, zet Henry de spurt in. Hopende op een goede overname van een andere spurter. Helaas lukte dat niet, de streep lag te ver weg en zo eindigde Henry, geheel stilgevallen, als 20e bij de 40+ en Andrew als 21e bij de 50+.

Andrew 3e bij de BWF in Hulten

Afgelopen zondag pakte Andrew eindelijk weer eens een podiumplaats, deze keer bij de BWF Kampioenschap in Hulten bij Tilburg. Het was een interessante parcours in Hulten met 10 goed lopende bochten op een rondje van 3km. s’Ochtends voor de 50+ mannen waaide het nog aardig en dat leidde tot veel pogingen om weg te komen. Deze waren allemaal teniet gedaan tot een rondje of zes voor het einde. Toen sprongen de twee sterkste mannen in koers weg voor de eerste bocht. In de lichte paniek  daarachter gleden de eerste twee in het peloton onderuit in de eerste bocht. Andrew kon net rechtop blijven, waarna hij met één andere naar de twee leiders sprong. Drie van de vier koplopers werkte goed samen en bouwde samen een voorsprong van zeker 30s op. De vierde mankon het maar net bijbenen. Opvallend was dat twee van de vier BWF licentie houders waren, twee (waaronder Andrew) niet. In de laatste ronde sprong de andere niet-BWF man weg. De twee BWF mannen hadden allen nog maar ogen op hun eigen kampioenschap en hielpen niet mee met de achtervolging. Met de overwinning weg, Andrew moest alles uit de kan halen om zich van de laatste podium plek te verzekeren in de sprint. Hij was zeker tevreden met zijn 3e plek na een week of zes minder presteren.

Ronde van Driel

Dik en Joost stonden aan de start van de Ronde van Driel. Een leuke ambiance door de lokale kersenfeesten. Bovendien erg warm, met ook nog eens een behoorlijke sterke wind. Voor Dik was het het eerste half uur vooral wennen aan de warmte. Ook Joost meldde zich vooraan in het peloton. Hij sprong enkele keren weg, totdat zijn voorwiel weggleed in de bocht en hij pardoes ten val kwam. Een pijnlijke knie, elleboog, heup en schouden tot gevolg. En einde wedstrijd.

De wedstrijd brak helemaal open. Een kopgroep en daarachter een tweede groep. Dik kwam met een tweetal tot op 10 seconden van de tweede groep, maar ze kregen het gat niet dicht. Een 20e plek was nog de hoogst haalbare klassering voor hem.

Gekookt, na een warme en zware koers.

NK Masters KNWU Eindhoven

Henry en Joost stonden namens FCA aan de start bij de 40+. Volgens de jury aan de inschrijftafel zou worden opgesteld door loting. Bleek dus niet het geval te zijn, en dus een start achteraan een peloton van 100+ renners. Langzaam opschuivend, gaten dichtrijdend, kwam bij Henry de man met de hamer langs. Een gaatje teveel om dicht te rijden. Hij bleef wel rijden, tot het moment dat de jury zijn groepje uit koers haalde. Henry werd als 57e geklasseerd. Bij Joost kwam diezelfde klap rond kilometer 48. Hier kon een groepje ontstaan, en doorrijden naar de finish. Toen in de laatste ronde daar de snelheid eruit ging reeds Joost weg, en kon als 39e finishen.
Later in de middag was het de beurt aan de Masters 30+. Bij deze categorie Dik, Nick en Roel voor FCA aan de start. Ook Dik ging er van uit dat er opgesteld zou worden door loting, maar niets was minder waar. Samen met Roel stond hij achteraan. Meteen na de start volle bak. een kopgroep van drie reed al meteen weg. Toen daar later 4 renners bij aansloten, was de slag geslagen. Nick reed attent voorin het peloton mee. Hij ondernam een ontsnappingspoging, maar kreeg geen steun en werd dus weer door het peloton opgeslokt. Een peloton waarbij de poort achteraan volledig open stond. Een deel van het parcours met veel bochten en dus volop interval, een ander deel waar de wind vrij spel had. Dik had alle moeite om aansluiting te houden en moest het uiterste van zijn wilskracht vergen. Aan Roel’s wedstrijd kwam abrupt een eind door pech, net toen de ronde vergoeding op 10 ronden voor het einde gedaan was.
De finale brak aan, met een kopgroep van 7 en daarachter een peloton, gedecimeerd tot slechts 25 man (van de 100 starters). Bij Nick was inmiddels de tank aardig leeg, en Dik telde met smart de ronden af. In de laatste ronde bracht Nick Dik naar voren van de groep, die zo uit het gedrum kon blijven en naar de 7e plek van de groep sprintte, 15e in de uitslag. Nick volgde kort daarna op de 22e plek. Met slechts 32 geklasseerde renners op 100 starters met recht een harde koers!

Wielerweekend Gilze

In Gilze wordt elk jaar een wielerweekend gehouden. Na een aantal jaar de ploegentijdrit gereden te hebben, was het voor Joost nu eens tijd voor het criterium. Vorige week moest hij lossen uit de kopgroep vanwege rugklachten. Met het verkennen van het parkoers (rode klinkers, schots en scheef) vreesde hij het ergste.

Na een traditioneel moeizame start was het bungelen aan de staart, gaten door geloste renners dichtrijden, en hopen op een goed moment om naar voren te rijden. Dat kwam half koers. Gelijk ook maar geprobeerd om weg te rijden, maar alle pogingen leidden tot niks.
De kopgroep van 6 mochten uitmaken wie met de bloemen naar huis mochten. Na weer teruggepakt te zijn 2 ronden voor het einde besloot Joost de spurt te laten voor wat het was, en bolde als 29e tevreden over de meet.